Μικρότητες…

Μικρότητες…

Μία εικόνα, λένε, ισούται με χίλιες λέξεις. Το ίδιο συμβαίνει και με μία φωτογραφία. Ένα «κλικ» ενός φωτογράφου μπορεί να καθηλώσει μέσα του ολόκληρες ιστορίες, να λύσει μυστήρια δεκαετιών, να συναρπάσει και να συγκλονίσει.

Αλλά οι φωτογραφίες ποτέ δεν λένε ολόκληρη την αλήθεια ή άλλοτε όταν τις χρησιμοποιούν ορισμένοι επιτήδειοι ή κακόβουλοι μετατρέπονται σε εργαλείο προπαγάνδας, διαστρέβλωσης ακόμα και ανοίκειων επιθέσεων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ως προς το τελευταίο, είναι μία φωτογραφία το υπουργού Παιδείας Νίκου Φίλη κατά τη συζήτηση της προ ημερήσιας διάταξης στη Βουλή για τη Δικαιοσύνη προχτές, η οποία έκανε τον γύρο του κόσμου.

Δεκάδες blogs και sites αναδημοσίευσαν την εικόνα του κ. Φίλη να έχει κλειστά τα μάτια του και σταυρωμένα τα χέρια του, σαν να κοιμάται, την ώρα που στην αίθουσα της ολομέλειας γινόταν το έλα να δεις από τις φωνές και την ένταση της συζήτησης. Η εν λόγω εικόνα συνοδεύτηκε από ορισμένα κακεντρεχή σχόλια, όπως «ο ύπνος του δικαίου», ή «την ώρα που όλοι φώναζαν, ο Φίλης κοιμόταν».

Γέμισαν οι στήλες των παραπολιτικών, με δήθεν έξυπνα και αιχμηρά σχόλια, προς άγραν των κλικς – της αναγνωσιμότητας δηλαδή, σε έναν άτυπο διαγωνισμό για το ποιος θα γράψει τη μεγαλύτερη χοντράδα. Άλλοι απλώς παρασύρθηκαν από τη δύναμη της εικόνας, άλλοι όμως το έκαναν συνειδητά και κακόβουλα.

Τι συνέβη εντέλει; Ο Νίκος Φίλης αναγκάστηκε να βγει δύο ημέρες μετά, στον ραδιοφωνικό σταθμό «Στο Κόκκινο» και να δημοσιοποιήσει ένα πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει. Λέγεται κλινική άπνοια και ο ίδιος αποκάλυψε πως κοιμάται με μηχανική υποστήριξη. Επεσήμανε δε πως πολλές φορές βαραίνει – δεν κοιμάται- απλώς κλείνει τα μάτια.

Πέρασαν περισσότερες από 24 ώρες από την εξομολόγηση του υπουργού και όλα αυτά τα ΜΜΕ που με προθυμία έσπασαν πλάκα με ένα πρόβλημα υγείας, κρατούν σιγήν ιχθύος. Ούτε μία συγγνώμη, ούτε ένα διευκρινιστικό σχόλιο. Παρά μόνο σιωπή.

Το εν λόγω περιστατικό βεβαίως είναι ενδεικτικό του πολιτικού μας πολιτισμού. Είναι αποκαλυπτικό για τους όρους με τους οποίους διεξάγεται ο διάλογος εντός και εκτός κοινοβουλίου. Τα προβλήματα υγείας, ακόμα – ακόμα και η εμφάνιση ορισμένες φορές μετατρέπονται σε επιχειρήματα για να υποσκάψουν τον πολιτικό αντίπαλο. Σε ολοκληρωτικούς πολέμους , όπως αυτός που λαμβάνει χώρα στην Ελλάδα τους τελευταίους 14 μήνες μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, εξάλλου όλα επιτρέπονται. Ακόμα και τα χτυπήματα κάτω από τη ζώνη, ακόμα και οι μικρότητες, ή η διαπόμπευση του πολιτικού αντιπάλου.

Και να σκεφτεί κανείς πως οι ίδιοι που «τρολάρανε» σε πολλά μα πολλά εισαγωγικά τον κ. Φίλη, ήταν αυτοί που πρώτοι διερρήγνυαν τα ιμάτια τους για το σκίτσο της εφημερίδας «Αυγή» που πέρυσι τον Φεβρουάριο έδειχνε τον υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανκ Σόιμπλε ως άλλο δεσμοφύλακα των Ες – Ες να απειλεί τους έλληνες ότι θα τους κάνει σαπούνια. Ήταν οι ίδιοι που πυροβολούσαν τον αείμνηστο και αξεπέραστο σκιτσογράφο Γιάννη Καλαϊτζη για ένα παρεμφερούς ύφους σκίτσο στην Εφημερίδα των Συντακτών.

Όσο την ΕΣΗΕΑ; Ούτε λόγος… Γιατί να παρέμβει άλλωστε; Εδώ δεν αναγνωρίζει καν τους δημοσιογράφους στο διαδίκτυο, θα ασχοληθεί με κάτι τέτοια μικροζητήματα;…

Άντε και εις ανώτερα… 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο