Δεν φτάνει να ψηφίζεις… To «πώς» είναι το θέμα...

Δεν φτάνει να ψηφίζεις…  To «πώς» είναι το θέμα...
“Συζούμε με μια Οικονομία βαριά μαστουρωμένη, που λόγω της κατάστασης της,
 
της φταίνε όλοι εκτός από εκείνη μου λέει.
 
Οντας δε στο τελευταίο της στάδιο, που δεν έχει καμιά επαφή με το περιβάλλον ο ασθενής
 
δεν μπορείς να βγάλεις άκρη με τον παραλογισμό της.
 
Το μόνο που κάνει είναι να ζητάει να αυξήσεις τις δόσεις του,
 
γιατί οι προηγούμενες δεν τον πιάνουν πια.
 
Εσύ που αναγκαστικά ζεις μαζί του, προκειμένου να υφίστασαι τις κρίσεις του,
 
που δεν αφήνουν τίποτα όρθιο στον χώρο.
 
Αγκομαχώντας τρέχεις να βρεις τον ντίλερ όπως όπως να τον προμηθεύσεις
 
να γλυτώσεις το χαμό.
 
Μέχρι να τα τινάξει να ησυχάσουμε.
 
Αυτό γνωρίζει πολύ καλά η Αγγλία και τραβήχτηκε.
 
Η Αγγλία της Κρυφής Διπλωματίας, που σημαίνει ότι δεν παίρνεις γρήγορα είδηση,
 
τι έχει γίνει πίσω από το κυρίαρχο γεγονός.
 
Που πιθανά να μοιάζει καταστροφικό. αλλά έχει ορίζοντα δεκαετίας.”
 
Ο άνθρωπος που μιλάω, είναι από τους λίγους που γνωρίζω, που μπορεί να κάνει μετάφραση, σε φαινομενικά άσχετα γεγονότα. Και είναι από τους μόνους, που πού από τις 24 του περασμένου μήνα, την επόμενη του δημοψηφίσματος, εκεί που φαινόταν ότι πνιγόμαστε από το τσουνάμι, μου αποκάλυψε….
 
ποια θα είναι η επόμενη πρωθυπουργός της χώρας και θα διαχειριστεί το Brexit.
 
Σε λίγες μέρες θα έχει καθαρίσει το κοινοβούλιο μου είπε,
 
από παντός τύπου καραγκιόζη ακροδεξιό, ακροπερίεργο, ακροξεμαλιασμένο κλπ.
 
Το 52% του λαού, σκουπίζει το κοινοβούλιο.
 
Το σκεφτόμουνα όταν τις επόμενες μέρες έβρεχε παραιτήσεις, από όλες τις πλευρές.
 
Κρυφή Διπλωματία θα πει επίσης να μπορείς να επιχειρηματολογήσεις
 
για τις διαφορές που δημιουργούνται στο λαό σου,
 
να τον πείσεις ότι είναι δική του επιτυχία, το όποιο αποτέλεσμα δημοψηφίσματος.
 
Εκτός από άκρως δημοκρατική διαδικασία, έστω και σε συμβουλευτική έκδοση.
 
Οι βρετανοί ξέρουν να το καλλιεργούν, να το διαχειρίζονται και να το πουλάνε άριστα.
 
Η πρώτη δήλωση που έκανε η καινούργια πρωθυπουργός είναι
 
“Ότι ο λαός ψηφίζει δεν αμφισβητείται από κανένα” .Brexit θα πει Brexit,
 
έστω κι αν η ίδια είχε εκφραστεί για το αντίθετο.
 
Σ αυτό το “ψηφίζει δημοκρατικά” κόλλησα, γιατί τα υπόλοιπα που έλεγε ο συνομιλητής μου,,
 
ήταν εξειδικευμένα σε σχέση με συμβάσεις, συμφωνίες, ελεύθερη διακίνηση και διμερείς κρατικές πράξεις που δεν με απασχολούσαν.
 
Το “Ψηφίζει” σε σχέση με εκλογικούς νόμους και διαδικασίες μια και αυτή την στιγμή
 
είναι και το θέμα που μας “καίει” ως έθνος.
 
Τα άλλα είναι όλα λυμένα, στη σειρά.
 
Ο καινούργιος εκλογικός νόμος.
 
Διότι οι εκλογικοί νόμοι παλιώνουν, κατά το δοκούν και πρέπει
 
να τους φρεσκάρουμε.
 
Έτσι και ο δικός μας, που άριστο τον υπάρχοντα, δεν τον λες.
 
Αλλά βόλεψε ουκ ολίγους.
 
Και να τα μπόνους, να οι λίστες, να οι επιλογές από τους αρχηγούς στα επικρατείας.
 
Και τι δεν έκρυβε. Την Άρτα με τα Γιάννενα, σε παράταξη.
 
Γιατί οι εκλογικοί νόμοι δεν γίνονται για το εκλογικό σώμα, αλλά για το κόμμα.
 
Κι όταν το κόμμα το ίδιο ή το επόμενο δει τα σκούρα:
 
δεν βαριέσαι αδερφέ τον αλλάζουμε να τον κάνουμε πάντα,
 
"πιο δημοκρατικό”.
 
Και δεν σηκώνεται κανείς να ρωτήσει.
 
Συγνώμη κύριε, δηλαδή αυτή η παρέλαση που έχουμε υποστεί με αυτόν τον νόμο δεν ήταν δημοκρατικιά;
 
Και αν είναι έτσι γιατί το δεχόμαστε; Εμείς οι πολίτες εννοώ.
 
Τέλος πάντων δεν βγάζεις άκρη, με την Δημοκρατία, για αυτό καλύτερα να φυλάς τα ρούχα σου,
 
όταν παίρνει μορφή μοκέτας που στρώνεται από την μια άκρη, στην άλλη του χώρου.
 
Οι υπόλοιποι της γειτονιάς, τι κάνουν;
 
Έχουν έλλειμμα;
 
Οι Γάλλοι ας πούμε έχουν ένα νόμο από την εποχή που ο Ντε Γκωλ, πείραξε λίγο αυτόν της Γαλλικής Επανάστασης, που εκλέγει Βουλή και Γερουσία με τον ίδιο τρόπο, μισόν αιώνα.
 
Οι Γερμανοί από την ένωση τους.
 
Οι Άγγλοι από την εποχή της Ελισσάβετ της πρώτης, που αποδεικνύεται όμως ότι λειτουργούν δημοκρατικά.
 
Αστειεύομαι, αλλά πως είναι δυνατόν μόνο σε μας τους νότιους,
 
να "λήγει" ο νόμος κάθε τρεις και λίγο.
 
Κι αυτοί να πορεύονται χρόνια με τους παλιούς;
 
Να ξεκαθαρίσω ότι θεωρώ μεγάλη απάτη τον παρόντα,
 
αλλά πέρασε από την βουλή και ψηφίστηκε.
 
Όπως θα περάσει και ο καινούργιος.
 
Δηλαδή την ώρα που ψηφιζότανε δεν κατάλαβε κανείς την απατεωνιά;
 
Και ποιος μας εγγυάται ότι καινούργιος, δεν θα έχει τα ίδια προβλήματα σε δυο χρόνια;
 
Που έτσι κι αλλιώς θα έχουν αρχίσει, από την εφαρμογή του;
 
Ο πολίτης ο άσχετος, σαν κι εμένα, που του λένε κάθε τρεις και λίγο.
 
“Άκου να σου πω, κορόιδο ήσουνα που νόμιζες ότι "εκλέγεις", από σήμερα δεν θα σαι”.
 
Δώστου πάλι με τον επόμενο η ίδια ιστορία.
 
Ο ίδιος “πολίτης” που του λένε τρεις φορές την βδομάδα.
 
"Μας ψήφισες ας πρόσεχες με δημοκρατικές εκλογές",
 
Που ακριβώς συμμετέχει στο να εκφράσει την θέληση του αν συμφωνεί ή όχι
 
σε αποφάσεις;
 
Σε δημοψήφισμα και επί συγκεκριμένης ερώτησης.
 
Όχι;
 
Υποθέτω ότι οι Ελβετοί που πάνε κάλπες, Κυριακή παρά Κυριακή για το οτιδήποτε
 
δεν μου φαίνεται να πάσχουν από κάτι.
 
Εντάξει μην πιάσουμε την δική μας εμπειρία, που είναι όχι μόνο εξαίρεση για Ανατολή και Δύση.
 
Αλλά ακραίο ανεξήγητο φαινόμενο.
 
Απλά με την ευκαιρία του βρετανικού δημοψηφίσματος οι “δημοκράτες ηγέτες”
 
ξαφνιάστηκαν που άκουσαν, ότι υπάρχει λαός κάπου στο βάθος, είναι υπαρκτός,
 
πληρώνει τον μισθό τους και ενίοτε εκφράζεται.
 
Τους τρόμαξε ξυπνώντας τους με την φωνή του.
 
Οι δε αναλύσεις προτροπές και κομπίνες…στο βρόντο θα πάνε …
 
Την τύφλα την δικιά μας…να βλέπουμε
 
 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο