Όποιος νικάει στιγμιαία... θεωρείται ότι είναι ανίκητος

Όποιος νικάει στιγμιαία... θεωρείται ότι είναι ανίκητος

Όποιος νικάει στιγμιαία... θεωρείται ότι είναι ανίκητος

George Orwell

“Οτι δεν με σκοτώνει με κάνει πιο δυνατό” έλεγε κι ο Νίτσε αλλά δυστυχώς, πέθανε και δεν μάθαμε 
“που” ακριβώς τον έκανε πιο δυνατό.

Εγώ πάλι λέω, πως ότι δεν σε σκοτώνει το κουσούρι που σου αφήνει,θα σε πεθάνει αργά ή γρήγορα 
έτσι κι αλλιώς.

Εχουνε ξεκολήσει, από την πραγματικότητα με ιλιγγιώδη ταχύτητα
Βαίνουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα προς το τέλος τους, ατσούμπαλα. 

Οτι μένει από αυτό το μόρφωμα  έστω και ακρωτηριασμένο.
Το τέλος ή  την Αρχή .

Η συζήτηση περί Brexit και τις πληγές, που κουβαλάει.
Δηλαδή αν δεν μας αφήσει  στον τόπο το κουσουρι που κουβαλάει θα μας πάει 
ντουγρού στα χερουβείμ…

Αυτό που εγώ πάλι, με την πάμφτωχη αντίληψη μου, έχω καταλάβει, 
είναι ότι αυτός που δεν θα πάθει σε καμμία περίπτωση κάτι, είναι η ίδια η Αγγλία.
Παρόλο που κάθε μέρα κάποιος βγάζει καινούργιο σκελετό, απ το καπέλο.
Και το διαλαλεί.

Τώρα την τελευταία βδομάδα,που διανύουμε  περιμένω να ακούσω, ότι έτσι και αποφασίσουν 
το bye bye..
Θα πέσει η πανούκλα στους δρόμους του Λονδίνου, να το αποδεκατίσει,διότι μένοντας η πόρτα ανοιχτή,
με την έξοδο, θα περάσει τη Μάγχη ανεμπόδιστα.
Θυμίζει πολύ Κύπρο με το σχέδιο Ανάν, η ιστορία. 

Αν και τότε δεν ήμασταν ακόμη στην τόσο σοφιστικέ τελειοποίηση του τρόμου και στα  επίπεδα αφήγησης, τα σημερινά.
Αλλά ακόμη κι έτσι , τι δεν είχε ακούσει ο Τάσσος Παπαδόπουλος αν έβγαζε ΟΧΙ.
Μισή Κύπρος, θα ξεκίναγε την επόμενη μέρα του δημοψηφίσματος, λέγανε για τα κάτεργα και η άλλη μισή, 
θάφτανε με πίεση στον Πόλο.

Αγνωστο σε ποιόν Πόλο,από τους δυό,τον πάνω ή τον κάτω.
Ετσι που να μην ξανασυναντηθουν ποτέ.

Η Αγγλία επειδη είναι και πιο δυσκίνητη, αν και νησί κι αυτή, που να τρέχει προς τα πάνω. 
Θα την επισκεφθεί αμέσως,αυθόρμητα ότι το Λόχνες άφησε κρυφό.

Καλή πλευρά προς το παρόν, δεν υπάρχει.

Αν στις 24 τελικά,  μας ενημερώσουν ότι μας αποχαιρετούν, η καλή όψη θα αφορά μόνο την Γερμανία, 
που ανεμπόδιστα θα αλωνίζει όπως τον παλιό καλό καιρό. 
Στον περασμένο αιώνα.

Ολες οι αντιθέσεις, τα οξύμωρα και τα παράλογα έχουν φουντώσει. 
Το πρόβλημα είναι ότι ισχύουν, αυτούσια.

Θα μου πεις δεν ήταν έτσι πάντα; 
Και βέβαια ήταν, μόνο που όταν όλα πάνε καλά, είναι ΟΚ,δεν σε ενδιαφέρει το ποιος πληρώνει.
Οταν σκαλώνουν έρχεται ο λογαριασμός, και δεν μπορείς να πας τουαλέτα για να τον αποφύγεις.

Αυτή η εμμονή των Άγγλων πάντως να θέλουν να ξαναγίνουν “Βρετανική Αυτοκρατορία” για πάρτη τους, 
χωρίς να σέρνουν την σαβούρα πίσω τους.
Δεν την βρίσκω και πολύ ευγενική.

Ο Κάμερον δεν ήταν που έλεγε στο υποτιθέμενο  Grexit.

”Καλύτερα να φύγει η Ελλάδα,απ την παρέα, μας έχει σπάσει τα νεύρα. 
Να κλεισουμε και τα  σύνορα, να σηκώσουμε και ότι περισσεύει.
Και να πάει να βρει την τύχη της;
Τότε ήταν υπέρ του exit από τας ευρώπας,με κραυγές.
Κι αν δεν πάταγε σ αυτό προεκλογικά. 
Δηλαδή ...

“Να το δούμε, να το αποφασίσουμε, να το συζητήσουμε και ότι πεις εσύ αγαπημένε μου”,στον Τζέραλντ απ το Μπίρμινχαμ.
Οχι πρωθυπουργός δεν θάβγαινε αλλά ούτε διαχειριστής, στην πολυκατοικία. 
Τι κωλοπιλάλα τον έχει πιάσει τώρα να λέει στους συμπατριώτες του.
“Μην φύγουμε παιδιά, θα χάσουμε την θέα και θα ξαναπεριμένουμε ουρά;”
Γι αυτό λέω ότι τουλάχιστον οι εξουσίες έχουν ξεκολήσει εντελώς από την πραγματικότητα.
Οι λαοί όχι.

Σε κάτι τέτοια βαριά περιστατικά βλέπεις το ξεβράκωμα τους, μαζί με την ηλιθιότητα της γύμνιας τους.
Μπορεί δε να γίνει μόνο από πολίτες, αυτό το ξεβράκωμα.

Η Αγγλία μπορεί και να μην φύγει. 
Αυτός όμως έχει το σακ-βουαγιάζ με τα εσώρουχα έτοιμο,πίσω από την πόρτα.
 
“Μεταξύ δυο στρατηγών και των δύο θεόκουτων,κατ ανάγκην ο ένας θα βγει νικητής .
Η μάχη της Ζάμας το απέδειξε.
Ο Σκιπίων φαλτσάριζε.Η ρωμαική Λεγεώνα δεν επρόκειτο να βαθμολογηθεί με άριστα.
Θάπαιρνε ένα ωραίο μηδέν.
Ο λόγος απλούστατος ο Αννίβας δεν ήταν κουτός.
Κατ΄ήξερε κι αυτός από πλευροσκπήσεις κι αρθρόκνημα,κατ’ ένοιωθε από  χλωροφύλη και ενέδρες.
Μ΄ ένα γερό τμήμα στρατού της, είχε ετοιμασει αυτής της λεγεώνας μια έκπληξη.
Κρυμένο πίσω από κάτι αμμόλοφους την πρόσμενε σ ένα γκαλόπ απροσδόκητο,
σ εένα απαίσο ραντεβου του θανάτου.
Τα λοιπά εννοούνται.”
 
Γιαννης Σκαρίμπας 
ο αιώνια Σοφός.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο