22 November 1963, Dallas, Texas

 22 November 1963, Dallas, Texas

Είναι περίεργο πως κάθε τέτοια μέρα,  σκέφτομαι πως θάταν αυτός ο πλανήτης, 

αν σαν και σήμερα δεν είχε γίνει το κορυφαίο γεγονός, που άλλαξε την πορεία του.

Αυτό που μέχρι αυτή την στιγμή δεν έχουμε μάθει, όχι μόνο λεπτομέρειες 

και το όνομα του ενόχου.

Το πραγματικό εννοώ.

Ποιός, που, γιατί, πότε, με ποιόν το σχεδίασε.

Είναι περίεργο, ότι και να γραφτεί νομίζω και στο μέλλον, δεν θα αποδώσει ποτέ την Αλήθεια. 

Εγινε και φτάνει.

Ετσι όπως ο κατακλυσμός του Νώε.

Σαν μια τυχαία καταστροφή.

Ενώ σε πέντε ώρες είχαμε επίθετα, διευθύνσεις και προσωπικά δεδομένα αυτών που έριξαν τους πύργους.

Για την ακρίβεια βρεθηκαν άθικτα τα διαβατήρια τους, κάτω από δισεκατομύρια τόνων μπάζα.

Για τη δολοφονία των Κένεντυ και των δύο, απλά εικάζουμε.

Κάθε τόσο ξεπετάγεται και κάποιος λέγοντας ήμουν “παρών”.

Που είναι τελικά το λιγότερο, από ότι προκύπτει.

Οχι δεν θέλω να κάνω μνημόσυνο.

Απλά αναρωτιέμαι πως θαταν η πορεία μας.

Διάβαζα σήμερα, τι ζητάνε οι τρώικοι.

Τα αβγά, τα πασχάλια, τις ζωές, τις τύχες και τους θανάτους μας.

Αν δεν τα δώσουμε λέει καταστραφήκαμε.

Μαζί με μας και η Οικονομία.

Αυτή που βρίσκεται στα κανάλια και στην σφαίρα της Φαντασίας.

Γιατί στην πραγματικότητα, είναι ανύπαρκτη.

Η Οικονομία του αφηγήματος.

Ή το αφήγημα της Οικονομίας.

Αυτό διακινδυνεύουμε.

Ολα τα άλλα είναι στάχτη.

Η Πραγματικότητα της Οικονομίας ή Οικονομία της πραγματικότητας.

Για την Πραγματικότητα της Οικονομίας μίλησε ο αδερφός του δολοφονημένου σαν σήμερα προέδρου 

J.F.Kennedy.

Η ομιλία του στο πανεπιστἠμιο του Κάνσας.

Οπου ισχυρίζεται ότι ποτέ οι κατοικοι μιας χώρας δεν θα είναι ευχαριστημένοι...

Ποτέ, 

αν μόνο τα στοιχεία τα οικονομικά λαμβάνονται υπόψιν.

Αν όλη η πολιτική γυρίζει γύρω από  το ΑΕΠ.

Δε θα βρούμε ποτέ ένα τέλος, ούτε καμμιἀ προσωπική ευχαρίστηση στη τρελή κούρσα τού καταναλωτισμού.

Ούτε στο να μαζεύουμε αγαθά.

Δε θα μετρηθει ο πατριωτισμός μας με το Dow Jones..

Ούτε οι επιτυχίες μας σαν χώρα.

Το ΑΕΠ περιλαμβάνει.

Τη μόλυνση του περιβάλοντος, τη διαφήμιση των τσιγάρων και τα ασθενοφόρα,

που μαζεύουν τα πτώματα απο τη σφαγή στους δρόμους το σαββατοκύρικο.

Το ΑΕΠ λογαριάζει τις ειδικές κλειδαριές,  για τα σπίτια μας και τις φυλακές για τους κλέφτες, 

που προσπαθουν να τις παραβιάσουν...

Περιλαμβάνει τηλεοπτικά προγράματα, που αναβαθμίζουν τη βία για να την πουλήσουν, στα παιδιά μας..

Το ΑΕΠ μεγαλώνει, με την παραγωγή ναπάλμ και πυραύλων με πυρηνικἐς κεφαλές...

Περιλαμβάνει επίσης την έρευνα για να καλυτερεύσει, τη διάδοση της πανούκλας.

Αυξάνεται με τον εξοπλισμό της αστυνομίας, για να εξουδετερώσει τους διαδηλωτές...

Αυξάνεται επίσης πατώντας στις στάχτες που αφἠνουν οι κηδείες των ανθρώπων με χαμηλό εισόδημα.

Δεν λαμβάνει υπόψιν του.

Την υγεία των οικογενειών μας,

την ποιότητα της εκπαίδευσης και 

της χαράς που παίρνεις από τη διακέδαση.

Δεν περιλαμβἀνει, την ομορφιά της ποίησης, 

την αξία και την ενότητα της οικογένειας,

την εξυπνάδα και την τιμότητα όποιου δουλεύει στο δημόσιο τομέα.

Ούτε τη δικαιοσύνη και την ισότητα που απονέμεται στα δικαστήρια ή που υπάρχει μεταξύ μας.

Δε μετράει τη γεναιότητα και το κουράγιο, τη Σοφία και τη Γνώση 

ούτε τη συμπαράσταση και την αφοσίωση στη χώρα.

Μετράει τα πάντα, εκτός από ότι μας κάνει περήφανους πραγματικά στη ζωή που αξίζει  να ζήσουμε.

 

Μπορείς να πεις τα πάντα για την Αμερική.

Αλλά όχι ότι πρέπει να είμαστε περήφανοι που είμαστε αμερικάνοι. 

Robert Kennedy

18.03.68.


Τρεις μήνες μετά σκοτώνουν κάποιοι κι εκείνον.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο