Εκτός τόπου και χρόνου...

Εκτός τόπου και χρόνου...

Κάθε φορά που ακούω τον Βασίλη Λεβέντη με πιάνει μια ακατάσχετη επιθυμία να σχολιάσω τα όσα λέει. Συνήθως όμως προσπαθώ να μείνω εγκρατής, όχι γιατί αυτολογοκρίνομαι, αλλά γιατί τον θεωρώ τόσο γραφικό που οποιοδήποτε σχόλιο και αν κάνω, μάλλον θα του δώσω… πόντους. Είναι αυτό που λένε, η αρνητική διαφήμιση, είναι και αυτή διαφήμιση!

Αλλά ο πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων δεν βοηθάει με τη στάση του: Είναι γνωστό πως το πολιτικό προσωπικό αυτού του έρμου τόπου έχει αποδειχτεί παντελώς αναξιόπιστο και ανίκανο να διαχειριστεί την οικονομική και ηθική και θεσμική κρίση που περνάει η χώρα μας. Αλλά ο κ. Λεβέντης είναι εκτός τόπου και χρόνου. Μονίμως!

Όταν προ μηνών οι πολιτικοί αρχηγοί συζητούσαν το προσφυγικό και πέρναγαν ώρες επί ωρών στο Προεδρικό Μέγαρο για να βγάλουν μετά κόπων και βασάνων ένα κοινό ανακοινωθέν, ο κ. Λεβέντης μας μίλαγε τορπίλιζε τη συζήτηση και έβαζε μετ επιτάσεως το μεγάλο του φετίχ, τον σχηματισμό οικουμενικής κυβέρνησης. Σήμερα δε και ενώ η Βουλή συζητούσε για το μείζον θέμα της ασφάλειας, ο Βασίλης Λέβέντης, βγαλμένος από τις χρυσές εποχές του καναλιού 67, και πάλι περί άλλων ετύρβαζε…

Αφού παραποίησε –από άγνοια υποθέτω και όχι συνειδητά- τα όσα είπε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας περί εμπλοκής του στρατού στα θέματα δημόσιας ασφάλειας [ότι δηλαδή ότι οι Ε.Δ. παρεμβαίνουν αυτόματα όταν προκύψουν φυσικές καταστροφές, πράγμα τελείως διαφορετικό από το να βγουν στρατιώτες στους δρόμους μετά από μία τρομοκρατική επίθεση, πράγμα που χωρίς την συγκατάθεση της Βουλής είναι αντισυνταγματικό], μετά το γύρισε σε θέματα άσχετα  με αυτά της ημερήσιας διάταξης: Για την δεδομένη ανασφάλεια των πολιτών για τα μέτρα που συνέχεια έρχονται και δεν ψηφίζονται, για τις συντάξεις των βουλευτών και άλλες λοιπές λαϊκίστικες φιοριτούρες χωρίς ιδιαίτερη τεκμηρίωση και χωρίς να εμβαθύνει ιδιαίτερα, μία πρακτική προσφιλής στον εν λόγω πολιτικό αρχηγό, τα οποία διανθίζει με αμφιβόλου ποιότητας αστειάκια με τα οποία δεν γελά ούτε ο ίδιος.

Τα θέματα που θίγονται είναι σοβαρά, αλλά αυτά θα συζητηθούν στην ώρα τους, η οποία και πλησιάζει! Εξάλλου η συζήτηση των δυο νομοσχεδίων –φορολογικό και ασφαλιστικό – πλησιάζει, πιθανότατα την ερχόμενη εβδομάδα.

Α, για να μην παραλείψω, ο κ. Λεβέντης αναφέρθηκε για πολλοστή φορά στην διαρροή της συνομιλίας Τόμσεν – Βελκουλέσκου, για να μας πει πόσο πονάει και ανησυχεί για τις υποκλοπές ξένων αντιπροσωπειών που βρίσκονται επι ελληνικού εδάφους. Και όλα αυτά δίχως να έχει –προφανώς!- κανένα στοιχείο για το ποιος έκανε την υποκλοπή (;) και εάν αυτή έγινε στη χώρα μας. Καταγγελίες δηλαδή κενές περιεχομένου.

Μία ομιλία εξόχως βαρετή, εκτός θέματος με αφορισμούς και ευφυολογήματα. Κλασσικός Βασίλης Λεβέντης δηλαδή. Μόνο που το αντισυστημικό, χέρι – χέρι με το σύστημα, αφήγημα του κύριου προέδρου δεν τραβάει. Η συγκόλληση επιχειρημάτων από τα δεξιά και από τα αριστερά,  η έλλειψη πολιτικών θέσεων – έχουμε βαρεθεί να ακούμε για τις συντάξεις των πλουσίων, που ναι πρέπει να κοπούν αλλά δεν θα λύσουν από μόνες τους το πρόβλημα- καταδεικνύουν ότι ο μόνος λόγος που εισήλθε στη Βουλή είναι είτε γιατί ψήφισε από απελπισμένους ανθρώπους που έχασαν κάθε ελπίδα από τα κόμματα εξουσίας και τον ΣΥΡΙΖΑ, είτε γιατί κάποιοι έριξαν την ψήφο τους… για πλάκα. Όπως έκαναν σε εκλογές που η Ένωση Κεντρώων λάμβανε ποσοστά πολύ κάτω από την ποσοστιαία μονάδα.

Όσο για την ουσία της συζήτησης; Σοφότεροι δεν γίναμε. Πέραν της αναμενόμενης αντιπαράθεσης Τσίπρα – Μητσοτάκη με αμφιβόλου ποιότητας επιχειρήματα, δεν ακούσαμε κάτι καινούργιο. Μόνο άσφαιρα πυρά, και αντιπαράθεση για το θεαθήναι. Τουλάχιστον οι πολιτικοί αρχηγοί, πέραν του κ. Λεβέντη, ήταν έστω και με αυτό τον τρόπο… εντός θέματος.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο