Σταχτοπούτα με άρβυλο

Σταχτοπούτα με άρβυλο

Χρόνια, έχω περάσει ένα σωρό προβληματισμούς και αμφισβητήσεις με το συγκεκριμένο αφήγημα, σε σημείο προσωπικής αποσταθεροποίησης.

Από παιδί.  Πόσο μάλλον, με τις απομιμήσεις της Σταχτοπούτας.

Δεν μπορούσα να κατανοήσω μέσα στα πολλά, πως μια που φεύγει σαν την κυνηγημένη από το χορό του πρίγκηπα.

Οχι επειδή την έπιασε το σεκιούριτι του παλατιού, να είναι τσαμπατζού. Να μην έχει πρόσκληση κανονικά με λίστα και πρωτοκολημένη.

Σε τέτοιο γκλάμουρ γεγονός.

Αλλά να φεύγει αλαφιασμένη, επειδή της τό 'πε η νουνά της.

Και δεν φτάνει που η νουνά της, δεν ενδιαφερότανε χρόνια για το ορφανό,που όλη μέρα του πρηζόνταν τα χέρια του από τη λάντζα και το σφουγγάρισμα.

Ωστε να επιληφθεί του θέματος,να της αγοράσει ένα ζευγάρι γάντια, μια ηλεκτρική, 
κάτι τελος πάντων.

Να την ξεκουράσει.

Αφου έτσι κι αλλοιώς είχε την δυνατότητα, όπως φάνηκε εκ των υστέρων, με όσα μας διηγούνται.

Αλλά της κάνει δώρο, με όλη την καλυμένη τσιφουτιά, που την έδερνε, λέγοντας.
“Θα σου πάρω ρουχαλάκι παπούτσια και αξεσουάρ, να πας στο γκαλά το πριγκηπικό. Αλλά δώδεκα η ώρα τα χρειάζομαι,πίσω”.

Σημείο που  καταλαβαίνεις την αναλγησία και την εκμετάλευση του εργοδότη, στην πλάτη του ανήμπορου.

Τέλος πάντων,αυτό είναι προσωπικός μου προβληματισμός, που με έχει βασανίσει.
Το θέμα της εργοδοσίας και οι μάσκες της.

Αλλά δεν είναι σήμερα το θέμα μου.Το θέμα μου είναι το γοβάκι.
Που το παράωρο αυτό κορίτσι,μέσα στην αγωνία του να την κάνει όσο πιο γρήγορα μπορεί,
για να δει αντιδράσεις ,το χάνει τρέχοντας.

Προκύπτουν βέβαια ερωτηματικά.

Πχ γιατί,δεν έσκυψε να το σηκώσει όταν της βγήκε,αλλά συνέχισε να τρέχει. Δεύτερον γιατί δεν αμόλυσε και το άλλο να τρέχει πιο γρήγορα ξυπόλητη.

Τρίτο είναι πως θα κατάφερνε κουτσαίνοντας,με μια γόβα να φτάσει στον προορισμό της στην ώρα της.

Μη βρει τον μπελά της.Από τον χορηγό.

Ας μην πιάσω τον άλλον πρωταγωνιστή τον πρίγκηπα, που το βρήκε και αντί να απευθυνθεί  
στο μαγαζί που το πούλησε, να του πουν στοιχεία για το ποιά είναι αυτή που αγοράζει γιάλινα παπούτσια και να λύσει το πρόβλημα,σε χρόνο μηδέν.
Το παίρνει πόρτα πόρτα, χτυπάει κουδούνια και θυροτηλέφωνα,σε όλο το χωριό να δει ποιά έχει το βίτσιο με τα γιάλινα.

Ο Θεός κι η ψυχή του, τι σκεφτόταν αυτός με το κόκαλο στο χέρι,
να προσπαθεί σων και ντε να το φορέσει σε όλες τις υποψήφιες.

Επίσης τι σκεφτόταν και ο κόσμος που τον έβλεπε, να κάνει αηδίες, ολόκληρος θεσμός.

Αυτά και χειρότερα προσωπικά τραύματα, μου  ήρθαν στο μυαλό βλέποντας  την Μέρκελ προχτές, 
που έφαγε αυτή τη σφαλιάρα από τους εκλογείς της.

Σε ρόλο Σταχτοπούτας.

Βέβαια λόγω σωματότυπου επειδή δεν σούρχεται να την φανταστείς, να στέκεται σε γιάλινο με στρας.
Να έχουμε και λίγο ρεαλισμό στο παραμύθι. Την είδα με το άρβυλο. Να τρέχει αλαφιασμένη.

Στο ρόλο του άρβυλου η Ευρώπη και στο ρόλο του πρίγκηπα,  ο γερμανός.
Που τούμεινε στο χέρι, το τσαρούχι και το κοιτάει.

Δεν έχει περάσει  ακόμη στη φάση να ψάχνει το πόδι, που εφαρμόζει.
Το γκαλά τελείωσε, η κολοκύθα πήρε την θέση του λαντό 
και τα άλογα γίναν αρουραίοι.

Απελπισμένη η Σταχτό,δεν έχει και την σιγουριά ότι θαύμασε ο πρίγκηπας την χάρη της 
να αρχίσει να την ψάχνει.

Μάλλον το αντίθετο υποψιάζεται, δικαίως.

Οτι αν την πετύχει θα το φάει στο κεφάλι.
Οι αδερφές που την στήριζαν στον ρόλο, σιγά σιγά κόβουν λάσπη.
Η νουνά άφαντη, πήρε τα αξεσουάρ και μην την είδατε.

Εφιάλτης. 

Αρχισε να υποψιάζεται, ότι μπουρδουκλώθηκαν τα παραμύθια και μπήκε χωρίς να το θέλει  σ αυτό του κοντορεβυθούλη.
Μόνο που δεν είχε προβλέψει την εμπλοκή,
για να πετάει τα ρεβύθια πίσω της, ώστε αν γλύτωνε 
από τον δράκο μην χάσει το δρόμο της επιστροφής.

Κι επειδή πάντα υπάρχει ένα ηθικό διδαγμα σ αυτά,
αλλοιώς δεν θα ήταν παραμύθια.
Παραμύθι χωρίς δράκο δεν έχει σασπένς.
Εκτός παραμυθιού πάλι το έχει συμβουλέψει ο Κομφούκιος ,Αγγέλα μου

"Μελέτησε το παρελθόν αν θες να ορίσεις το μέλλον".

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο