Άννα δις ολυμπιακή!

Άννα δις ολυμπιακή!

Δεν ψάχνω την ευτυχία, είμαι ικανοποιημένος, να παρατηρώ, να αναλύω 

και να επιτίθεμαι στην βλακεία....

Carl William Brown

Σε προλαβαίνουν τα γεγονότα.

Αλλο είχα στο μυαλό μου να γράψω, αλλά είπα κι εγώ να κολλήσω λίγο, απ' το 

"τι του λείπει του ψωριάρη, φούντα με μαργαριτάρι".

Τόχουμε ανάγκη, βρε αδερφέ.

Μας κατάντησαν μεθοδικά και με πολύ δουλειά εκ μέρους τους, 

να θέλουμε να σφετεριστούμε μια νίκη, που δεν ανήκει σε κανένα μας. 

Παρά μόνο σ αυτό το πλάσμα, με τα πεντακάθαρα δακρισμένα μάτια, 

που πήδηξε να χωθεί στην αγκαλιά του πατέρα της.

Του άλλου ήρωα.

Μια νίκη απ το πουθενά, που αναγκάστικά, μπήκε κάτω από μια τρύπια δυστυχώς σημαία, 

για τυπικούς λόγους.

Μόνο επειδή λόγω της φύσης των αγώνων, δεν μπορούσε να την διεκδικήσει μόνη της. 

Για πάρτη της, για τους κόπους της, τις αγωνίες της, τα δάκρια της,το ταλέντο της τα νιάτα της 

την ψυχή της.

Απέναντι στην απόλυτη ελώδη ανυπαρξία της εξουσίας.

Η οποία όσο πιο ανύπαρκτη, τόσο πιο πνιγηρή.

Αννα Κορακάκη παντελώς άγνωστη μέχρι προχτές τουλάχιστον σε μένα.

Υποθέτω, στην πλειονότητα.

Οχι μόνο, που δεν ασχολείται με το άθλημα.

Αλλά γιατί ποτέ κανείς δεν μας το πρότεινε,έστω σαν θέαμα.

Οχι το άθλημα. 

Το όνομα αυτού του παιδιού, που από ότι λέει η μητέρα του, 

έχει διακριθεί πάμπολλες φορές.

"Ασήμαντες" επιτυχίες κατά την άποψη των ιθυνόντων, που αιφνιδίως οδήγησαν σε δύο Ολυμπιακά μετάλια.

Πολιτική  πράξη η  εξαργύρωση της νίκης.

Ξαφνικά έγινε δικό μας παιδί.

Και δώστου τα συγχαρητήρια, οι περηφάνιες, οι νίκες, οι θριαμβολογίες.

Χωρίς καμμιά συγνώμη να προηγηθεί.

Για την παντελή έλλειψη και προηγούμενη απουσία.

Διαβαζα μια ανάρτηση-απάντηση του πατέρα της σε κάποιο γνωστό του. 

Τόσο πικρή.

Βιώνοντας ό άνθρωπος προφανώς, όσα έχουν γραφτεί στο πετσί του.

Ελεγε ότι ο Δήμος, ούτε καν ευχήθηκε "καλή επιτυχία" στο κορίτσι του,

φεύγοντας για το Ρίο.

Ο Δήμαρχος. 

Αυτός ο ίδιος που σήμερα το πρωί έκρινε σκόπιμο, να πάει να γκρεμίσει το 

σκοπευτήριο-παράπηγμα,που την οδήγησε στην κορυφή.

Το έκανε από ντροπή, δείχνει η στάση του. 

Αλλοθι θέλει  να στήσει ένα καλύτερο.

Δεν θα μπω στην διαδικασία, να μιλήσω για το αήττητο της ηλιθιότητας.

Είναι περιτό και αποδεδειγμένο περίτρανα, όπου και να γυρίσεις τη ματιά σου.

Δεν του άρεσε που με την περιφρόνηση του χρόνια στην ικανότητα, 

τους οδήγησε στο πιο ψηλό βάθρο. 

Κι εκείνη και τον πατέρα της.

Η υποκρισία είναι η βδέλα της βλακείας.

Κανονικά κατά την άποψη του δήμαρχου ο Abebe Bikila, 

ο ξυπόλητος μαραθωνοδρόμος Ολυμπιονίκης.

Που έκανε προπόνηση με γυμνά πόδια  στους δρόμους του χωριού του,

πριν φτάσει να κερδίσει στην Ρώμη το 60 και στο Τόκιο το 64.

Πάντα ξυπόλητος που έγινε χρυσός.

Κανονικά, λέω έπρεπε γυρνώντας πίσω,να φροντίσει η Αρχή,

να έρθει σε συμφωνία με καμμιά Nike.

Ωστε μετά το μετάλιο να του ανοίξει είδη σπορ και να δείχνει, όλα τα μοντέλα της.

Πόση ηλιθιότητα σκορπίζεις Θεε μου σ αυτή την χώρα και ειδικά στην εξουσία.

Πόση αυτοκαταστροφή διαθέτουμε;

Αντί να γίνει χώρος επισκεψης,άλλων παιδιών για να δείχνει ότι "αν έχεις ψυχή", 

τίποτα δεν είναι αδύνατο.Κανείς δεν σε σταματάει.

Ξυπνάει ο καραγκιόζης της βάρδιας, ένα πρωί και παίρνει πρωτοβουλία,να γκρεμίσει τα πειστήρια του "εγκληματος".

Υποθέτω όχι μόνος.

Κορίτσι μου και Κύριε Κορακάκη, 

μόνοι σας πορευτήκατε 

μόνοι κερδίσατε 

σε σας τους δυο ανήκει ολοκληρωτικά, όλο το φως και ο θρίαμβος.

Το ξέρουμε όλοι εμείς που δακρύσαμε μαζί σας.

Κανείς δεν θα σας πάρει την χαρά και την συγκίνηση.

Εμας είναι Τιμή μας, η μικρή και από μακριά η συμμετοχή,στη χαρά σας.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο