Μεταξύ Κατακλυσμού και Σόδομα...

 Μεταξύ Κατακλυσμού και Σόδομα...

Θα ανεβάσουμε εκλογές μάλλον, εντός ολίγου...

και οι πρόβες έχουν αρχίσει να εντείνονται.

Οσο να πεις η Θεσσαλονίκη είναι καλή πιάτσα, για να γίνει κάστινγκ στο μπουλούκι.

Να δοκιμαστούν φώτα, μικρόφωνα, καμεραμέν, σκηνικά, η παραγωγή, οι κομπάρσοι.

Μια ολοκληρωμένη πρόβα πριν τη Γενική.

Να βελτιωθούν οι διάλογοι, το σενάριο, να κλειδώσουν οι ρόλοι.

Τέλος πάντων όχι η "τζενεράλε" ακριβώς.

Αλλά προς τα κει βαδίζουμε.

Το έργο πάντα το ίδιο ο “Κατακλυσμός του Νώε” με παραλλαγές στην Κιβωτό.

Το ρόλο του Νώε, συνήθως εδώ και δεκαετίες, 

κρατάει η εκάστοτε αντιπολίτευση.

Στον ρόλο του Λωτ (δεν είναι απ το ίδιο σενάριο ε;).

Καλά δεν πειράζει, ο σκηνοθέτης είναι ευρηματικός. Κάνει συμπράξεις και ρεμίξ.

Στον ρόλο του Λωτ, λοιπόν η εκάστοτε κυβέρνηση.

“Παρήγγειλε σ' αυτόν ο Θεός, λέει η Αγία Γραφή,

Πάρε τα ιμάτια,τα τιμαλφή το σόι σου ότι προλάβεις και φύγε,μην γυρίσεις πίσω ότι και να συμβεί.

Θα μείνεις στήλη άλατος, αν γυρίσεις το βλέμα σου.

Τράβα μπροστά. Ο σώζων εαυτό σωθείτω”

Αυτό και κάνει. 

Η μόνη που παρακούει την εντολή, είναι η γυνάικα του Λωτ.

Ο ρόλος γνωρίζει μεγάλη επιτυχία, τον  κρατάει η κυρία Γεροβασίλη, 

η οποία εμφανιζόμενη σε μια από τις τελευταίες  πρόβες.

Εφερε τις αυθόρμητες βελτιώσεις, του σεναρίου.

“Εγώ θα γυρίσω το κεφάλι μου πίσω, είπε θαραλέα και απήγγειλε.

- Εχουμε εφαρμόσει όλες τις Εντολές που μας είχε δώσει ο Λαός είπε.

(ο λαός εδώ παίζει τον Θεό).

Δεν έχουμε βγεί, από το σενάριο ούτε ένα εκατοστό, 

τις ακολουθήσαμε με ευλαβική προσήλωση.

Κάγκελο ο σκηνοθέτης, οι θεατές οι τεχνικοί οι βοηθοί οι πάντες.

Παρεμπιπτόντως και ο Θεός, ο οποιος ρίχνει τα μάτια  μια στο σενάριο, μια στην καλλιτέχνιδα.

- Ποια σελίδα διάβαζεις κορίτσι μου της λέει;

Απο ποιό αντιγραφο;

Μήπως σου λείπουν σελιδες είσαι σίγουρη;

- Φυσικά Κύριε, απαντάει παίξαμε το σκετσάκι όπως ακριβώς ήταν γραμμένο.

Χάλια τα νεύρα του Θεού.

Σκέφτεται, εδώ δεν βγάζω άκρη.

- Παιδί μου, της λέει μια φορά υπομονετικά, δεν παιζεις την Σκάρλετ στο 

“Οσα παιρνει ο άνεμος” να κλείσεις αισιόδοξα με το “Αύριο είναι μιά αλλη μέρα”.

Τη γυναίκα του Λωτ παίζεις στα Σοδομα και Γόμορα feat Κατακλυσμός,

γνωρίζεις την συνέχεια, μην με φουντώνεις.

Αντε μπας και σώσουμε την Κιβωτό.

Η Πρωταγωνίστρια σαν μεγάλη σταρ, δεν δέχεται παρατηρήσεις.

Επιμένει στις βελτιώσεις του σεναρίου με δική της πρωτοβουλία.

Ο Θεός πάει στην επόμενη σκηνή.

Μέχρι νεωτέρας.

Στο πλατό ο  Νώε, γόνος οικογενείας μεγάλων καλλιτεχνών, ονόματι Κυριάκος ως πρωταγωνιστής.

Μόλις έχει ανοίξει τις πόρτες του πλεούμενου και φωνάζει στην κουπαστή.

“Περάστε ζώα να σωθούμε.

Ανοίγουνε τα σύμπαντα, στοιβαχτείτε, όλοι οι καλοί χωράμε”.

-Κάτσε παιδί μου του απαντάει ο σκηνοθέτης, 

δεν λέει έτσι το έργο.

Πες τους που τους πας; 

Θα το κάτσεις το ρημάδι, πως θα στοιβαχτούνε;

Κάνε το διαχωρισμό.

Δώσε εξηγήσεις για το ταξίδι.

Και γιατί αφήνεις τόσο λίγο χώρο για τα ζώα;

Τι είναι αυτά που φορτώνεις πάνω στο ακάφος, χιλιάδες κιβώτια με  ηλεκτρικά, ηλεκτρονικά, συσκευές, ηχεία, στερεοφωνικά όλα Ζημενς;

Δεν μετακομίζετε σε άλλη βίλλα, καταστρέφεστε

Που θα κάτσουν τα ζώα με όλα αυτά τα συμπράγκαλα που κουβαλάς;

Τα απαραίτητα Κύριε, απαντάει ο Νώε.

Ποιά απαραίτητα βρε;

Τι το κάναμε Αμερικαν μπαρ;

Τον κατακλυσμό ανεβάζουμε, όχι τον Μεγάλο Γκάτσμπυ.

Ρίχνοντας τα χέρια του στο πλάι, πριν αρχίσει να τραβάει τα μαλλιά του

τι θα γίνει μ αυτούς, σκέφτεται ο Θεός;

Δεν υπάρχει σωτηρία.

Οσο και να προσπαθείς αυτοί πάντα το δικό τους το ρολάκι θα απαγγέλουν...

Στο προσωπικο τους εργάκι...

 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο