Η ειρήνη δεν επιτυγχάνεται, φωνάζοντας «ειρήνη»... Ναπολέων

Η ειρήνη δεν επιτυγχάνεται, φωνάζοντας «ειρήνη»... Ναπολέων

Η ειρήνη δεν επιτυγχάνεται, φωνάζοντας «ειρήνη»....
Ναπολέων Βοναπάρτης

Αναλύοντας τον πόλεμο. 
Διαλύοντας την Ένωση. 
Καταλύοντας τα κράτη.
Παραλύοντας ότι ακόμα ζει. 

Έχει φανεί χρόνια ,ότι αυτός που δεν το κατανόησε, ότι “όλα άλλαξαν”, είναι και ο μοναδικός, που παίζει το πετσί του, σ αυτή την ιστορία “ο ευρωπαίος απλός πολίτης”... 

Δεν το συνειδητοποίησε, στο Λονδίνο, δεν το κατάλαβε πριν, στην Μαδρίτη, δεν το εμπέδωσε στο Παρίσι. Στο καπάκι οι Βρυξέλλες... 

Κάποτε θα μάθει. 

Ας μην πιάσουμε “τα πριν” γιατί θα στενοχωρηθούμε και δεν θέλω, αρκετά μας ζορίζει σήμερα η Τετάρτη…

Παρεπιπτόντως, τώρα που το σκέφτομαι, τα τρομοκρατικά έχουν ένα “ζουρ φιξ” και  είναι η Τρίτη. Ποιoς ξέρει γιατί; Μάλλον είναι μέρα με ακροαματικότητα και περιθώριο όλη τη βδομάδα μπροστά, να γίνει νιανιά στο μυαλό σου, το θέμα. Εδώ που τα λέμε αυτό του Παρισιού… Δεν ήταν και πολύ πιασάρικο τηλεοπτικά. Μην παρεξηγηθώ. 

Σαββάτο- Κυριακή όσο και να το ζόριζες δεν καθόταν ο άλλος ολημερίς μέσα να χτυπάει την ένεση. Μπατακλάν-Μπατακλάν. Το μετατόπισε Δευτέρα.
Δεν έχω διάθεση να το δω λογικά το θέμα,έτσι κι αλλοιώς ζούμε το “μεταπαράλογο”. 

“Αχαρτογράφητο” εντελώς νομίζω, για τους μη αρμόδιους. 
Δηλαδή όλους εμάς, που σε κάποια φάση, αν θα μπορούμε να 'το διηγηθούμε', υπάρχουν σοβαρές πιθανότητες, να κλάιμε, για ένα  δικό μας πρόσωπο.
Οσες ακριβώς στη ρώσσικη ρουλέτα.
Δεν είναι σίγουρο ότι θα πεύχεις τη σφαίρα με την πρώτη. 
Αλλά είναι ακόμη πιο αβέβαιο το “να μην”.
Πάντως με τον νόμο των πιθανοτήτων, αν είσαι φαν του σπορ.
Κάποια στιγμή θα συνωμοτίσει το Σύμπαν, που μαθαίναμε και στην εποχή την "πριν"…
¨Αν θες κάτι πολύ θα σου κάτσει ο κόσμος να χαλάσει”.
Στο μεταξύ αν το καλοσκεφτείς: 

Από το 2001 από στοιχεία που διάβαζα, έχουν επενδυθεί στην “Ασφάλεια”, μόνο από το ΝΑΤΟ 75 δις τα πρώτα πέντε χρόνια.
Εχει με το “πάτριοτ-ακτ” στην Αμερική εφαρμοσθεί όλη η τεχνολογία, μέσα κι έξω, γνωστή και άγνωστη,
στο να μην μπορεί να ξεφύγει κανείς και τίποτα από τα μάτια ,τα αυτιά και τα χέρια των αρμόδιων.
Ενα σύνολο εκεί γύρω στα τρακόσια δις το χρόνο… 

Έχουν πληρωθεί σε όπλα και επιχειρήσεις για το χτύπημα των “χωρών τρομοκρατών”,
αυτών δηλαδή που κατά τα λεγόμενα “παράγουν τρομοκρατία”, πάνω από ενάμιση τρις το χρόνο…
Κάνε λογαριασμό, αν το καθε τρις είναι 1000 δις…
Ούτε να το κανω με το μυαλό μου δεν μπορώ δεν χωράει. 

Εχουν δοθεί σε χώρες που αμφισβητείται η σχέση τους, με περίεργες  καταστάσεις δεκάδες δις 
για να μπορέσουν να την "συγκρατήσουν".
Και μύρια άλλα που προκύπτουν ακριβώς, μετά από “μια τραγική”, κατάσταση…
Ολες αυτές οι “επενδυσεις” και πολλές άλλες ακόμη, έχουν γίνει για να εξασφαλίσουν την “Ασφάλεια” του  δυτικού πολίτη. 

Ο οποίος, μετά από τα προηγούμενα, δεν είναι ούτε στο μπάνιο του, σίγουρος.
Δηλαδή να ρωτήσω, αν έχουμε δεκαπενταπλασιάσει το χρέος της γης για να είμαστε ασφαλείς.
Απο τους τρομοκράτες πάντα.
Πόσο κοστίζει τελικά αυτή η Ασφάλεια?
Ποιός είναι αυτός που επιβουλεύεται την Ασφάλεια την δική μου και κατα συνέπειαν όλων.
Παρόλο δε το κυνηγητό που του γίνεται, μας έχει αλαλιάσει;
Που εντοπίζεται τελικά η θέση αυτουνού του εχθρού και τι ζητάει από κόσμο που:  

Δεν γνωρίζει.
Δεν τον πείραξε. Δεν τον ενόχλησε.Δεν του έκλεψε.
Δεν έχει καμμιά σχέση μαζί του. 

Ή μήπως δεν είναι έτσι;
Μήπως αυτός ο εχθρός που κάποιος φροντίζει, να μένει απρόσωπος, επιτίθεται ακριβώς με τα ιδια όπλα;
Με πεπεοιθήσεις και προοπτικές.Που δικαιολογούν το αόρατο;
Κάτι που βρήκα στο διαδίκτυο και με έκανε να σκεφτώ
Οχι το που πάμε, αλλά “που” και ποιός μας “πάει”οδηγώντας μας με ακρίβεια.

Στο Παρίσι σκοτώθηκαν οι “πεποιθήσεις” και οι “προοπτικές”… όλης της Δύσης.
Η “πεποίθηση”  ότι μπορείς και δικαιούσαι, να φτάσεις στα ενενήντα νέος.
Με τις πλαστικές, τη διατροφή, τις γυμναστικές σου, την καλή ή όχι σύνταξη.
Η ευημερία  που ταυτίστηκες και σε τάισαν, με τη χούφτα,
θέριεψε μια τεράστια βιομηχανία, του “σούπερ ανθρωπάκου”.
Αθάνατος τυπικά. 

Ξαφνικά συνειδητοποίησε ότι “μπορείς” να είσαι νεκρός νωρίτερα απο τα 100,
χωρίς λόγο, ή έστω τους εμφανείς και  συνηθισμένους τουλάχιστον.
Η “πεποίθηση” κάποιου άγνωστου κόντρα στη δική σου
Η “ιδέα” του για τη ζωή ενάντια στη δική σου.
Η “προοπτική” η δική σου ,στο να μην αλλάξεις τίποτα,
από έρωτες αγάπες υγεία, κουλτούρα συνήθειες, με το σάουντρακ  “χαμογέλα θα περάσει”. 

Κόντρα στον απέναντι, που αναγκαστικά έκανε “προοπτική” του, το “επόμενο δευτερόλεπτο” και τον αφανισμό του.
Κομματιάστηκε η ασπίδα, δίπλα μας αυτή την φορά, και στη συνέχεια. είμαστε γυμνοί
Έλεγα λοιπόν χτυπήθηκαν “πεποιθήσεις” με τον ίδιο ακριβώς τρόπο.
Με “πεποιθήσεις”.  

Και οι “προοπτικές” οι μεν, ενάντια στου διπλανού σου.
Το ίδιο όπλο εξόντωσης…
Δεν μπορείς να σηκώνεις "φράχτες απομόνωσης" σε μια “κοινή” πορεία 
κοινωνική. Θα σκάσεις από ασφυξία..
Οσο για τα Δικαιώματα ,Δημοκρατία, Ελευθερία 
που τσαμπουνάει κάθε “πολιτισμένος” ευρωπαίος ,ότι κινδυνεύουν και χτυπιούνται.
Οχι μανάρι μου αυτά έχουν ευ-θανατωθεί γλυκά
με ενέσεις ,από μας τους ίδιους.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο