Ελάχιστοι...

Ελάχιστοι...

“Ελάχιστοι θα κοιταχτούν στον καθρέφτη και θα πουν. Αυτό που βλέπω είναι ένα τέρας….

Αντί για αυτό, θα κατασκευάσουν μύθους,  που θα δικαιολογήσουν τις πράξεις τους”..

Noam Chomsky….Στια αργίες όσο να πεις μπορείς να  ασχολείσαι και με άλλα θέματα.

Πιο έξω βρε αδερφέ από τα καθημερινά.

Μια θα δεις ένα φίλο, μια θα συζητήσεις και θα ακούσεις ιστορίες.Θα σχολιάσεις έξω από τα συνηθισμένα.Τέλος πάντων, ξεφεύγει λίγο το μυαλό σου, από την συμπυκνωμένη τοπική μίρλα.

Με φίλους αγαπημένους τα κούλουμα,συζητούσαμε την κατάσταση, όχι την δική μας. Της Αμερικής…Πάνε για εκλογές, με προεκλογική εκστρατεία, ενάμιση χρόνου. Θα μου πείς τι σε νοιάζει χριστιανή μου, εσένα.

Οχι, σωστό σαν τοποθέτηση. Αλλά δεδομένου ότι εμείς, εξαρτιόμαστε απόλυτα, άμεσα και ευθέως, από την κατασταση. Δεν μπορεί να μη σε ενδιαφέρει.

Αλλωστε παίζεται worldvision.

Δεν θα ξεχάσω δε, την ευφορία που είχε πιάσει τον πλανήτη και ειδικότερα τη χώρα,με το “πρώτη φορά μαύρος”.

Ευτυχώς που δεν είχαμε ανακαλύψει τότε το πιασάρικο "έιμαστε όλοι το κατιτίς" κατά το δοκούν.Οκτω χρόνια πριν υποθέτω θα “είμαστε όλοι μαύροι”.Γιατί είναι σίγουρο, θα ήταν πολύ συγκινητικό. Μην θεωρηθώ ρατσιστρια παρακαλώ. Γιατί εγώ θάλεγα "έγχρωμος".Μόνος του καθιέρωσε, το “μαύρος”.

Βέβαια σήμερα οι ίδιοι οι μάυροι αναρωτιούνται, τι θα γινότανε διαφορετικό,  αν έβγαζαν τότε τον Μακ Κέην. Δηλαδή αν θα μπορούσε να τους αφήσει, με λιγότερα,πιό φτωχούς, εκείνος ή ετούτος.

Δεν έχουν απάντηση, φυσικά καθότι υποθετική η ερώτηση.

Τέλος πάντων, περσινά ξυνά σταφύλια,τώρα έχουμε μπροστά άλλη υπερπαραγωγή,με δίλημα .

Να ψηφίσουν κατευθείαν, Κου Κλουξ Κλάν; 

Η το “ήρθαμε είδαμε πέθανε”,της άλλης υποψήφιας. 

Που είναι  πιο εμβληματικό και πιο ποιητικό.

Το σίγουρο είναι με την εμπειρία των“μειοψηφιών for president” με το “πρώτη φορά γυναίκα” δεν θα κάνει πολύ δρόμο η περί ης.

“Δώκαμε” λένε οι γυναίκες της Αμερικής.

Αν και επειδή η συγκεκριμένη έχει περασει από παντού.

Πρωτη κυρία θες, τόχει,

Δεύτερη τη τάξη θες, τόχει.

Υπουργός γαι τα εξωτέρικά που "εσωτερικά" αλλού, τόχει.

Κυβερνήτης Ν Υορκης θες, τόχει.

Της λείπει μόνο το Γενική Αντιπρόσωπος Πολεμικής Βιομηχανίας και πάσης τραπεζικής Ολιγαρχίας.Που τόχει μεν, αλλά το διεκδικεί και με τη βούλα.

Ο άλλος τώρα.

Εμένα στον Τραμπ, με εντυπωσιάζει το φιζίκ του. Νομίζω ότι είναι η αποθέωση, στο πιο πετυχημένο μοντέλο, του πλέη-μομπίλ.

Τα ανθρωπάκια που έχει μέσα στα παιχνίδια, που τους βάζεις τα χέρια, το κεφάλι, τα μαλλιά.

Τα κομμάτια,  που τα παιδάκια συναρμολογούν μόνα τους για άσκηση.

President ιn pieces, το πρόβλημα στο συγκεκριμένο πακέτο,είναι ότι δεν μπορείς να διαλέξεις να του αλλάξεις κάτι. 

Ετσι τα δίνει το εργοστασιο. Δεν σου αφήνει πρωτοβουλίες.

Τώρα ο συγκεκριμένος  έχει περάσει κι αυτός, από πολλές θέσεις.

Πτωχευμένος πολλές φορές, όσο έκανε τον επιχειρηματίαΚαταδικασμένος για απάτες επίσης.

Παντρεμένος με διάφορες, που πέρναγαν από την χώρα,δεν ξέρω αν έχει συστηθεί  και ο ίδιος, με την τελευταία του σύζυγο.

Αλλαξε το πραγματικό ονομά του, μάλλον για δικούς του λόγους.

Με αδυναμίες και εξαρτήσεις γενικά.

Ενας “καθημερινός τύπος” εκατομμυριούχου, στην πραγματικότητα όπως ισχυρίζεται.

Που αντί για το Αλκατράζ πάει στο Λευκό Οίκο να εγκλειστεί.

Σε μια χώρα που το μότο της είναι “όλοι οι πολίτες έχουν τις ίδιες ευκαιρίες παντού”.

Ως εκ τούτου και για πρόεδροι. Ο Τραμπ είναι η απόδειξη

Μόνο που τώρα βλέπουμε, τα “ρέστα” της χώρας.

Τα ρέστα της ανθρώπινης ράτσας, συναρμολογημένα.

Τα ρέστα του ¨Αμερικαν ντρη쨔

Τα ρέστα της υποτιθέμενης Δημοκρατίας

Αλλά το βασικότερο ρέστα, Λογικής και Αισθητικής…..

 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο