Χρῲ τοις Θεοίς... Σόλων

Χρῲ τοις Θεοίς... Σόλων

Χρῲ τοις Θεοίς... μτφρ: να χρησιμοποιείς [επικαλείσαι] τους θεούς

Κραυγές καθημερινά από τους ειδήμονες. Είμαστε σε πόλεμο… Alors on y va…

Το γράφω στα γαλλικά, γιατί ο πρώτος που το σφύριξε, ήταν ο Ολάντ πριν ένα χρόνο στην επίθεση του Charlie Hebdo.

Μας έδειξε το demo δε, από 80 ή 180 χιλιάδες, δεν θυμάμαι καλά, που περικύκλωσαν ένα σουπερμάρκετ εβραϊκό, που μέσα ήταν δυο μουσουλμάνοι, με χριστιανικό το πλείστον στρατό.

Οχι ένα στρατόπεδο. Ενα μπακάλικο. Στο εσωτερικό του, όχι 50 πολέμαρχοι αλλά δύο. Εκ των οποίων ο ένας με χειροπέδες. Στη συνέχεια έβαλε την πόλη σε στρατιωτικό modeΚαι μέσα σε όλη αυτή τη στρατοκρατία προέκυψε, το Μπατακλάν.

Που κανείς δεν κατάλαβε, πως σε μια πόλη με τόση περιφρούρηση και μάλιστα που οι Αρχές της το πρωί, της 13ης Νοεμβρίου, έκαναν “άσκηση” επί του θέματος. Δοκίμαζαν την “ετοιμότητα” τους ακριβώς το πρωινό της 13ης Νοέμβρη, δηλαδή, αν συμβεί κάτι στην πόλη, πως θα αντιδράσουν, μετρώντας την αποτελεσματικότητα τους, όπως δήλωσε στη γαλλική τηλεόραση ο υπεύθυνος Ασφάλειας, της κυβέρνησης. Το ίδιο βράδυ, επειδή ακριβώς δεν ήταν άμεση η επέμβαση, που είχε δοκιμαστεί κάποιες ώρες πριν, έγινε αιτία να χαθούν πάνω από 180 άνθρωποι.

Αυτά ειναι μέσα στα πάμπολλα μυστήρια που κυκλώνουν την ιστορία.

Για να μην πούμε βεβαια για τις επόμενες μέρες στο Σαιν Ντενί, που χρειάστηκαν οι δυνάμεις ασφαλείας “πέντε χιλιάδες” σφαίρες σε ένα τριάρι, με δυο άτομα. Πέντε χιλιάδες. Εκει που θα ηταν αρκετές, μάλλον δώδεκα.

Κάτι ήθελε να δείξει, η παράσταση. Η οποία βεβαια παρεπιπτόντως,καταμάντρωσε και φίμωσε, τους Γάλλους από παντού.

Πάμε στις Βρυξέλλες προχτές, που εν χορώ, από κείνη τη στιγμή, “να παίζουν τα τρανζίστορ”. Είμαστε σε πόλεμο.

Στις Βρυξέλλες που σε απευθείας μετάδοση, στην καρδιά του Συστήματος, παρακολουθήσαμε τον στρατό να κλειδώνει για μια βδομάδα όλο το το κέντρο τους χωρίς να αφήνει να ξεμυτήσει μύγα. Μια εβδομάδα πριν κανα μήνα. Εκεί κάποιοι δυό μέρες πριν, έστησαν ολόκληρη πολεμική επιχείρηση, χωρίς να πάρει πρέφα ψυχή.

Απορίες ένος ηλίθιου μπορεις να της πεις, όπως αισθανομαι εγώ.

Που αναρωτιέμαι από προχτές πως είναι δυνατόν; Ή είναι παντελως ανίκανοι και ηλιθιοι, ή κάτι άλλο συμβαίνει.

Ναι “είμαστε σε πόλεμο”. Αλλο είδος πολέμου, από αυτά που μάθαμε στα βιβλία και τις ταινίες. Γιατί εδώ που τα λέμε πάντα σε πόλεμο είμαστε, δεν σταμάτησε ποτέ, απλά δεν μας επηρέαζε, γιατί είναι συμβατικός.

Εχει δηλάδη, στολές, στρατιώτες, άρματα, αεροπλάνα από τη μιά πλευρά και τα ίδια ακριβώς από την άλλη.

Το βλέπουμε στις οθόνες. Βλέπουμε και αυτές τις εκατοντάδες χιλιάδες παράπλευρες απώλειες στα πεδία μάχης. 

Τρώς το κρουασάν και ξεκινάς για γραφείο.

Είμαστε σε αυτόν τον πόλεμο τον απάνθρωπο, αλλά κοντά μας, δεν έχουμε το σπουδαιότερο για να προσανατολιστούμε.

Δεν έχουμε το Μέτωπο. Οπότε όλα τα παραπάνω τα άρματα ο στρατός κλπ, περνάνε στο βάθος, δεν είναι οι πρωταγωνιστές.

Η καινοτομία σήμερα, είναι πως “πρωταγωνιστής” εχθρός, είναι αυτός που στον κανονικό τον “συμβατικό πόλεμο”, ο ρόλος του ήταν παράπλευρη απώλεια.

Ο άμαχος. Σε όλα τα “αδήλωτα μέτωπα” στην πρώτη γραμμή. Ο εχθρός τίνος; Αυτού που έχει να χάσει. Να χάσει τα κλοπιμαία. Είναι ο μόνος που μπορεί να του κάνει πόλεμο.

Σε ποιόν; Σε αυτόν που άρχισε να ξυπνάει,σιγά σιγά να σηκώνει κεφάλι, ζητώντας τα πίσω.

Ο “άμαχος”, που κατάλαβε σε μεγάλο ποσοστό στην Ευρώπη, ποιός είναι ο εχθρός του. Ξύπνησε εδώ και καιρό και στρέφεται εναντίον αυτού που τον σκοτώνει, τον κλέβει, τον αυτοκτονεί και τον απελπίζει, με τρόπους πιο σκληρούς από βόμβες.

Με την πείνα. Ξύπνησε παντού σε όλες τις χώρες, το δείχνει μια έρευνα που έγινε μετά τα γεγονότα στο Βέλγιο, που ο άμαχος ρωτήθηκε "φοβάστε"; Το ποσοστό πανευρωπαϊκά από το Παρίσι τον Νοέμβριο, ήταν 40% που απαντούσε "Ναι".

Μετά το Βέλγιο μόλις 25. Δύσκολα θα σταματήσει να φωνάζει, δεν σε θέλω, δεν σου δίνω, δεν μου κάνεις, δίνε του.

Αυτός είναι ο εχθρός. Και το γνωρίζει πλέον. Αυτός πρέπει να χτυπηθεί.

Ο "άμαχος" από την μια άκρη μέχρι την άλλη.

Σε “διάχυτα” μέτωπα όπου τον βρει.

Στο σπίτι του, στη δουλεια του, στο δρόμο, με τους φίλους του.Πρέπει να πεθάνει.

Του κατασκεύασε κι έναν αόρατο εχθρό.

Που δεν έχει πρόσωπο,είναι “θεικός”.

Αφορά τα τρία παιδια του Αβρααμ. Ψάξε να βρεις άκρη.

Γιατί πως να σκεφτείς, μέσα στην παλαβομάρα σου να προστατέψεις το πετσί σου.

Οτι κάτι δεν πάει καλά εδώ με το δόλωμα. Οτι και οι τρεις μονοθειστικές θρησκείες, δηλαδή,που είναι αυτή τη στιγμή σε πόλεμο “μεταξύ τους” έχουν την ιδια ρίζα.

Τον ίδιο Θεό,και τον ίδιο πατέρα, κατά τα Ιερά Βιβλια, την ιδια αρχή (οι τρεις θρησκείες βασίζονται στην Πεντάτευχο, της Παλαιάς Διαθήκης) την Διδασκαλία και τον Λόγο Του.

Πολιτικά δε και οι τρεις έχουν πηγή και βάσεις τα δυο αδέρφια και τον πατέρα τους. Ο Θεός, ενας και μοναδικός αυτός, του Αβραάμ, που κληροδότησε στα παιδιά του, τον Ισαάκ και Ισμαήλ, τον Κόσμο.

Θα μου πεις τι λέω;

Οχι, αλλά αν το κακό δεν το ψάξεις στη ρίζα του δεν μπορείς,να το πολεμήσεις.

Του πέταξε λοιπόν του “άμαχου” το κόκαλο “αυτός ειναι ο εχθρός σου”.

Πάνω του σκοτωσέ τον . Και κάθεται στο απυρόβλητο. μετρώντας διαμελισμένα πτώματα. Στο όνομα του Μοναδικού Θεού.

Κάθε χίλιους άμαχους από βομβαρδισμούς, αντιστοιχούν εκατό από τρομοκρατία. Στατιστικά...

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο