Η Αλίκη… στα θαύματα

Η Αλίκη… στα θαύματα

Τελευταία έχουν συμβεί τόσα περίεργα που η Αλίκη είχε αρχίσει να πιστεύει... 

ότι από το Αδύνατον δεν έχει περισσέψει τίποτα…

Lewis Caroll

Πως είναι που, εμείς νομίζουμε ότι έχουμε κράτος και πατάμε επάνω;
Ο Τσίπρας κυβέρνηση και κυβερνάει;
Ο Πρόεδρος, Δημοκρατία και την στηρίζει;
Ο Σόιμπλε ότι έχει Ευρώπη και την οδηγεί;
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, δύναμη και οι βουλευτές του νομίζουν ότι μας ψήνουν πως “έχουν λόγο” ;
Επειδή μόνο και μόνο μπαίνουν και βγαίνουν από την κεντρική πόρτα, 
με το μπατζ που σημειωτέο το χρυσοπληρώνεις και όχι μόνο.

Θου Κύριε φυλακή το στόματί μου, δηλαδή.
Ο καθένας με την αυταπάτη του κι εμείς με τις απάτες.
Σε τι κόσμο μας έφεραν; 
Κι αφού μας έφεραν και μας πέταξαν, πως θα φύγουμε;

Πως είναι δυνατόν να έχουμε πεισθεί ότι με τα όπλα που μας σκοτώνουν, 
θα γυρίσουμε πίσω το ρολόι, θα σηκωθούμε θα τιναχτούμε και θα χαμογελάσουμε;
Πως είναι δυνατόν να πιστεύουμε κάθε τρεις και πέντε ότι βγάζει δελτίο Τύπου 
ο Θεός. Kαι το αναθέτει σε κάποιον από όλες αυτές τις ελεεινές φιγούρες, 
να μας το κοινοποιήσουν;

Που αναφέρεται συστηματικά:
Στην απόλυτη, την οριστική, την τελεσίδικη καταστροφή του Κόσμου και την δική σου προσωπικά;
Διότι κάθε τι που θα μπορούσε να μεταφραστεί σαν “πορεία της Ευρώπης” 
με τα προβλήματα τις αντιξοότητες τα πάνω και τα κάτω της.
Που δεν είναι να πεις, ότι  δεν τάχει ξαναζήσει.

Βγαίνει ένας Γιούνκερ ένας Σουλτς κάποιος ξεήγλωτος κι απαγγέλει
“Έφτασε η ώρα σας”.
“Ήρθε το τέλος σας”.
“Ότι ξέρατε ως εδώ”.
Και δώστου πάλι την επόμενη βδομάδα τα ίδια. 

Με ενδιάμεσα ένα διάλειμμα από πνιγμούς εκρήξεις, φωτιές, διαμελισμούς σε παγκόσμια μετάδοση, live
Δηλαδή αν μετρούσε ο καθένας μας στις  ειδήσεις πόσα χειροπόδαρα έχει δει διαμελισμένα και πόσο αίμα έχει τρέξει στα δελτία.
Θα κυκλοφορούσε ως Ναπολέων, πριν το Βατερλώ χωρίς καμμιά αναστολή.
Και αυτό ακριβώς είναι το σημείο, που ξυπνάει μέσα στον “χρυσοπληρωμένο ανθυποτίποτα” της χαβούζας, η λέξη “Δημοκρατία”.
Μετά από χαλασμό, τρομοκρατία, καταστροφή,  από αντάρα. Ωρύεται και χτυπιέται για πάρτη της.

Που: 
“Δεν θα μας  χαλάσει κανείς την Δημοκρατία μας”
“Μόνο με Δημοκρατία αντιμετωπίζονται τα προβλήματα”.
“Δεν έχει πρόβλημα η Ευρώπη Δημοκρατίας”.
Όχι. Έχει σαλμονέλα.

Μετά φεύγει απ’ το μικρόφωνο, αλλάζει στολή και δηλώνει: 
“Καλό είναι να μην έχουμε και πολλά πολλά με τους λαούς”.
Υποθέτω ότι θα έρθει κάποια στιγμή, εκεί που θα σου περιγράφει, 
πως: “Αν δεν τον ακούσεις έφτασεν η ώρα σου”…
Και σε ποιο κομπαρτμάν της Κόλασης σου έχει κάνει μπούκινγκ.

Θα έρθει εκείνη η στιγμή λοιπόν, που θα συντονισθούμε και θα πούμε: 
Αfter you. Και θα το εννοούμε. Δεν αργεί και πολύ κατά την γνώμη μου.
Μόνο που θα εκσφενδονίζονται στην στρατόσφαιρα ανατιναγμένα τα κομμάτια, της Δημοκρατίας και εμείς πρωταγωνιστές, κεντρικοί, περιφερειακοί και κομπάρσοι ενός μυθιστορήματος που έχει τελειώσει,
θα περισσεύουμε από τις σελίδες του.

Με τις κομπινούλες μας, με τις ιντριγκούλες μας, τη ζωούλα μας…
Που μας αρκεί να γλυτώσει, από πολιτικούς τρομοκράτες, 
οικονομικούς τρομοκράτες, θρησκευτικούς τρομοκράτες, 
ελεεινούς τρομοκράτες, άγριους τρομοκράτες, απλούς τρομοκράτες, 
ρατσιστικούς τρομοκράτες, τεχνολογικούς τρομοκράτες, 
από χόμπυ τρομοκράτες, γενικά από κάθε βαφτισμένο τρομοκράτη…

Αφού και αν γλυτώσει, να έρθει το Σύστημα να σε σπρώχνει στην αυτοκτονία…
“Η Ζωή είναι η σύγκριση απέναντι στο διπλανό σου, για να επιζήσεις, να απολαύσεις και να πλουτήσεις .
Το υπόλοιπο είναι άδειες κουβέντες των “καλοπροαίρετων” και των παπάδων..
Γράφει ο Ντοστογιέφσκι.

Οι δυο φράσεις που χρησιμοποιεί περισσότερο ο Ιβαν Καραμαζώφ:
“Ο άνθρωπος είναι ερπετό για τον άνθρωπο” 
Και το αν “ο Θεός είναι νεκρός όλα επιτρέπονται”
Μας μένει να διαπιστώσουμε αν θα μείνει αξεπέραστος εσαεί….

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο