Black Friday, Octoberfest….Χρόνια πολλά Κατερίνα

Black Friday, Octoberfest….Χρόνια πολλά Κατερίνα

Η γιορτή της “γυναίκας” κατεξοχήν σήμερα.

Όνομα που λατρεύω.

Το πιο γυναικείο, το πιο δυνατό, το πιο εκφραστικό, κινείται σε όλη την κοινωνική γκάμα.

Από την κορυφή της εξουσίας, αναφέροντας την Μεγάλη Αικατερίνη των Μεδίκων, μέχρι την παρακμή, και το Κατινάρα.

Μεσολαβούν Κάτιες, Κατερίνες, Κάθυ,Καίτες Καιτούλες, σειρά από υποκοριστικά που δείχνουν χαρακτήρες.

Συστήνεσαι βρε αδερφέ με μια Κατερίνα και έχεις να ανακαλύψεις έναν σύμπαν.

Τουλάχιστον σε μένα αυτό συμβαίνει.

Δεν είναι σκοπός μου να γράψω ωδή στις Κατερίνες.

Χρόνια πολλά θέλω να πω.

Διευκρινίζοντας το παρακάτω να εξηγήσω το γιατί ενώ λατρεύω το όνομα, λυπάμαι για το “κατιναριό” της απόλυτης παρακμής που έχει καταλήξει η χώρα.

Μην παρεξηγηθώ Κατίνα λέγανε την θεία μου, που λάτρευα και το άξιζε.

Αλλά οι σκηνές που αποτυπώθηκαν χτες στις ουρές πως αλλιώς να τις περιγράψεις ελληνικά.

Θα το πιάσω απ’ το Black friday που μας προέκυψε μετωπικά, αλλά στο κάτω κάτω έχει κάποιο όφελος.

Διότι αν η μαϊμού αντί μόνο να τρώει τις μπανάνες που της πετάς,  σου δίνει και κέρδος, μια χαρά το πας.

Το ίδιο ακριβώς με τον Άγιο Βαλεντίνο, που με την πρόφαση του έρωτα κινεί την αγορά.

Η οποία αγορά πάλι στο χάλι που βρίσκεται όχι μόνο μπλακ και με πλερέζες θα το γιορτάσει.

Και halloween και Τhanks giving και Ιndependence day…

Όχι το τελευταίο  δεν το καθιερώσαμε ακόμη. Δεν έχουμε και κανένα λόγο. Αλλά που θα πάει

Εδώ τον περασμένο μήνα περνώντας από ένα μπαρ στο Κολωνάκι, είδα ότι γιορτάζανε Octoberfest. Μάλιστα κύριε Octoberfest.

Ότι εσύ με τον Φριτς που λιώνει κάτω από ένα τόνο μπύρας και κατρουλιού, έχεις να μοιραστείς εμπειρίες. Να ευχηθείτε ο ένας στον άλλον, σε κοινή γιορτή.

Αφού είχα κολλήσει επί μισή ώρα κοιτώντας το μπάνερ που το διαφήμιζε, σε όλη την γειτονιά βρήκα τον ιδιοκτήτη και τον ρώτησα.

-Πούθεν βρε πουλάκι μου Octoberfest;

-“ Ο Ελληνας” κυρία μου μου απαντάει. Καλύπτοντας κάτω από τον τίτλο τα πάντα.

Λέγοντας “ο Έλληνας” έχεις καθαρίσει από κάθε εξήγηση. Όλα τα χωράει. Μέσα στη ταυτότητα μπορείς να παραχώσεις free όση παρακμή you can get.

Μου ήρθε στο μυαλό η ιστορία που είχα ακούσει για την περιπέτεια της Ισλανδίας, από άνθρωπο που την είχε ζήσει μένοντας εκεί.

Οι Ισλανδοί λοιπόν όταν τους ήρθε η κατραπακιά της Κρίσης μαζεύτηκαν όλοι μαζί και το έπιασαν από την αρχή.

Βρήκαν ότι αυτοί ένας λαός κατεξοχήν κυρίαρχος και αυτόνομος, μια γενιά πριν.

Μπήκαν με τις μπάντες στην παγκοσμιοποίηση που σήμαινε δάνεια, τζιπ, διακοπές φρου φρου κι αρώματα  χάνοντας την ταυτότητα τους, μετατρεπόμενοι από πολίτες σε πελάτες της Barclays Bank.

Κατέληξαν ότι έπρεπε πριν προχωρήσουν να το ξαναπιάσουν εκεί που το έχασαν.

Να γυρίσουν πίσω.

Έπι τρία χρόνια δεν επέτρεπαν ούτε στην ξένη μουσική βιομηχανία, να κάνει εισαγωγές cd.

Άρχισαν να κατασκευάζουν τα πάντα μόνοι τους τοπικά. Από παπούτσια μέχρι μουσική.

Ξαναγύρισαν στην βασική πηγή πλούτου που είναι το ψάρεμα, μάζεψαν τα μπόσικα από παντού, και βγήκαν στο φως.

Υποθέτω  ότι ακούγεται άσχετη η σύνδεση με την σημερινή γιορτή, γι αυτό το εξήγησα στην αρχή.

Πρέπει να αποκτήσεις ταυτότητα και δεν είναι ανέξοδο, για να γίνεις από παγκοσμιοποιημένο κατιναριό,

Ελληνίδα Κατίνα, με όλη την  γνησιότητα και την αξιοπρέπεια που φέρνει το όνομα.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο