Ανεργία... και αντίδοτα

Ανεργία... και αντίδοτα

Τι μπορεί να ονειρεύεσαι επαγγελματικά αυτόν τον καιρό;

Το να έχεις δουλειά, θα μου απαντήσεις.

Οχι βρε παιδί μου, βγες λίγο από τα σχήματα.

Ας πούμε είσαι δημοσιογράφος, που έχεις ευκαιρία να ξεμοναχιάσεις τον Τσίπρα 

σε μία εκ βαθέων συνέντευξη, στα πλαίσια της Θεσσαλονίκης.

Εντάξει διαγράφεται το “εκ βαθέων”, ως μη ερευνηθέν.

Το “ξεμοναχιάσεις” επίσης, αλλά δεν θα κάνουμε εδώ αναλύσεις.

Προσωπικά θά 'θελα να είχα μια κουβέντα μαζί του, εν είδει ερωταπαντήσεων, 

αλλά όχι των κλασσικών.

Τύπου “πείτε μας κύριε Πρωθυπουργέ τι γίνεται με τις συντάξεις”.

Πιο ρομαντική.

Κι επειδή δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά.

Σκέφτηκα εγώ θα κάνω τις ερωτήσεις.

Οι απαντήσεις θα προκύψουν φαντάζομαι,από την συνέχεια.

Θα άρχιζα λοιπόν με το: 

Πως αισθάνεσθε κύριε Πρωθυπουργέ;

Απαντήσεις τύπου: 

χάλια 

δεν είμαι καλά 

ανακόλουθος 

ασυνεπής 

τάχω κάμει μαντάρα 

ή έστω 

τέλεια σε σχέση με τα πεπραγμένα μου.Που είναι και το πιθανότερο.

Αποκλείονται ώς πολύ γενικές και τετριμμένες.

“Πως αισθάνεσθε σε σχέση με το μέλλον σας;”

Παραδείγματος χάρην οι προστάτες και φίλοι σας, 

όπως ο Ολαντ  μια και φεύγει από την εξουσια,με τα χειρότερα διαπιστευτήρια 

που έχει ποτέ πάρει πρωθυπουργός στην μεταπολεμική Γαλλία.

Το πιθανότερο εντελώς από την Πολιτική. 

Φαντάζομαι, θα αποσυρθεί στα ιδιαίτερα μέχρι να συγκεντρωθούν,  τα στοιχεία για καριέρα κατηγορούμενου.

Ο Ομπάμα θα γίνει συγγραφέας.

Η Μέρκελ πρέσβειρα καλής θέλησης του ΟΗΕ στο μεταναστευτικό.

Ο Ρέντσι θα γίνει πωλητής στην Apple.

Εσείς;

Πως βλέπετε τη συνέχεια;

Δεδομένου,όσο και να μην το αναφέρετε πουθενά, εδώ και μήνες. 

Οχι μονο δεν κατέβηκαν οι δείκτες της ανεργίας.

Αλλά πλέον από μάστιγα εξελίσσεται σε διεθνές καθεστώς. 

Υποθετικά θα μου μιλούσε για την επιτυχημένη πολιτική του καριέρα 

ως αρχηγός κόμματος.

“Ο ΣΥΡΙΖΑ κυρία Γκολεμά μου θα κερδίσει τις εκλογές κι εγώ θα 

παραμείνω πρωθυπουργός…διότι η αριστερά..”

-Αλλο κύριε Τσίπρα μου…άλλο

Κάτι πιο βατό πιο χειροπιαστό πιο προσωπικό..

-Δεν είναι βατό αυτό λέτε ε;

-Οχι δεν είναι …

Δηλαδή μου λέτε ότι ο λαός δεν έχει εκτιμήσει το έργο μου. 

Και υπάρχει  πιθανότητα να με καταψηφίσει μην αναγνωρίζοντας τις “θυσίες” και τις “στερήσεις”, 

που έκανε, για να τον βγάλω στο ξέφωτο;

-Νομιζω ναι, κύριε πρωθυπουργέ,στο ξεκάρφωτο ίσως.

Στο ξέφωτο δεν…

-Μα δεν ξέρω να κάνω άλλη δουλειά κυρία μου,στην βουλή θέλω νάμαι.

Δεν είναι σταθερή δουλειά κύριε Τσίπρα μου, αυτή. 

Αντε νάστε ακόμη μια σαιζόν ως εποχιακός, εν είδη κυρίας Φώφης και Πασόκ.

Μια παρείτσα καμμιά εικοσαριά άτομα. 

Δεύτερη σαιζόν δεν έχει.

Τι θα κάνετε στη συνέχεια; 

Είστε νέος παιδάκια μικρά έχετε, σπίτι στην ραφήνα δεν έχετε.ΟΑΕΔ δεν μπαίνετε.

Μ ένα μισθό καθηγήτριας, ένα σπίτι δεν βγαίνει.

Σιωπή και περισυλλογή. 

“Εδώ θα πούμε αλήθειες” συνεχίζει  και κατάλαβα, ότι τον έπιασε αυτό το τικ,

που τον βασανίζει σε καθε συνέντευξη.

Καλά μην τις πούμε όλες του λέω μου φτάνει να ξέρω τι θα γίνετε όταν μεγαλώσετε.

Αναλαμπή.

Σοφός, μου απαντάει.

Θα δίνω διαλέξεις σε διεθνή πανεπιστήμια, για την εμπειρία μου ως πρωθυπουργός.

Με καλύψατε κύριε Πρόεδρε, του απαντώ, είστε ελεύθερος από μένα. 

Ευχαριστώ για τον χρόνο σας.

Τελειώνοντας αυτή τη συνέντευξη της μιας και μοναδικής ερώτησης που δεν έγινε και δεν θα γίνει ποτέ, υποθέτω.

Το συμπέρασμα μου είναι ότι οι άξιοι νέοι άνθρωποι δεν φοβούνται την ανεργία.

Εχουν πάντα έναν άσσο στο μανίκι.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο