Κατοικούμε μια γλώσσα παρά μια χώρα… Emile M.Cioran

Κατοικούμε μια γλώσσα παρά μια χώρα… Emile M.Cioran

Η αλήθεια πάντως είναι μία. Εγώ πείστηκα από τον πρωθυπουργό στην συνέντευξη χτες, για μερικά θέματα που ακόμη είχα αμφιβολία.

Όχι, δεν θα μιλήσω για το «τικ» που έχει. Αυτό του θέλω «νάμαι ειλικρινής μαζί σας». Γιατί αυτό πια μόνο σαν τικ μπορώ να το αναγνωρίσω.  Νευρικός σπασμός δηλαδή, που δεν ελέγχεται.

Θα περίμενα ίσως με τόσα μέσα που διαθέτει να το έχει κάπως, κοιτάξει και διορθώσει. Υπάρχει όμως και το παράδειγμα του Μητσοτάκη (γέροντος), αυτό που ανασήκωνε τους ώμους του και αυτόματα χαμογελούσε. Που δεν νομίζω ότι του φύγε ποτέ.

Δεν θα μείνω σ αυτό. Γιατί δεν μπορείς να μιλάς για πράγματα που αφορούν, την υγεία του άλλου. Και ειδικά το νευρικό του σύστημα. Το τικ το προσπερνάς.

Εκείνο που δεν μπορώ να προσπεράσω και με απασχόλησε πολύ είναι η τόση ομοιότητα του, με τον Βενιζέλο. Όχι η εμφανισιακή, που είναι σε καλό δρόμο.

Αλλά η ομοιότητα στο λόγο. Το εντυπωσιακό του Μπένυ, είναι ότι μιλάει συνέχεια χωρίς τελεία και ψάχνεσαι μετά μέρες, το «τι είπε» σε «τι απάντησε» τι εννοούσε κλπ.

Τίποτα. Αλλά δεν έχει σημασία. Εσένα το μυαλό σου δουλεύει μη και καταλάβεις τι συμβαίνει. Δηλαδή κατάλαβα, ότι άφησε τον Ανδρέα και τώρα μελετάει τον Βαγγέλη.

Στην Βενιζελική. Τρεις ώρες χωρίς να απαντάς σε τίποτα είναι θέμα μελέτης και σοβαρής. Με αποκορύφωμα την ερώτηση, του κοινού, για τα κόκκινα δάνεια και τους μικρομεσαίους.

Μας είπε δηλαδή ότι το γνωρίζει το θέμα. Ευτυχώς Παναγία μου.

Μας είπε επίσης ότι φροντίζει η κυβέρνηση, να το λύσει. Στα βενιζελικά, να προσθέσω, μαζί με τις προηγούμενες και συνεχίζοντας το έργο των προηγουμένων.

Γιατί και οι προηγούμενοι το γνώριζαν και έκαναν το «παν» για να το λύσουν.

Μην είσαι κακόπιστος. Τι θα πει έκλεισαν πάνω από διακόσιες πενήντα χιλιάδες επιχειρήσεις, αυτά τα χρόνια. Δεν έκλεισαν μόνο μικρές ή μεσαίες, έκλεισαν και μεγάλες. Άρα γίνεται  προσπάθεια. Και δεν έχω κανένα λόγο να αμφιβάλω.

Δεύτερον ότι κι αυτός ο πρωθυπουργός, πατάει πόδι στους τρόικους στους ευρωπαίους και γενικά σε όποιον βρει μπροστά του, που τον εμποδίζει στο έργο του.

Δεν θα ξεχάσω τον Βενιζέλο και  την έμφαση και έκταση που είχε δώσει διώχνοντας την τρόικα. Σε μια αντίστοιχη αξιολόγηση. Μετά ήρθε το «δάγκωμα».

Χτες είτε τον Βαγγέλη άκουγα, είτε τον Τσίπρα, το ένα τους. Και θα επιμείνω σ αυτό. Διότι προχωρώντας η ώρα κατάλαβα επίσης τους στόχους, της »καμμιά φορά αριστεράς, μπορεί να ξεφύγει και να βρει στο γκαρντραίηλ».

Ήταν το σημείο της συνάντησης με τον Κούλη. Και ο διάλογος »έλα μαζί μου, μαζί να πάμε χέρι με χέρι». «Συγκυβέρνηση» λέγεται ελληνικά, όπου, όποτε και όταν γίνουν εκλογές.

Ο Βενιζέλος δεν θυμάμαι τώρα αν ήταν, στον Χατζηνικολάου ή στον Πρετεντέρη.

Είχε δηλώσει ακριβώς τα ίδια, ότι δηλαδή μίλησε με τον Σαμαρά ως αρχηγό της αντιπολίτευσης τότε και του είχε ζητήσει κι αυτός το ίδιο. «Έλα μαζί μου» σε «άπταιστα  προεκλογικά».

Κι αυτός βγαίνοντας, πήγε σε ένα Ζάππειο. Το τρία, το οκτώ, δεν θυμάμαι  και τον κατήγγειλε.

Τα ίδια ο Κούλης, μόλις βγήκε απ το Μαξίμου. Τάσπασε κι αυτός. Δεδομένου ότι η πολιτική μας σκηνή κινείται μεταξύ Μολιέρου και Τσιφόρου…

Τα συμπεράσματα μου είναι: Ό, τι και να ψηφίσεις από τους δυο τους σε ένα πακέτο «μέτρων να σου πάρουνε».. .θα καταλήξεις. Δηλαδή τα «προεκλογικά» είναι μια γλώσσα και τα «μετεκλογικά» μια άλλη.

Που όμως την μαθαίνεις άπταιστα και με εξάσκηση στην Βουλή

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο