Χάμστερ… εμείς;

Χάμστερ… εμείς;

Είναι μεταξύ των άλλων και οπαδός της “θεωρίας των ψεκασμών” 

ο συνομιλητής μου.

Μάλιστα μου έφερε τα καινούργια νέα από κάποιο στέλεχος της ΝΑΣΑ

που ξέφυγε από την υπηρεσία και ομολόγησε δημοσίως, ότι αυτό που μας ψεκάζουν είναι Λίθιο.

-Κάτσε πουλάκι μου του λέω μια στιγμή, να πιούμε μια γουλιά απ’ τον ρημαδοκαφέ 

και μετά αρχίζεις την επίθεση γνώσεων.

Η συνάντηση τυχαία, στο κέντρο και δεν κρύβω ότι έκανα προσπάθεια, 

να μην πέσουμε ο ένας πάνω στον άλλο.

Αποτυχημένη.

Όχι τίποτα, θαυμάσιο πλάσμα αλλά “αυτιστικός” κι αυτός, τον είχε χαρακτηρίσει 

η κοινή μας γνωστή.

Συμπληρώνοντας, “όπως όλοι μας”.

Αυτιστικοί; η ερώτηση. Από που κι ως που;

Αυτιστικοί με τρόπο ζωής χάμστερ.

Είναι η σημερινή κοινωνία.

Ειδικά οι κάτοικοι της κοινωνικής δικτύωσης.

Παρένθεση, βασικά λένε τους διαλέγεις τους φίλους σου, 

αλλά δεν είναι πάντα αλήθεια .

Το κάνεις στην αρχή της  γνωριμίας.

Αν δεθείς και μετά που σου ανοίγεται ο άλλος, δεν είναι εύκολο να κάνεις πίσω για λόγους συναισθηματικούς.

Τους δέχεσαι με τα ελαττώματα τους. Κλείνει η παρένθεση.

Αφού πίναμε αυτόν τον  καφέ, με την θεωρία των ψεκασμών  σε πλήρη ανάλυση, 

με αποδείξεις που στο κάτω κάτω “γιατί να με αμφισβητήσεις;” 

Με ρούμπωσε στη συζήτηση.

Εδώ επικαλούμενος τους ψεκασμούς, ζητώντας εξηγήσεις δημοσίως από κανάλια 

και τηλεοράσεις, από την τότε κυβέρνηση, ο άλλος έγινε υπουργός.

Εννοώντας τον Καμμένο, που συστηματικά ζητούσε να βγει ο τότε υπουργός να εξηγήσει 

“ποιοι, γιατί και με τι, μας ψεκάζουν”.

΄Η δεν το θυμάσαι;

Όχι το θυμάμαι πολύ καλά του λέω, αλλά μετά το ξέχασε.

-Ναι αλλά δεν το διέψευσε μου λέει.

-Να σου πω, δεν νομίζω ότι είναι και τεράστια ανάγκη να μας ψεκάσουν .

Με ότι ζούμε, και με τις συνεχείς σφαλιάρες που μας πλακώνουν καθημερινά,

μάλλον περισσεύει ο ψεκασμός, τόλμησα.

-Το ζούμε διότι μας ψεκάζουν και μας ψεκάζουν για να το ζούμε σε διάρκεια,

με αποστόμωσε. 

Οπότε εκεί ακριβώς, θυμήθηκα ότι είχα αφήσει το σκυλί νηστικό κι έπρεπε να φύγω 

κατεπειγόντως, με τον καφέ μισό και  αφήνοντας τον να με κεράσει, αφού επέμενε.

-Δεν είναι και σόι τα νεύρα μου, έλεγα αργότερα στην κολλητή μου, για να προσθέσω 

στη σούμα και το Λίθιο ρε φιλενάδα, πως το ακούς; 

Τι το ΄θελα διότι αυτή είναι η άλλη πλευρά, της ανάλυσης.

Της πιο προσωπικής.

-Δεν είναι καλά τα νεύρα σου μου λέει, διότι σου τά ΄χω εξηγήσει το περί αυτισμού.

Ζούμε σαν χαμστερς, σε ειδικές συνθήκες, επιστημονικά λέγονται 

(echo chambers), που εμποδίζουν την αντίρρηση .

Παρένθεση πάλι, το “κάθε σπίτι ένας τρελός στο δικό μου όλοι” είναι το μότο μου εδώ και καιρό, αλλά δεν το φωνάζω .Κλείνει.

Βλέπεις χρυσό μου μου λέει.

Έχουμε μπει σε μια ρότα που ο καθένας ορίζει σαν φυσικό του περιβάλλον, 

ένα νούμερο όντων, εντελώς αγνώστων, αλλά που

οι απόψεις τους συμφωνούν απόλυτα, σε ένα δίκτυο μάξιμουμ 5000 φίλων.

Που πιθανά επίσης να συρρικνώνονται στο 1/3,καταλήγοντας στο 10%.

Που σίγουρα, αλλάζεις δέκα φράσεις, με γνώμονα πάντα την δική σου πρόταση.

Οι ειδήμονες έχουν αποφανθεί ότι τα νούμερα είναι τέτοια που στο "χάμστερ" 

δίνουν την ιδέα ότι επεμβαίνει, ελέγχει, αλλάζει και επηρεάζει ένα τεράστιο δίκτυο.

Αυτός είναι ο τρόπος ζωής των θαμώνων των σόσιαλ.

Σ αυτό το δίκτυο που σχηματίζεται από blocks, like και emoticons,

οι συμμετέχοντες έχουν ζυμωθεί και δεχτεί σαν "κεντρική ιδέα" την δική σου,

για τους λόγους του ο καθένας, αλλά περισσότερο γιατί κοιμάται πιο ήσυχος.

Μετά από λίγο δεν χρειάζεται ούτε καν να προχωρήσει σε άλλο θάλαμο ,

να δει αν εκεί υπάρχει, αντίθετη άποψη.

Αυτό δηλαδή που έκανε στην αρχή μεχρι να καταλήξει.

Σπάνια επίσης, υπάρχει η περίπτωση να δεχτείς να  συναντήσεις 

τους “συμπάσχοντες”

Συνήθως, αν συμβεί, μένει στην μια και μοναδική φορά.

Γιατί το να κάνεις σχέσεις να έρθεις σε επαφή και να γνωριστείς παραγματικά, σημαίνει, 

παρατηρώ, κρίνω, αισθάνομαι, ακούω, διαφωνώ, γελάω η αδιαφορώ έτσι συμμετέχω.

Παρατηρώ τα ρούχα τα παπούτσια τα μαλλιά τα χέρια τα μάτια του απέναντι. 

Κρίνω αν μου πάνε, αισθάνομαι την κολόνια που φοράει, 

μπορεί να τον συμβουλέψω διαφωνώντας, ή να ζητήσω την γνώμη του και που 

ξέρεις να θελήσω να μπω στο δικό σου echo chamber.

Για να διασταυρωθούν οι ιδέες.

Έτσι θεραπεύεται ο αυτισμός.

Έτσι δεν θα σε επηρέαζαν και οι ψεκασμοί.

Αλλά βλέπεις δεν θέλεις να θεραπευτείς.

Ασε μας κυρία μου της απάντησα κατατρομαγμένη .

Πάω να κοιμηθώ.

Άκου “αυτιστική”. Πάω να γράψω το ποστ της “καληνύχτας”, στα φιλαράκια μου.

Τι έμαθα ωστόσο...

 

echo chamber: 

είναι η μεταφορική περιγραφή, μιας κατάστασης, στην οποία πληροφορίες, 

ιδέες, πιστεύω, πολλαπλασιάζονται, επαναλαμβάνονται και ενισχύονται ,

μέσα σε ένα σύστημα κλειστό ερμητικά που αποκλείονται τα αντίθετα..

Λες;

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο