Γίνεται;...

Γίνεται;...

"Δεν γίνεται κανείς γελοίος με τις ιδιότητες που έχει, αλλά με τις ιδιότητες που προσποιείται ότι έχει".

Λα Ροσφουκώ 

Τι να καταλάβω εγώ τώρα με αυτό που έγινε στην Αίγινα;

Οχι στον Ειρηνικό, έξω απ τα Μπόρα Μπόρα, 
στην Αίγινα.
Σε εκδρομή δύωρη θες, τρίωρη; 
Δεν είναι ξεκαθαρισμένο.
Πόσο μακριά από την ακτή;Ούτε κι αυτό το διάβασα.
Οσο και νάναι πάντως, την βλέπεις.
Ξεκινάς το πρωί μια μέρα μετά τον δεκαπενταύγουστο, 
που λογικά, στην σπανια περίπτωση που έχεις δουλειά. 
Δεν πας. 

Γιατί ποιός θα σκεφτεί να βγει για να αγοράσει κάτι, την βδομάδα του χρόνου 
που  τέλος πάντων έχει γίνει υποχρέωση να χαζολογάς. Είσαι δεν είσαι διακοπές.
Εκτός αν δουλεύεις στον Τουρισμό.
Δεν είναι το θέμα μας.
Σκέφτεσαι λοιπόν δεν πάω μια βόλτα στην θάλασσα.
Να ξαλεγράρω βρε αδερφέ.

Παίρνεις το νερό σου, μαζί με κανένα φίλο ή την οικογένεια και ξεκινάς.
Ανεβαίνοντας στο βαρκάκι που το κάνει αυτό καθημερινά.
Τι μπορεί να σου συμβεί;
Αντε να σε βρει κύμα να σε βρεξει; 
Να σε κάψει ο ήλιος χωρίς καπέλο;
Να ζαλιστείς;

Τι διάλο έχεις πιθανότητες να σου συμβεί μια μέρα του Αυγούστου, δίπλα στην ακτογραμμή στον σαρωνικό;
Εκτός από τα παραπάνω;Τίποτα
Αμ δε.
Ξεκινάει από την απέναντι μεριά ο “ηλικιωμένος” με προβλήματα υγείας, 
στα ογδόντα του, σε αναλαμπή εφηβείας.
Να σκίσει τα πέλαγα.
Και ότι κινείται πάνω σ’αυτά.

Δεν λέω, μεγάλοι άνθρωποι είμαστε και σούρχεται φορές φορές, 
να το ξεχάσεις.
Αλλά δεν ξεκινάς για παρκούρ στα ογδόντα, όσο και να έχεις την διάθεση.
Και λεω παρκούρ, γιατί στο κάτω κάτω διακινδυνεύεις 
αποκλειστικά την δική σου σωματική ακεραιότητα.
Θεωρητικά,δεν μπορεί να σε εμποδίσει κανείς, να την διαθέσεις όπως θες έχοντας σώας τας φρένας.Παρά μόνο οι προσωπικές σου αναστολές.
Από αυτό μέχρι να πάρεις στα χέρια σου ένα μέσο, που μπορεί να σκορπίσει ρημαδιό.

Υπάρχει τεράστια διαφορά.
Και καλά πες ότι εσύ, θεωρείς τον εαυτό σου σούπερμαν.
Δεν έχεις κανέναν στο περιβάλον σου να το συζητήσεις;
Δεν έχεις παιδιά, εγγόνια, συγγενείς να σου πουν: 
Παπούλη, δεν αφήνεις τις έντονες  συγκινήσεις, να πας για κανένα τάβλι;
Που μπορεί να εξελιχτεί το ίδιο συναρπαστικό με την κούρσα του θανάτου, αν έχεις καλό παρτενέρ.
Και ξαναπές ότι είσαι τόσο ξεροκέφαλος, που καβαλάς την μηχανή (διότι λέει είναι και μηχανόβιος).
Φτάνεις στον ντόκο, ξεκαβαλάς λύνεις το σκαρί και ξαμολιέσαι.

Με τέρμα τα γκάζια.
Να πω ήμαρτον εδώ; δεν ξέρω.
Με ποια όραση στα ογδόντα, ποιά αντανακλαστικά;με ποιά δύναμη στα χέρια να κουμαντάρεις το τιμόνι;
Δεν είσαι μόνος δε, παίρνεις και τρεις ψυχές μαζί σου για παρέα.
Δηλαδή ποιούς συναναστρέφεται ένας ογδοντάρης , ανθρωπε μου;
Που τον βλέπουν να πέφτει στα γκάζια και δεν τον πλακώνουν πάραυτα, άρωστο άνθρωπο;
Ποιοί είναι αυτοί που κάνουν παρέα με τον ογδοντάχρονο και του λένε “πάτα το”;
Πόσα θέλουμε να τρελαθούμε τελικά;
Δεν ξέρω τι έγινε,το πιθανότερο είναι να μην το μάθω κιόλας.

Αλλά πες μου σε παρακαλώ, πόσο πιθανο φαίνεται αυτό το αφήγημα.
Το οποίο δεν άκουσα μόνο εγώ, αλλά μια ολόκληρη χώρα.
Αφησε δε πίσω του τόσους νεκρούς,ένα μωρό, μια κοπέλα ακρωτηριασμένη .
Και δεν ξέρω τι άλλη συμφορά.
Φυσικά δεν είναι το θέμα μου, το ποιός φταίει.
Αν και δυσκολεύομαι να σκεφτώ πως ένας βαρκάρης, που βγάζει μεροκάματο, από την διαδρομή που είναι  ρουτίνα γι αυτόν.
Μπορεί να ευθύνεται όντας δε, νεκρός επιπλέον.
Αλλά δεν είναι το θέμα μου.
Το άλλο είναι.

Με ποιό κριτήριο ένας άνθρωπος αυτής της ηλικίας, έχει αδεια για τέτοιου είδους δραστηριότητες και από ποιόν;
Και όχι δεν θα τα βάλω, με το υποτιθέμενο κράτος που θα έπρεπε να ελέγχει.
Με την Κοινή Λογική θα τα βάλω.
Που σταματάει αυτό το παραμύθι τελικά, του ντύνομαι με τον ίδιο τρόπο με το παιδί μου άρα έχω και τις  ίδιες αντοχές;

Αρα είμαι νέος .
Αρα καβαλάω μηχανές ή τζετ σκι για να αποδείξω, ότι δεν ξώφλησα.
Που διακρίνει και χρακτηρίζει κάποιους σχετικά “υπεράνω” γενικώς.
Παραβιάζοντας κάθε Λογική;

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο