Οι τραγωδίες με πρόσφυγες στο Αιγαίο και ο φράχτης στον Έβρο

Οι τραγωδίες με πρόσφυγες στο Αιγαίο και ο φράχτης στον Έβρο

Τους τελευταίους μήνες παρακολουθούμε να εξελίσσεται μία άνευ προηγουμένου τραγωδία στα νερά του Αιγαίου. Εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες από τις εμπόλεμες ζώνες στη Μέση Ανατολή προσπαθούν να διασχίσουν την απόσταση από τα τουρκικά παράλια προς τα ελληνικά νησιά, να λάβουν το πολυπόθητο άσυλο και να συνεχίσουν το ταξίδι τους στις χώρες της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης.

Άνθρωποι που έζησαν τη φρίκη του πολέμου, ειδικά στη Συρία, γλύτωσαν επανειλημμένως από του χάρου τα δόντια, όπως μία αδέσποτη σφαίρα ελεύθερου σκοπευτή, θραύσματα οβίδας, νάρκες, βομβαρδισμούς του καθεστώτος Άσαντ, βιαιότητες και αδιάκριτες εκτελέσεις από τους τζιχαντιστές.

Άνθρωποι που ξεκίνησαν το μεγάλο – και επικίνδυνο – ταξίδι για μία καλύτερη ζωή, που δεν λογαριάζουν να αναμετρηθούν για ακόμη μία φορά με τον θάνατο, αυτή τη φορά πάνω στα καρυδότσουφλα και τα σαπιοκάραβα που τους φορτώνουν για λίγες εκατοντάδες ευρώ οι αδίστακτοι τούρκοι διακινητές. Μία μάχη που όλο και περισσότεροι χάνουν καθώς ο χειμώνας πλησιάζει απειλητικά, η θάλασσα αγριεύει και τα κύματα μεγαλώνουν.

Τα Αιγαίο έχει μετατραπεί τους τελευταίους μήνες σε υγρό τάφο. Κάθε βδομάδα ζούμε μικρές Λαμπεντούζες.  Οι σκηνές με τους νεκρούς άνδρες, γυναίκες, παιδιά και μωρά που κουβαλούν στα χέρια τους οι διασώστες του Λιμενικού Σώματος τείνουν να γίνουν αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας.

Και το χειρότερο: Δύο εκατομμύρια πρόσφυγες βρίσκονται στις τουρκικές αρχές περιμένοντας τη λύτρωση. Μπορεί να σταματήσει η τραγωδία; Μπορούν να ελαττωθούν οι πνιγμοί; Ενδεχομένως να μπορούν, εάν ανοίξει το μοναδικό χερσαίο πέρασμα από την Τουρκία προς την Ελλάδα, το οποίο βρίσκεται στις Καστανιές Έβρου, δηλαδή να γκρεμιστεί ο περιβόητος φράχτης μήκους 12,5 χιλιόμετρων.

Κάτι για το οποίο ασκούνται πιέσεις τόσο από το εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, όσο και από άλλα κόμματα όπως επίσης και από οργανώσεις όπως η Διεθνής Αμνησία. Οι υποστηρικτές αυτού του σεναρίου υποστηρίζουν ότι τουλάχιστον όσοι φτάνουν θα μπορούν να είναι ασφαλείς και θα σταματήσουν οι εικόνες ντροπής για τον Ευρωπαϊκό πολιτισμό με τα πνιγμένα παιδιά που ξεβράζονται στις ακτές και συνεπακόλουθα θα μπει τέλος στην απάνθρωπη εκμετάλλευση από τους δουλεμπόρους.

Ένα μέτρο που θα μπορούσε να ληφθεί τουλάχιστον μέχρι να οριστικοποιηθεί η συμφωνία με την Τουρκία για τη δημιουργία κέντρων καταγραφής και ταυτοποίησης προσφύγων στη γειτονική χώρα.

Σε αυτό το πλαίσιο η ελληνική και η τουρκική κυβέρνηση θα μπορούσαν να έρθουν σε ένα είδος συνεννόησης ώστε οι ροές να οδηγούνται προς τα εκεί, και ελεγχόμενα να περνάει ένας αριθμός προσφύγων προς την ηπειρωτική Ελλάδα και από εκεί, είτε να φιλοξενείται στις δομές που θα δημιουργηθούν βάσει των συμφωνιών  με την ΕΕ, είτε να προωθείται προς τις χώρες της βόρειας και κεντρικής Ευρώπης.

Επίσης θα πρέπει να ξεπεραστούν οι εύλογες αντιδράσεις των κατοίκων του βόρειου Έβρου. Και αυτό είναι εφικτό, γιατί πολύ απλά η περιοχή αυτή είναι μία από τις πιο φιλόξενες της Ελλάδας. Οι Εβρίτες έχουν βοηθήσει μετανάστες που έχουν περάσει κατά καιρούς από τα ελληνοτουρκικά σύνορα. Αρκεί το κράτος να δώσει το παρών, να εκπονήσει έναν σωστό σχεδιασμό και να δείξει πως είναι δίπλα και στους κατοίκους και στους ταλαιπωρημένους ανθρώπους  που βρέθηκαν στα μέρη μας από τις ζώνες του πολέμου.

Σε κάθε περίπτωση, η κυβέρνηση πρέπει να βρει την πολιτική βούληση για να προχωρήσει σε μία τέτοια ενέργεια- τουλάχιστον να προωθήσει το αίτημα, ώστε αυτό να ενταχθεί σε έναν συνολικότερο Ευρωπαϊκό σχεδιασμό.

Εξίσου σημαντικός είναι και ο πολιτικός συμβολισμός αυτού του ζητήματος. Πρόκειται για έναν φράκτη που ο ΣΥΡΙΖΑ από τα έδρανα της αντιπολίτευσης τον είχε αναγάγει περίπου ως το… σύμβολο «ακροδεξιάς πολιτικής» που είχε ακολουθήσει η κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά στο μεταναστευτικό. Και σε καιρούς μάλιστα που το φαινόμενο δεν βρέθηκε στην έξαρσή του, ούτε τα ναυάγια με θύματα πρόσφυγες ήταν στην ημερήσια διάταξη.

Ποιος θα το περίμενε όμως… Ο ακροδεξιός φράχτης έγινε περίπου αριστερός: Υπουργοί και βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος υπερασπίζονται την ύπαρξη του εν λόγω φράχτη. Όπως ο αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη Νίκος Τόσκας ο οποίος την περασμένη Δευτέρα, έσπευσε να διαχωρίσει ύπαρξη του φράχτη στον Έβρο από τους αντίστοιχους που υψώνονται στην Κεντρική Ευρώπη και σημείωσε πως δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις για γκρέμισμά του αυτή τη στιγμή.

Όπως και να χει, τα τείχη ποτέ δεν σταμάτησαν τους απελπισμένους. Ίσως να τους καθυστέρησαν, σίγουρα τους ώθησαν σε μη ασφαλείς διαδρομές στο ταξίδι τους για μία ήσυχη ζωή. Αλλά στο τέλος πάντα έφταναν. Γιατί σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις η κίνηση είναι ζωή. Όποιος δηλαδή φεύγει έχει περισσότερες ελπίδες να επιζήσει μίας ολοκληρωτικής σύγκρουσης όπως αυτή που λαμβάνει χώρα στη Συρία… 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο