«Στηρίξου στο λαγοπόδαρο αν θες, αλλά θυμήσου ότι δεν ωφέλησε το λαγό»

«Στηρίξου στο λαγοπόδαρο αν θες, αλλά θυμήσου ότι δεν ωφέλησε το λαγό»

Στηρίξου στο λαγοπόδαρο αν θες, αλλά θυμήσου ότι δεν ωφέλησε το λαγό.

R.E.Shay

Το πέρασα για τρολιά και ακόμη δεν είμαι χίλια τα εκατό σίγουρη, εντελώς ότι δεν είναι.

Από την άλλη έχει δημοσιευθεί σχεδόν παντού και υποθέτω ότι κάποιος θα το είχε διαψεύσει.

Αν είναι αλήθεια όμως κατέληξα:

ή ότι έχουμε την δική μας ομάδα “κουνημένων Λάρα Κροφτ”,

ή ότι συμμετέχουμε ως κοινωνία,  στο “Θολωμένο μου μυαλό”.

Η είδηση λέει “εφοριακός γυναίκα πέφτει στην θάλασσα να πιάσει φοροφυγά.”

Το έγκλημα έχει συντελεσθεί από Κινέζα, που έκανε μασάζ στην παραλία της Τσαμπίκα στην Ρόδο, με το αστρονομικό ποσό των δεκαπέντε ευρώ τον πελάτη.

Χωρίς απόδειξη φυσικά,κάτι σαν την ιστορία του καστανά της Θεσσαλονίκης και της κυρίας με τα χειροποίητα εργόχειρα,για να πληρώσει τα φάρμακα της.

Θα μου πεις δεν είναι φοροαποφυγή;

Δεν θα απαντήσω επί του θέματος.

Αλλο σκέφτομαι το εντυπωσιακό της επιχείρησης.

Το θεατρικό κομμάτι δηλαδή.
Κάθεσαι στην πλαζ, δεν ξέρω ακριβώς και τι εθνικότητας μπορεί να είναι η πλειοψηφία των τουριστών στην παραλία της Ρόδου.

Αλλά συνήθως αυτά κλείνονται με πακέτα τύπου μια βδομάδα all inclusive, 450 ευρώ με εισιτήρια αεροπορικά,Γκέτεμποργκ Ρόδος, ή Σάλτσμπουργκ Ρόδος.

Ο Έλληνας δεν είναι του στυλ.

Αρα οι πελάτες οι περισσότεροι είναι ξένοι.Συνήθως βόρειοι.

Κι εκεί που κάθεται ο Φριτς διαβάζοντας τον Τζων Λε Καρέ, δίπλα την μεσήλικα κυρία του, που σκέφτεται, βλέποντας να παρέχεται η υπηρεσία του “μασαζ στην ξαπλώστρα σας”.

“Μήπως να το ρίξω στην κρεπάλη να κάνω κι εγώ ένα μασάζ, ξοδεύοντας το δεκαπεντάευρο;”

Εντελώς ξαφνικά,δυο ξαπλώστρες πιο  δίπλα,

τινάζονται τα λάδια στον αέρα και τρέχει η κινέζα ντυμένη,στο πέλαγος.

Λέει ότι μεσολάβησε διαβούλευση μεταξύ ΣΔΟΕ  Αστυνομίας, σε στυλ Χαβάη 5-0.

Και την λύση την έδωσε μια κυρία της ομάδας, που ακολούθησε την εγκληματία.

Με μακροβούτι.

Δεν διευκρινίζει αν έπεσε με τα ρούχα και οπλισμένη, ή αν μέσα στις εργασιακές της υποχρεώσεις είναι και το ένδυμα παραλίας, σε παραλαγή.

Η ευτραφής μεσήλιξ τουρίστρια παρακολουθώντας την σκηνή βεβαίως, ξεχνάει το μασάζ.

Ακολουθεί με αγωνία την εξέλιξη.

Ικανοποιημένη που δεν το αποφάσισε νωρίτερα, διότι τα δεκαπέντε ευρώ δεν βγαίνουν εύκολα, άρα καλύτερα να μην ξοδεύεται.

Σκέφτεται επίσης ότι καλά έκανε αυτή και ψήφισε τον Χόφερ, που δεν θέλει τέτοιους ύποπτους, μέσα στην χώρα του.

Επίσης άριστα κάνουν οι δυνάμεις ασφαλείας οι δικές τους και σοπακιάζουν προληπτικά  τους σκουρόχρωμους.

Τι να της πεις ότι έχει άδικο;

Στα ανοιχτά κάποια σκάφη με άλλους βόρειους, Γερμανούς της HOCHTIEF παρακολουθούν τα τεκταινόμενα.

Πιθανώς ν’ αναρωτιούνται ποιά είναι η νίντζα που προκαλεί και πως δεν είναι στον κύκλο τους.

Βέβαια θα μπορούσαν οι ράμπο να το διαχειριστούν διαφορετικά; Αναρωτιέσαι.

Δεν ξέρουν ότι σε μια πλαζ, που έχει ξαπλώστρες και είναι οργανωμένη, 

κανείς που περνάει για να πουλήσει κάτι, δεν το κάνει δωρεάν.

Δεν ξέρουν ότι στην καλύτερη περίπτωση το δεκαπεντάευρο, είναι 70-30.

Ωστε να απευθυνθούν στον υπεύθυνο της παραλίας, να πάρουν πληροφορίες και να περιμένουν την Κινέζα, να βγει από την θάλασσα, να το διευκρινίσουν;

Και αν η Κινέζα ήταν πρωταθλήτρια κολύμβησης και έφτανε με απλωτές στην Κω, η ένστολη τι θα 'κανε; Θα γυρνούσε πίσω ηττημένη;

Η αν το αντίθετο πνιγότανε, γιατί δεν ήξερε κολύμπι;

Θα αναρωτηθείς φυσικά, τόσο μεγάλο θέμα κάνεις για μια υπόθεση που στο κάτω κάτω είναι απλά διαδικαστική;

Απλά σκεφτόμουνα ότι είμαστε μοναδικοί, να δημιουργούμε πάσης μορφές αυταπάτες.

Είτε από έλλειπή εφαρμογή καθήκοντος είτε από υπέρβαση.

Πάντως η ψυχραιμία και ο Έλληνας είναι διαζευγμένοι, σε οποιαδήποτε φάση.
 

 

 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο