Βεζίρης έγινες, άνθρωπος δεν έγινες

Βεζίρης έγινες, άνθρωπος δεν έγινες

Βεζίρης έγινες, άνθρωπος δεν έγινες.

Ελληνική παροιμία

Ενα πελώριο σκηνικό dogville.

Αυτής της προβληματικής ιδιοφυίας του Lars Fon Tryer.

Στο σκηνικό οι  χώροι μαρκαρισμένοι με κιμωλία. 

Που κανείς από τους συμμετέχοντες δεν τολμάει να σβήσει, να παραβιάσει, φυσικά  ούτε και να ακυρώσει 

υποχρεωμένος να κινείται ενδιάμεσα.

Η κοινωνία του dogville, λειτουργεί με κανόνες, που δεν θυμάται ή δεν ξέρει κανείς πως και ποιός τους όρισε.

Αυτούς γνώρισε,αυτούς δέχτηκε, μέσα σ αυτούς κινείται αυστηρά.

Διοικεί, διοικείται, αισθάνεται, πονάει, τιμωρεί και υπάρχει μέσα στα χωρίσματα της κιμωλίας.

Καταδικάζει κιόλας απαιτώντας σεβασμό, στις ποινές.
Ο μόνος ρεαλισμός στο έργο, είναι το ανθρωποκυνηγητό που υφίσταται η πρωταγωνίστρια.

Από το οποίο προσπαθεί να ξεφύγει, δεχόμενη όλους τους εξευτελισμούς του σκηνικού.

Η “πραγματικότητα” που την καταδιώκει.

Πιάνοντας ελάχιστο χώρο στο έργο.

Αλλά που έτσι κι αλλιώς όπως πάντα, η “πραγματικότητα” στο φινάλε αναπόφευκτη.

Και με θύματα.

Αριστούργημα, σκηνοθετικά το είχα βρει όταν το είχα δει.

Αριστούργημα, επίσης βρίσκω το στήσιμο του και σήμερα που το βιώνουμε.

Εννοείται χωρίς να το συμμερίζομαι.

Αλλά ανήμπορη να πάρω το σφουγγαρόπανο, να σβύσω τις γραμμές.

Χάζευα τις ειδήσεις με κύριο θέμα “τα πτυχία”.

Καταρχήν 2,500 χιλιάδες που λένε είναι πολύ μικρό ποσοστό, μέσα στις πεντακόσιες; εξακόσιες; 

Πόσοι είναι τελικά αυτοί οι Δημόσιοι; 

Θα το μάθουμε από τον Ιστορικό του μέλλοντος. 

Οπου θα γίνει και η ακριβής καταμέτρηση.

Προς το παρόν Δημόσιο ίσον Κενοτάφιο.

Ποτέ δεν μπορεί να ξέρεις τον ακριβή αριθμό,μέχρι την ώρα που θα ανοιχτεί, 

ο τάφος να καταμετρηθούν οι σκελετοί.

Εμείς ως ζωντανοί και παρόντες αδύνατον να το πούμε με σιγουριά.

Ετσι πρόχειρα που το κόβω, πρέπει να είναι ένα πλαστό ανά πεντακόσια αληθινά.

Απόλυτα πιθανό και μέσα στην στατιστική του λάθους, της απάτης, της παράβλεψης, ακόμη και του δόλου, 

του ρουσφετιού κλπ.

Όποια και νά ναι η αιτία.

Αρα δικαιολογημένα σου λέει ο άλλος,

"δεν βαριέσαι βρε αδερφέ, τι θα αλλάξει; Αν τα νομιμοποιήσω";

Ας πούμε αν σε ένα νοσοκομείο, ο καρδιοχειρουργός είναι διπλωματούχος κτηνίατρος και εγχειρίζει ως δόκτωρ εξειδικευμένος σε ανεύρυσμα αορτής.

Τι αλλάζει; 

Με την εμπειρία τόσων χρόνων στο χειρουργείο, κάποια θα πέτυχε.

Ακριβώς.

Τίποτα δεν θα αλλάξει.

Κι αυτό, γιατί παρακολουθούμε επισταμένως και καθημερινά την πορεία των άλλων, των “αληθινών” υποθέτω, πτυχίων.

Ας πούμε αυτό του “υπουργού οικονομικών”.

Οτι αυτός, έχει αληθινό πτυχίο και αντιλαμβάνεται την Οικονομία.

Δηλαδή το έχει σπουδάσει το αντικείμενο και εφαρμόζει τις γνώσεις, που του χάρισε η φοίτηση του.

Ολα είναι πιθανά στο dogville.

Ακόμη και να σου δηλώνει ότι ναι, είναι “υφεσιακό” το πρόγραμμα που του υπαγόρευσαν.

Αλλά έχουν δίκιο οι καθηγητές και αυτός συμφωνεί μαζί τους, που ανεβάζουν το ΦΠΑ στα νησιά.

Αυτός είναι ο σωστός δρόμος.

Οταν στα ίδια νερά, όλα τα παράλια από άκρης σε άκρη της Μεσογείου έχουν από 1-10 μονάδες μάξιμουμ φόρο.

Αυτός, έχει στο βιογραφικό του και παρουσίασε, “αληθινό πτυχίο” υποθέτω.

Πιθανόν και διδακτορικό δεν γνωρίζω σε τι.

Αλλά φαντάζομαι στο “ρεβέρ της τσέπης” και πως αποφεύγεται το  να δείχνει φουσκωμένη.

Δεδομένου του πόθεν έσχες, του μιλάω.

Με έπαινο δε.

Αν κάτι τέλος πάντων μαθαίνουμε από αυτήν κρίση, είναι το που φτάνουν τα όρια μας.

Αυτά της κιμωλίας.

Το ότι είναι ρευστά, εν αγνοία μας .

Κάποιος, προφανώς ο σκηνογράφος σβύνει και γράφει νύχτα, με την κιμωλία, κατά πως τον βολεύει.

Κι εσένα το μόνο σου χρέος είναι να ακολουθείς τις οδηγίες.

Δεν εξηγείται διαφορετικά, το πως ο νυν υπουργός, 

θα κατορθώσει να ανεβάσει στο βάθρο αθωώνοντας αυτόν, που κατά γενική ομολογία, ήταν το χειρότερο δείγμα 

παγκόσμιας ηλιθιότητας, ανικανότητας, λαμογιάς, υπεροψίας, ασχετοσύνης και προδοσίαας που πέρασε σαν κομπάρσος από το dogville.

Τον Παπακωνσταντίνου.

Αυτόν που στη χώρα επί βασιλείας του, ακούστηκαν οι μεγαλύτερες χοντράδες, που έχουν ξεστομιστεί,

ατον τομέα Οικονομία.

Από της ίδρυσης του κράτους. 

Αυτόν που η κυβέρνηση θα “έβγαινε στις αγορές”, σε μόλις ενάμιση χρόνο από τό πρόγραμα, που της επέβαλε.

Δημιουργώντας ύφεση 7%.

Αυτός, στο τέλος θα φανεί σαν τσικό,μπροστά στον διάδοχό του.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο