Σκύλο έχεις; Να πάρεις!

Σκύλο έχεις; Να πάρεις!

Η φάμπρικα του μέλλοντος θα έχει μόνο δύο υπαλλήλους έναν ανθρωπο κι ένα σκυλί..

Ο άνθρωπος θα είναι εκεί να ταίζει τον σκύλο.

Και ο σκύλος για να τον εμποδίζει να πλησιάσει τα μηχανήματα….

(Warren G. Bennis)

 

Τι κόπωση απ αυτό το γλέντι, το κάθε τρεις και πέντε: 

Τα πήραμε, μας τάδωσαν, κλείσαμε, τα συμφωνήσαμε, τα προαπαιτούμενα, τα ζητούμενα, 

τα επείγοντα, τα νομοσχέδια, οι τροπολογίες, τα μέτρα, τα σταθμά, 

τα χαμόγελα επιτυχίας,η ολομέλεια.

Εκλεισε η Αξιολόγηση.

Κρατάει καμιά βδομάδα, μέχρι την επόμενη συνάντηση με τους δεσμοφύλακες, 

που θα ζητήσουν μια σειρά από τα ίδια. στο λίγο πιο αυστηρό .…

Διότι:

δεν έκλεισε,δεν συμφώνησαν, μας ζήτησαν, θα διαπραγματευτούμε, θα πετύχουμε, θα κλείσει, στο επόμενο ραντεβού.

Στο ενδιάμεσο το καθημερινό σουξεδάκι, κάποιου υπουργού, εναλλάξ.

Και φτου κι απ την αρχή.

Τρία Σύμπαντα παράλληλα που δεν επικοινωνούν πουθενά.
Η Πολιτική ,η Τηλεόραση, η Κοινωνία.

Που συνήθως ενεργοποιούνται με ένα κουμπί

Πουθενά αλλού, όχι συνάντηση, ούτε καν σύγκληση.

Δώστου όλη μέρα η καραμέλα ως “ενδιαφέρον θέμα ο υπουργός δήλωσε”

και η“αντιπολίτευση απάντησε” . 

Που τόσο "καίγεται" η κοινωνία να το μάθει:

Βγήκε ο ένας έξω φωνή και καταγγέλει, τον άλλο στο πρόσφατα προκύψαν θέμα. 

Ηθική και Τιμιότητα.

Στη μέση οι “οφσόρ”.

Που ακριβώς γι αυτό είναι οφσόρ, για  νάναι στο κέντρο, με περιοριστικούς όρους.

"Μην αγγίζετε, μην μιλάτε, μην κοιτάτε".

Τώρα αν πιάσεις το 70% της κοινωνίας συμπεριλαμβανομένης εμού και του ζητήσεις 

να σου ορίσει τι θα πει “οφσόρ”.

Εχεις πιθανότητες να ακούσεις από “τοποθεσία στο ξωτικό Μπαλί”, μέχρι “βουνοκορφή στο Κατμαντού”.

Οι δε πιο ψαγμένοι σου λένε τον ελληνικό τίτλο “εξωάκτεια εταιρεία”.

Πως, τι,που, γιατί ,με ποιούς εξωάκτεια; 

Μόνο οι ενδιαφερόμενοι μέτοχοι μπορούν να σε διαφωτίσουν. 

Κι αυτοί όχι με μεγάλη βεβαιότητα.

Τους αρκεί το 

“δεν στοιχίζει τίποτα, δεν έχει φορολογία,τα περνάς όλα εκεί” που τους λέει ο δικηγόρος που την στήνει.

Που δεν είναι απαραίτητο να τον γνωρίζεις.

Η επαφή γίνεται και τεχνολογικά.

Αλλά μη δίνεις σημασία.

Στο μεταξύ στο περιθώριο, στην πραγματική ζωή, στην καθημερινότητα, δηλαδή 

Κλείνει πραγματικά,η πολλοστή επιχείρηση βιτρίνα της Αθήνας.

Το Marriott.

Στα μικρά πέρασε.Θα μου πεις η πρώτη είναι ή η τελευταία;

Οχι βέβαια.

Ρουτίνα πιά.

Αφήνω απέξω τους εργαζόμενους που εχουν όλη την κατανόηση και συμπάθεια μου.

Αλλά πλέον έγινε κι αυτό είδηση, τριτοτέταρτη.

Αφου κλείνει,αναπόφευκτα στην πραγματικότητα, κάποιος μένει στο δρόμο.
Ούτε βουλευτής ούτε υπουργός ούτε αρμόδιος ούτε κάμερες πια…

Καθημερινές ιστορίες που δεν πουλάνε.

Τα ξενοδοχεία κλείνουν και θα κλείσουν κατά συρροήν από σήμερα 

και στο εγγύτατο μέλλον με το ΦΠΑ στα 24%.

Αλλά αυτό δεν απασχολεί κανέναν προφανώς.

Που να τρέχεις

Αυτά συμβαίνουν διότι  περιμένουμε την Ανάπτυξη, που είναι στο νήμα και περιμένει την πιστολιά, για να τρέξει. 

Αλλά της τραβάει το σόρτς από πίσω η Αξιολόγηση, που δεν έχει κλείσει.

Ιδιαίτερα δε, την Τουριστική Ανάπτυξη.

Δεν έχω ακούσει τους τελευταίους μήνες μια κουβέντα μόνο μία, ανθρώπινη 

που να αναφέρεται σε άστεγους, ανεργία, φτωχούς, εγκαταλελειμένους, ανήμπορους, ξεχασμένους πεταμένους και χρεωκοπημένους έλληνες πολίτες.

Καμμία.

Παρά μόνο τι είπε ο Μοσκοβισί, την παράγγελιά του Σόημπλε, 

τι θέλει το Ταμείο ,τι θα πάρουν οι Εταίροι, τι θα πουλησει η Κυβέρνηση, 

τι θα αγοράσει ο διεθνής Φούφοτος.

Ενεση με πιεστικό καθημερινή.

Πάντα μέσω της τεχνολογίας καμμία επαφή, με την πραγματικότητα…

Διάβαζα μια είδηση τις προάλλες για μια εταιρεία κορεάτικη, 

που το αφεντικό της, είχε την φαεινή ιδέα να αντικαταστήσει τους μισούς εργαζόμενους, 

της εταρείας του με ρομποτ.

Οι μισοί βέβαια είναι 55-60 χιλιάδες εργάτες.Η εταιρεία είναι η  Foxconn .

Ποζάριζε λοιπόν το αφεντικό ανάμεσα στα ρομπότ τρισευτυχισμένος, που απαλλάχτηκε από το βάρος.

Βέβαια αυτό συνέβη στην Κορέα και το ποσοσστό ανεργίας είναι 0,κάτι %.

Προς το παρόν.

Δεν ξέρω αν τους γίνει χούι και το καθιερώσουν,παγκόσμια τι θα προκύψει.

Αλλά όπως λέει μια φίλη και στην πρώτη βιομηχανική επανάσταση υπήρξαν εκατομμύρια θύματα ανεργίας.

Μόνο που ήταν τα άλογα και δεν ξεσηκώθηκαν.

Σ αυτή που τα θύματα θα είναι άνθρωποι δεν μπορεί να προβλέψει,κανείς τι θα γίνει.

Στην συνέχεια σκεφτόμουν μια και βρήκαν λύση για “εργαζόμενους” που θάναι ρομπότ 

με λυμένα αιτήματα και προβλήματα. 

Καλά  είναι να ρυθμίσουν και το θέμα καταναλωτές για τα προιόντα τους. 

Που πρέπει από κάποιον να αγοράζονται,που μαλλον πρέπει επίσης νάναι ρομπότ.

Δεν φαντάζομαι ότι από τη στιγμή που θα αντικατασταθεί η ανθρώπινη εργασια, εμείς θα διατηρήσουμε την  ιδιότητα του καταναλωτή ε;


Που όσο να πείς είναι θεμελιώδης στην Ανάπτυξη.

Με όποια τεχνολογία και να το εξετάσεις...

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο