Ξέχασέ με... να χαρείς

Ξέχασέ με... να χαρείς

Τι νόημα έχει να με θυμάσαι και να πονάς

Ξέχασέ με και αν έξω βρέχει, να μη λυπάσαι, να μη ρωτάς... 

Ν. Σφακιανάκης

Τα στιγμιότυπα πολλά που θα μου μείνουν, από το ταξίδι του Ομπόμπα. Χάρην αστειότητος το Ομπόμπα, το άκουσα, μου αρεσε και του πάει γάντι.

Πάμε στο ζουμί.

Δεν μιλάω για την παράξενη προφορά και συμπεριφορά του πρωθυπουργού

είναι άλλης ειδικότητας. Και δεν νομίζω ότι θα μας εξηγηθεί ποτέ.
Λόγω απορρήτου

Αλλά κι αυτή του Προέδρου η στάση;

Αυτό το λαχάνιασμα της υποδοχής, που “δεν γέρναε η ανάσα του” που έλεγε η γιαγιά μου.

Λες και έδινε εξετάσεις για το Πτυχίο, στον πιο άκαρδο καθηγητή.

Ή σαν ερωτευμένος τρελά που βρίσκεται μπροστά, στο αντικείμενο του πόθου του.

Λαχάνιασμα και τρέμουλο στα γόνατα.

Δεν θέλει παιδί μου πολλά ο Ελληνας, να ταυτιστεί.

Δεν ξέρω ποιός είναι ο Θεός, ούτε πώς είναι. 

Για αυτή την Ευρώπη, έχει το όνομα “USA με maison Berliner”.

Η έδρα του, ο ναός του είναι το Βερολίνο.

Άλλωστε εκεί θα κλεισει και την τουρνέ, ο Θεός της βάρδιας.

Δεν φτάνει που τάχουν κάνει σαν τα μούτρα τους, ανά τους αιώνες.

Εχουν χύσει τόσο αίμα που κανονικά δεν θα έφταναν δέκα χιλιετίες να ξεπλυθεί η ψυχή τους,ετοιμάζοντας τον Τελευταίο Πόλεμο.

Εμεις τους αποχαιρετάμε με το “να μην λησμονήσουν την χώρα μας”.

Κάποιος μου έλεγε, όταν ακούς τους πολιτικούς να καταφεύγουν στους ποιητές,

είναι γιατί έρχονται τα μαύρα.

Αιδώς, αλλά ποιός την έχασε.

Θα πρόσθέσω ότι μπορεί να είσαι άψογος οικοδεσπότης, απέραντα ευγενικός 

χωρίς να γίνεσαι φαιδρός γλύφοντας πατώματα.

Στο μεταξύ ο πρώην παλανητάρχης μας ευχαρίστησε για την “φιλοξενία”, αυτών που βομβαρδίζει.

Ανθρωπιστικό.

Αλλη μια μέρα με 100 νεκρούς στη Μεσόγειο από τη Λιβύη, που δεν πέρασαν ούτε στα ψηλά.

Από τη Λιβύη που βομβαρδίζεται ανελέητα από τον “κάτω απ τον ίδιο ουρανό ερωτευόμαστε”

Τι ακούσαμε από το στόμα του.

Οτι βρισκεται στη χώρα της Δημοκρατίας και ήταν “το ονειρό του” να δει την Ακρόπολη.

Ο ανθρωπος που το άλλο του όνειρο, πριν κλείσει “δημοκρατικά” την θητεία του, 

ήταν να τυλίξει την Ευρώπη σε μια κόλλα χαρτί, βαφτισμένο TTIP. 

Βέβαια πιο παλιά είχε όνειρο το Κολοσσαίο και την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία όπου επίσης βρέθηκε σε ιδιαίτερη ξενάγηση.

Με εξαίρεση ότι τότε  ήταν ενεργός πρόεδρος, ακριβώς πριν αρχίσουν οι βομβαρδισμοί, της Συρίας.

Στο Σινικό τείχος δε, άλλο όνειρο.

Μην τα πιάσουμε από την αρχή τα όνειρά του.

Ονειροπόλος ή ονειροπαρμένος.

Άλλωστε αναφέρει συνέχεια τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ.

Του έχουν πει ότι πουλάει.

Επίσης τον θαυμάσαμε που μιλούσε χωρίς χειρόγραφο από καρδιάς, 

στην εποχή του Οτοκιού.
Οσο για το “χρέος” μας είπε χαιρετίσματα κι ας προσέχαμε.

Αλλά άμα είμαστε καλά παιδιά, θα μιλήσει εκείνος στους αρμόδιους.

Τον βάλαμε μέσον, τώρα που έφυγε.

Στην καλύτερη φάση τα Ελληνικά του δε, με λέξεις σπάνιες.

Φιλότιμο, Δήμος, Ζήτω, Τσίπα, όχι αυτή δεν την είπε. 

Μας την χάρισε.

Εγω σαν λογογράφος του θα πρόσθετα και τα “παϊδάκια”.

Λέξη που δεν την βρίσκεις πουθενά.

Ασε τα ίδια και την νοστιμιά τους.

Είπαμε ο Έλληνας ταυτίζεται με τους ηγέτες του.

Οι σοβαροί λαοί δεν ψάχνουν ηγέτες. 

Διαχειριστές ψάχνουν

Διαχειριστές των προβλημάτων τους της Ανισότητας, της Αδικίας, 

του Ανθρώπινου Κεφάλαιου.

Είναι άλλο κεφάλαιο όμως αυτό και έπαψε να μας αφορά.

Οπως είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο η σημερινή επέτειος,

που μπαίνει κι αυτή στο αρχείο σιγά σιγά, όπως η 28η Οκτωβρίου.

Είναι σε συνάρτηση με την τσίπα

Που την έχουμε καταργήσει από το λεξιλόγιο μας.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο