«Ο προδομένος δύναται να είναι αφελής, ο προδότης είναι πάντα κακόφημος...» Μουσολίνι

«Ο προδομένος δύναται να είναι αφελής,  ο προδότης είναι πάντα κακόφημος...» Μουσολίνι

Και όσο η κυβέρνηση ιδιαίτερα το ντουέτο των αρχηγών

προσπαθούσε να μας πείσει ότι

“ο Δράκουλας είναι ο καλύτερος ωτορινολαρυγγολόγος της περιοχής”.

Δώστου και παίρναμε πληροφορίες από όλες τις πλευρές, που κατέθεταν τις περγαμηνές τους.

Χρήσιμες για το υπόλοιπο του βίου του δικού μας.

Και αποκαλυπτικές εκμυστηρεύσεις εκ βάθους, για τους ίδιους.

Εδώ που τα λέμε σαν εγκυκλοπαιδικές γνώσεις, ανεκτίμητες.

Και τι δεν μάθαμε.

Φερ ειπείν ότι “το Παρίσι υπήρξε τόπος εξορίας”.

Πως λέμε Αη Στράτης. Αυτό.

Προτείνω να υπάρξει πρόταση στην Ευρώπη, κατά την ταπεινή μου πάντα γνώμη,

να δημιουργηθούν τα “φάλαγξ τουρ” που θα οργανώνει, ο Ερυθρός Σταυρός, στους χώρους κράτησης.

Με κατάθεση στεφάνων εμβατήρια και τον Εθνικό Ύμνο.

Οχι ακριβώς αυτή την στιγμή, που δεν είναι καλά τα πράγματα τοπικά,

λόγω εξεγέρσεων.

Μελλοντικά, όταν συγυρίσουνε και συμμαζέψουνε, θα έπρεπε να μπει

στα σχέδια της Επιτροπής.

Του κοινοβουλίου, του Γιούρογκρουπ, δεν μου είναι πολύ καλά ξεκαθαρισμένο, ποιός τα αποφασίζει αυτά.

Τα πολιτιστικά.

Εμένα όμως, δεν με εντυπωσίασαν οι αντιπαραθέσεις.

Οσο να πεις σε μονοκομματικό μπλοκ βουλής.

Είναι δύσκολο να έχεις τεράστιες εντάσεις, με διαφορετική κεντρική ιδέα πολιτικής.

Υπάρχει βέβαια μια σκηνή που μοίρασε, συγκίνηση.

Η αντιπαράθεση Βορίδη Σταθάκη.

Βορίδης Εύγε! Μπράβο με μια πράξη κάνατε αυτό που εγώ ο αφοσιωμένος, δεν μπορούσα να φανταστώ.

Ξεπεράσατε τα όνειρα κάθε φιλελεύθερου διανοούμενου

Σταθάκης άρα θα το ψηφίσετε.

Βορίδης Οχι γιατί μας ξεπερνά.

Δεν μπορούσαμε να το φανταστούμε.

Η συζήτηση αν άλλαζες μερικές λέξεις, θα μπορούσε να είναι και συναλλαγή, στην αγορά.

Οσο για το “νεοφιλελεύθερος διανοούμενος” μπορούν να γραφτούν τόμοι.

Αλλά δεν είναι της ειδικότητας μου.

Η σκηνή εξελίσσεται ως εξής παραλλαγμένη:

Προμηθευτής: Μπράβο ρε ούτε γω που ξέρω, καλά τις τρύπες δεν θα έβρισκα τέτοιο κα ’ ι’νάρι.

Ξεπερνάς όλα τα σαΐνια της πιάτσας.

Εμπορας: Αρα θα το πάρεις;

Προμηθευτής: Οχι φίλε τι να το κάνω, μη στο στερήσω.

Θα μπορούσε επίσης ,να ναι και δυο κληρονόμοι πάνω από νεκροκρέβατο.

Σε συναλλαγές.

Ο διάλογος, μπορεί να αναπτυχθεί με πολλούς τρόπους επιθεωρησιακά.

Φαντασία του συγγραφέα χρειάζεται.

Το κοινό κολλάει σ αυτές τις ατάκες. Του μένουνε.

Η έκπληξη ήταν η παραίτηση Κατριβάνου.

Απλά σκεφτόμουνα τι να την έκανε να παραιτηθεί από βήματος;

Προφανώς κατάλαβε, ότι μάλλον τίποτα δεν τελειώνει και τώρα αρχίζουν όλα;

Συνειδητοποίησε αυτό που ο λαός μυρίστηκε από την πρώτη στιγμή, που άρχισε η παράσταση;

Γιατί να μελέτησε την συμφωνία των 7.5 χιλιάδων δεν το θεωρώ πιθανό.

Τέλος πάντων δεν θέλω να επεκταθώ.

Καλά έκανε η γυναίκα.

Αυτό το όπλο κρατούσε αυτό χρησιμοποίησε. Μπράβο της.

Συνειδησιακά τουλάχιστον.

Μόνο που κάποιες φορές αυτές οι πράξεις έχουν την αξία, αυτού που φοράει το προφυλακτικό (με το συμπάθιο)

στην βάφτιση του γιου του.

Και για να μην κοροιδευόμαστε.

Οπως και να το βάφτισε ο Τσίπρας το υπερταμείο.

Δεν είναι άλλο από το περίφημο ίδρυμα Σόιμπλε και το αποτέλεσμα, της δεκαεπτάωρης ολονυχτίας,

μετά η χωρίς έρπεως, της 12 Ιουλίου.

Που παρεπιπτόντως δεν πρόλαβε;

Δεν τόλμαγε; Δεν μπορούσε;

Δεν γνωρίζω τα βαθύτερα κίνητρα του.

Δεν έδωσε πάντως το οκ, ο Σαμαράς.

Αν και η υπογραφές, ήταν από το 13 ή 14 αν δεν απατώμαι.

Εκείνη η παράγραφος του Συντάγματος, που λέει ότι για να ληφθούν τέτοιου είδους αποφάσεις,

περί Εθνικής Κυριαρχίας

Χρειάζονται τουλάχιστον 180 ψήφοι, στην Βουλή, υπάρχει;

Εχουμε ακόμη το Σύνταγμα;

Η βαδίζουμε με μάνιουαλ οδηγιών χρήσης;

Δεν θα φτάσω να ρωτήσω, αν υπάρχει Πρόεδρος Δημοκρατίας που ορκίστηκε

να είναι “θεματοφύλακας” του Συντάγματος.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο