Μεταναστευτικό: Η ντροπή της Ευρώπης

Μεταναστευτικό: Η ντροπή της Ευρώπης

Το προσφυγικό, είναι το υπ αριθμόν ένα πρόβλημα όχι μονάχα για τη χώρα μας αλλά και για ολόκληρη την Ευρώπη.

Πολλές από τις χώρες της οποίας λεηλατούν τα όνειρα των ανθρώπων που έρχονται από τις εμπόλεμες πατρίδες τους, γλύτωσαν από τους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους και έφτασαν εδώ για να δώσουν τις δικές τους μάχες για την επιβίωση....

Η Ευρώπη της αλληλεγγύης και της δημοκρατίας – τάχα μου – σοκάρεται με τα ναυάγια, τις εκατόμβες νεκρών, τα άψυχα κορμιά παιδιών που ξεβράζονται στις παραλίες. Τι κάνει όμως; Εδώ και επτά μήνες που η κατάσταση σοβάρεψε, αλλά και μέσα στο καλοκαίρι που ξέφυγε από κάθε έλεγχο, τα λόγια για την ανάληψη δράσης περίσσεψαν.

Η Ευρώπη της αλληλεγγύης και της δημοκρατίας – τάχα μου – σοκαρίζεται με τα ναυάγια, τις εκατόμβες νεκρών, τα άψυχα κορμιά παιδιών που ξεβράζονται στις παραλίες. Τι κάνει όμως; Εδώ και επτά μήνες που η κατάσταση σοβάρεψε, αλλά και μέσα στο καλοκαίρι που ξέφυγε από κάθε έλεγχο, τα λόγια για την ανάληψη δράσης περίσσεψαν.

Σχέδια επί χάρτου για στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά διακινητών, ατελείωτες Σύνοδοι Κορυφής. Αποτέλεσμα; Μία τρύπα στο νερό. Τα πράγματα άρχισαν να κινούνται μόνο όταν η ίδια η Γερμανία που απεχθάνεται τις μονομερείς ενέργειες, ανέστειλε ΜΟΝΟΜΕΡΩΣ τη Συνθήκη Σέγκεν, κλείνοντας ουσιαστικά τα σύνορά της. «Φορτώνοντας» δηλαδή τις εκατοντάδες χιλιάδες ψυχές που έρχονται στην Ευρώπη για να διεκδικήσουν ένα καλύτερο μέλλον, στη φυλακή του Νότου.

Αυτές οι ταραγμένες ημέρες είναι εξόχως διδακτικές. Μάθαμε τα όρια της Ευρώπης, μέχρι που φτάνουν δηλαδή οι πολυδιαφημισμένες αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης.  Παράδειγμα συμπεριφοράς καλών Ευρωπαίων: Οι ανατολικές χώρες, η Σλοβακία, η Λιθουανία, η Τσεχία και άλλες που μπλόκαρα με ό,τι μέσο διέθεταν την υποχρεωτική ποσόστωση μεταναστών, ένα εμπόδιο που φαίνεται πως θα αρθεί μόλις σήμερα, έπειτα από πολύμηνες συνομιλίες.

Δεν χρειάζεται να πάμε πολύ μακριά. Ας θυμηθούμε τι έγινε στην έκτακτη Σύνοδο Κορυφής του Ιουνίου για το μεταναστευτικό.  Από τις τότε διαρροές μαθαίναμε πως συντελέστηκε περίπου ένα σχίσμα στις ευρωπαϊκές χώρες. Για ώρες – πολλές ώρες- γινόταν συζητήσεις επί συζητήσεων για να συμφωνηθεί τότε η ποσόστωση 40.000 μεταναστών στις χώρες της ΕΕ, δίχως φυσικά να υπάρξει καμία συμφωνία…

«Αν δεν συμφωνείτε με τον αριθμό 40.000, δεν είστε άξιοι να αποκαλείστε Ευρωπαίοι. Αν αυτή είναι η γνώμη σας για το τί σημαίνει Ευρώπη, μπορείτε να την κρατήσετε. Ή υπάρχει αλληλεγγύη ή μη σπαταλάτε το χρόνο μας» είχε πει τότε σε μία έκρηξη οργής ο Ματέο Ρέντσι και είχε απόλυτο δίκαιο.

Αυτή την εικόνα της Ευρωπαϊκής φιλοξενίας στους πρόσφυγες δείχνει τώρα και η Ουγγαρία, η κυβέρνηση της οποίας έχει καταπατήσει κάθε έννοια διεθνών κανόνων, κάθε ανθρώπινο δικαίωμα και μας γύρισε πίσω στα σκοτεινά χρόνια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, φτάνοντας σε σημείο να βγάλει οπλοπολυβόλα και ειδικά τζιπ του στρατού στο δρόμο για  να εμποδίσει τους πρόσφυγες να περάσουν στη χώρα.

Στα του οίκου μας τώρα… Στην πρόσφατη προεκλογική εκστρατεία και μέχρι τις εκλογές της περασμένης Κυριακής, έχουν ακουστεί για το μεταναστευτικό έχουν ξεπεράσει κάθε όριο, προς άγραν μικροκομματικών σκοπιμοτήτων και συνεπακόλουθα ψήφων.

Οι φαιδρότητες πως τάχα μου η πολιτική των ανοιχτών συνόρων της κυρίας Τασίας έδωσε σήμα στα εκατομμύρια των  προσφύγων από τη Συρία που συγκεντρώνονται στα τουρκικά παράλια να έρθουν στα νησιά μας, είναι στην καλύτερη εξοργιστικές, στη χειρότερη επικίνδυνες. Λες και δεν υπάρχει ο εμφύλιος στη Συρία, ούτε οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους που ρημάζουν τη χώρα. Λες και αυτοί οι άνθρωποι έχουν κάπου αλλού να πάνε, ή περίμεναν τις προσκλήσεις του ΣΥΡΙΖΑ για να έρθουν κατά χιλιάδες στη χώρα μας.

Αυτοί που εξακόντισαν τις εν λόγω κορώνες όμως, τι έκαναν όταν ήταν στην κυβέρνηση; 

Μήπως παρενέβησαν στα διεθνή φόρα που συμμετέχει η χώρα μας – ΝΑΤΟ, όργανα της ΕΕ – προς την κατεύθυνση να σταματήσει ο εμφύλιος στη Συρία;  Όχι, ακολούθησαν τη γραμμή που χάραξε η Δύση από την αρχή μέχρι το τέλος με αποτέλεσμα η  στήριξη στους αντάρτες να αποσταθεροποιήσει τον Άσαντ και συνεπακόλουθα την ίδια τη Συρία, με τα αποτελέσματα που βιώνουμε όλοι μας.

Και όχι μόνο αυτό. Η χώρα μας πήγε ένα βήμα πιο μπροστά, καθώς την χαιρέτιζε βομβαρδισμούς κατά του Άσαντ, προτού καν… αποφασιστούν (βλέπε τα όσα έλεγε ως υπουργός Εξωτερικών ο Ευάγγελός Βενιζέλος πριν από δύο χρόνια).

Αυτοί που τώρα στηλιτεύουν για το μεταναστευτικό συμμετείχαν πρόθυμα στις αποστολές του ΝΑΤΟ στη Λιβύη για την ανατροπή του Μουαμάρ Καντάφι. Και δεν χρειάζονται πολλά λόγια για την κατάσταση τώρα στη βορειοαφρικανική χώρα, η οποία κατάντησε έρμαιο των φυλάρχων που τη λυμαίνονται και ταυτόχρονα ένα από τα δημοφιλέστερα περάσματα μεταναστών από την Αφρική στην Ευρώπη.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο