Παρατηρώντας την μπάλα...

Παρατηρώντας την μπάλα...

Όλα όσα ξέρω για την ηθική και την αίσθηση καθήκοντος τα έχω μάθει από το ποδόσφαιρο.

Αλμπέρ Καμύ...


Το ποδόσφαιρο είναι άθλημα ή Πολιτική;
Κι αν είναι Πολιτική είναι ο “πρόδρομος” του τι θα επακολουθήσει;
Δηλαδή μπορείς να διαβάσεις μέσα απο ποδοσφαιρικά γεγονότα τι θα γίνει στον κόσμο στην συνέχεια;
Εξαρτάται από ποια οπτική γωνία το κοιτάς.

“Στην πραγματικότητα είναι πολύ περισσότερα” έλεγε ο Bill Shakly, προπονητής μύθος της Λίβερπουλ.
Ο δε, Eduardo Galleano, το είχε προχωρήσει παρακάτω λέγοντας ότι:

“Στην εποχή μας το ποδόσφαιρο, αντικατέστησε κάθε άλλου είδους φανατισμό” τύπου  θρησκευτικό ή πολιτικό. Είναι ακόμη η προβολή μελλοντικών γεγονότων, έως και πολέμων; 

Από ότι αποδεικνύεται και όπως φανερώνει η πλακέτα, που βρίσκεται στο στάδιο του Ζάγκρεμπ, Με μεγάλη σιγουριά.
Εκεί άρχισαν όλα με ένα χαμένο πέναλτι. 
Ακολούθησε το μίσος, που πιάστηκαν στα χέρια στην συνέχεια οι φίλαθλοι στις 13 Μαΐου το 1990.
Στο ματς Δυναμό -Κόκκινος Αστήρ, ήταν το πρώτο σοβαρό επεισόδιο μεταξύ  Σερβίας και Ζάγκρεμπ.

Το εναρκτήριο σφύριγμα, για έναν πόλεμο που άρχιζε μετά από πολύ λίγο και αποδεκάτισε την χώρα διαλύοντας την.
Αν μπορούσαμε τότε να διαβάσουμε τα γεγονότα πέρα από μια "συμπλοκή ποδοσφαιρική" πιθανώς θα ξέραμε με βεβαιότητα την συνέχεια.

Φτάνοντας στο σήμερα και στην διοργάνωση του Euro.

Κανείς δεν θυμάται, ότι το 1971 ο πρώτος μετανάστης που εμφανίστηκε, 
σε εθνική  ομάδα ευρωπαϊκής χώρας και συγκεκριμένα της Γαλλίας,
Ήταν ο Τρεσόρ που αργότερα έγινε ο αρχηγός της.
Οι Άγγλοι περίμεναν μέχρι το 1979, που στο Γουέμπλευ έκανε το ντεμπούτο του, ο Αντερσον από γονείς Τζαμαϊκανούς.
Οι Γερμανοί ακολουθούν το 2001 με τον Γκεραλντά Τζαμοά από την Γκάνα.

Το ποδόσφαιρο  παίρνει την καινούργια μορφή της κοινωνίας, που θα ακολουθούσε. Αυτοί ήταν οι πιονέροι που άνοιξαν το χορό .
Σε γενικές γραμμές πριν ακόμη κανείς συνειδητοποιήσει την έννοια "μετανάστης" στην καθημερινότητα, σε πόλεις, σχολεία, στην ζωή μας.
Σήμερα πάνω από το 25% στις εθνικές ομάδες του γαλλικού τουρνουά, είναι μετανάστες.
Το 50% της γαλλικής ομάδας  είναι ή γεννημένοι οι ίδιοι ή οι γονείς τους στην Αφρική
Στην  εθνική Πορτογαλίας, μόνο 10 στους 23 έχουν γεννηθεί στην  Πορτογαλία, από πορτογάλους γονείς,. 
οι Ελβετοί επίσης είναι 9 της ομάδας με υπηκοότητα. Οι υπόλοιποι είναι Βόσνιοι, Τούρκοι Κοσοβαροι, από το Καμερούν , την Αλβανία.

Η Γερμανία κέρδισε την Ουκρανία με γκολ του Αλβανού Μουστάφι
Η Αυστρία που σηκώνει τείχη, έχει Ουγγαρέζους, σέρβους, νιγηριανούς και έναν πολύ καλό επιθετικό από το Πακιστάν.
Το Βέλγιο αποτελείται σαν ομάδα από  δέκα Αφρικανούς και τον Γκολάν σαν αστέρι, από πατέρα από την Ινδονησία.

Μην μιλήσουμε για τον βόσνιο Ιμπραημοβιτς και την ελπίδα της Ιταλίας τον Σαράουι από την Αίγυπτο.

Ανεξάρτητα από τα συμπεράσματα που μπορεί να βγάλει κανείς, από τα παραπάνω στοιχεία, δεν υπάρχει καμμιά αμφιβολία ότι το Ποδόσφαιρο είναι Πολιτική, που μιλάει με σύμβολα και μάλιστα σε όλους.

Προβλέποντας την συνέχεια.
Από εκεί και πέρα οι παρατηρήσεις ,αφορούν την Ηθική την Λογική και την Αισθητική του καθένα.

 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο