Κοινωνία... στο «Πράσινο Μίλι»

Κοινωνία... στο «Πράσινο Μίλι»

Το ότι είναι "αχαρακτήριστο", σαν ιδέα μόνο, όχι σαν νόμος.

Αυτό που τολμάνε να ξεστομίσουν και κατά συνέπεια να ψηφίσουν, 

με τα καινούργια οπλα μαζικής καταστροφής και μάλιστα πυρηνικά, 

που εισήγαγαν υπό μορφήν "μέτρων".

Δεν πιστεύω, να το αμφισβητεί κανείς.

Ανεξαρτήτου πίστεως, τάσης, θέσης, ανάλυσης ή νοητικής κατάστασης.

Επιεικώς αχαρακτήριστο. 

Το "επιεικώς" γιατί δεν θέλω, αλλά περισσότερο, γιατί δεν μπορώ να γίνω τόσο βρωμερά χυδαία, 

όσο αυτό που παρακολουθώ.

Να σου απαγγέλουν απαθώς, ηχογραφημένα ντίκτατ,από τα μεγάφωνα του ράιχ.

Με "κακοστημένη" δυσφορία.

Υπάλληλοι σου, που τους πληρώνεις αδρά.

"Πετύχαμε με δώδεκα δόσεις, να επιστραφεί το Εκας, 

με τις ευκολίες,των τριάντα ευρώ το μήνα."

Για να μην ζοριστεί,ο μελοθάνατος.

Δεν είμαι σίγουρη, πόσα ακριβώς γιαούρτια είναι τα τριάντα ευρώ το μήνα.

Υπολογίζω καμμιά δεκαριά.

Δηλαδή δέκα βράδια, μπορεί να τα εξοικονομήσει, ο συνταξιούχος,να ζήσει και χωρίς δείπνο.

Δεν θα πάθει τίποτα.

Δεδομένου ότι οι περισότεροι, δεν έχουν απαιτήσεις, με γιαούρτι τη βγάζουνε.

Αν αυτό δεν είναι η απόλυτη η άκρατη μορφή, μελετημένης βίας.

Δεν γνωρίζω  πως να το χαρακτηρίσω.

Σίγουρα το διακρίνει, η δυσωδία η ελεεινή του θανατικού, που κουβαλάνε μαζί τους,

και που μποχάει μόλις ανοίξουν το στόμα τους.

Τι να απαντήσεις; 

Οχι θα σου προτείνω κάτι καλύτερο.
Να εξωφληθεί σε δώδεκα δόσεις και με ανώδυνες συνθήκες. 

Κόβοντας εσύ, που μου το επιβάλεις,  από το μισθό σου 500 ή 1000 ή 2000 ευρώ όσα χρειάζονται το μήνα. 

Που δεν με απασχολεί καθόλου αν θα σου φανούν.

Θα ήταν το ευκταίο.

Αλλά δεν ακούστηκε.

Πως τολμάνε; 

Θάπρεπε να είναι το ζήτημα.

Δεν το συζητάω "χρωματικά", αριστερά η δεξιά.

Το "ιδεολογικά" θαμένο βαθειά χρόνια τώρα.

Πως τολμάει; 

Κάποιος αν δεν είναι επαγγελματίας εκτελεστής συμβολαίων, να απαγγείλει κάτι τέτοιο ;

Πως τολμάει; 

Να εξαιρεί,να καλύπτει και να προστατεύει, τον μίζερο εαυτό του, από το σφαγείο, 

θεωρώντας τον αναντικατάστατο;

Σπρώχνοντας εσένα βίαια να προχωρήσεις στον πάγκο με το μπαλτά;

Πως τολμάει; 

Ο κάθε ποταπός πορτοφολάς, να σου λέει "δεν είχε αρκετά μέσα το πορτοφόλι που σου έκλεψα".

Δώσε μου το πετσί σου,το απαιτώ.

Πως τολμάει; 

Αυτός που τα λέει, αν εσύ δεν έχεις παραδοθεί και βρίσκεσαι στην σειρά προχωρώντας 

μέσα στο "Πράσινο Μίλι".

Δεν φτάνει όμως που είσαι εσύ στη σειρά, σου κολάει στο χέρι όλο σου το σόι μαζί, σφιχτά .

Τα παιδιά, την μάνα σου, τα εγγόνια, τα αδέρφια σου.

Ολους, που τους σφιχτοδένει πάνω σου μην αφήνοντας τους, να ξεκολήσουν 

από το κράτημα σου.

Ομαδική ποινή, εθελοντικά.

Χωρίς καν να εξομολογηθείς. Σιωπηλά.

Χωρίς να εκφράσεις την τελευταία σου επιθυμία.

Μην ενοχλήσεις.

Και στο φινάλε χωρίς να σου προσφερθεί, όπως υποχρεώνουν τα "Ανθρώπινα Δικαιώματα" το τελευταίο γεύμα.

Της επιλογής σου

Το χρειάζεται ο Δήμιος.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο