Αν ήμουν... Παρμενίων

Αν ήμουν... Παρμενίων

Από όλα τα “πρώτη φορά” που βιώνουμε χρόνια τώρα,

το μοναδικό και συνεπέστατο είναι το  

“Πρώτη φορά”, η Βουλή ενός κράτους τρολάρει με τόση επιτυχία και μέθοδο, τον λαό.

Με πρωταγωνίστρια την Κυβέρνηση.

Καθημερινά και με ζήλο, σκάει το τρολ της μέρας.

Το χθεσινό ήταν dj στις συγκοινωνίες.

Που προσωπικά το βρήκα πολύ πετυχημένο, γιατί ξεράθηκα στα γέλια.

Από την άλλη το τελευταίο μισό του αιώνα, δύο είναι οι θέσεις κλειδιά  

που πραγματικά ενδιαφέρουν, την “καμπίνα ελέγχου”.

Την πραγματική, όχι αυτήν που την υποδύεται, στη σκηνή.

Το ένα είναι η θέση του ΥΠΕΞ, για προφανείς λόγους

και το δεύτερο για προφανέστερους, η θέση του υπουργού Παιδείας.

Καλώς ή κακώς αν κάνεις προς τα πίσω βγαίνει σαφές το συμπέρασμα,  

εκ του αποτελέσματος.

Υπήρχε κι ένας τρίτος ρόλος, αλλά πιά περιορίζεται σε καρτούν,  

ή σε ολόγραμμα.

Ο Υπουργός Οικονομικών, που δεν είναι το θέμα μας

Ο πρώτος, ο ΥΠΕΞ στις σοβαρές χώρες είναι μετά τον Πρόεδρο ή τον πρωθυπουργό.

Που κι εδώ, δεν είναι το θέμα μας.

Ειδικά μετά τα συνεχόμενα φιάσκα.

Ο Υπουργός Παιδείας, είναι το επίμαχο.

Προσθέτοντας ότι σε σοβαρά πάλι κράτη, του ανατίθεται ο "προγραμματισμός"  

και το χτίσιμο του Μέλλοντος.

Σε κράτη οπερέτες, το ίδιο του ανατίθεται, αλλά με σκοπό την "αποδόμηση" του.

Η πρόσκληση έλεγε “Ματιές στην  Ελλάδα με το TV5 Monde,

Ιστορικά μυστικά πάνω στον Αλέξανδρο τον Μέγα”.

Η προβολή στην Γενική Γραμματεία Τύπου, του ντοκιμαντέρ συμπαραγωγή του γαλλικού TV5 Monde και της ΕΡΤ.

Δεν είναι δυο τρεις βδομάδες που ακούστηκε σαν τρολ, η εξαγγελία του Υπουργού  

για την κατάργηση από τα σχολικά βιβλία των μαχών του Αλέξανδρου.

Δεν ήταν όμως τρολ, το εννοούσε.

Σιγά σιγά υποθέτω θα καταργηθεί από την εκπαίδευση,  

ότι άλλο τον αφορά.

Έτσι γίνονται αυτά.

Όχι μπαμ και κάτω.

Πρώτα οι μάχες, μετά το έργο και η πορεία, ύστερα το όνομα, τελευταία η ύπαρξη.

Μου έκανε εντύπωση πως από τη μια το κράτος χρηματοδοτεί την παραγωγή  

και από την άλλη καταργεί την ύλη.

Το ξεπέρασα όμως διότι ανήκει στο σήριαλ, από μήνα σε μήνα αλλάζουν οι διαταγές και δεν προκάμουμε να μαζέψουμε τα προηγούμενα.

Το είχαμε πληρώσει πριν, τώρα είναι αργά υποθέτω.

Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες, για το αν μπορεί ή όχι να καταργηθεί η προσωπικότητα  

που έστησε τα άχναρια του σημερινού Κόσμου.

Οντας επίσης, η πρώτη πραγματική εφαρμογή Παγκοσμιοποίησης,  

στην εντελώς αντίθετη κατεύθυνση από την σημερινή.

Που θα μπορούσα να το αναλύσω με το φτωχό μου το μυαλό.

Θα μείνω στην έκπληξη των παραγόντων της ταινίας.

Μετά από τους 80 εκ θεατές, που το έχουν δει μέχρι σήμερα,  

προορίζεται να τους πολλαπλασιάσει όχι μόνο γιατί είναι μια εξαιρετικά αξιόλογη δουλειά  

αλλά επειδή ούτως ή αλλιώς, αναφέροντας την λέξη Ελλάδα διεθνώς,  

η παραπομπή στο πρόσωπο του Αλέξανδρου είναι αναπόφευκτη.

Παρόλες τις σκληρές και επιμελείς προσπάθειες οικειοποίησης του.

Σε αυτό το σημείο, δεν μπορείς να μην σημειώσεις την σημαντική βοήθεια από τους τοπικούς συνεργάτες τους.

Η ερώτηση βγαίνει αυθόρμητα.

Τι ακριβώς νομίζεις ότι καταργείς Υπουργέ μου;

Αυτό που 400 χρόνια δεν κατάφερε, να κάνει ο Τούρκος;

Που τρεις αιώνες δεν μπόρεσαν να πετύχουν οι Ρωμαίοι;

Οι ενετοί;

Οι βάρβαροι;(barbaricum ονομαζόταν από την  Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία η περιοχή πάνω από τον Ρήνο).

Δεν θυμάται κανείς τα ονόματα, όσων προσπάθησαν να καταργήσουν την Ιστορία του πάντως,  

προς γνώσην.

Δεν ωφέλησαν ίντριγκες δοσοληψίες και μηχανορραφίες.

Ο Αλέξανδρος δεν ανήκει στους Έλληνες,  

εκείνοι ανήκουν σ αυτόν και θα είναι έτσι στον αιώνα τον άπαντα.

Δεν φοβήθηκε από κανένα τυχάρπαστο,  που προσπάθησε να συνδέσει το όνομα του  

παντοιοτρόπως.

Με συνόδευσε φεύγοντας, το πικρό χαμόγελο του Arnaud Genestine, μαζί με τις πιο πάνω απορίες…


..............Έστειλε πρέσβεις ο Δαρείος στον Αλέξανδρο 
και του πρόσφερε τη μισή περσική αυτοκρατορία, 
δέκα χιλιάδες τάλαντα, 
τη θυγατέρα του ως σύζυγο και υπόσχεση φιλίας και συμμαχίας.
Στη σύσκεψη, ο στρατηγός Παρμενίων επέμεινε: 
“Ούτε που το είχε ονειρευτεί ο πατέρας σου ο Φίλιππος. 
Εγώ αν ήμουν Αλέξανδρος θα δεχόμουν.
Κι εγώ, αν ήμουν Παρμενίων θα δεχόμουν” 
απάντησε ο Αλέξανδρος
Συνεχίζοντας τον δρόμο του στην Ιστορία……

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο