Ας μιλήσουμε για plan b

Ας μιλήσουμε για plan b

Χτες συμπληρώθηκε ένας χρόνος από τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος,  και την επικαιρότητα μονοπώλησε ένα θέμα το οποίο περίπου ήταν «ψυγείου»: Το περίφημο plan B –ή όπως το έχουν αποκαλέσει Plan X- της πρώτης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και συγκεκριμένα οι «αποκαλύψεις» του συμβούλου πρώην υπουργού Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη, Τζέιμς Γκάλμπρεϊθ, για τον τρόπο επιστροφής στη δραχμή. Πράγματα δηλαδή που έχουν δει επανειλημμένως το φως της δημοσιότητας, ήδη από πέρσι, τις πρώτες ημέρες μετά τη συμφωνία με τους δανειστές.

Η αντιπολίτευση με πύρινες ανακοινώσεις,  έσπευσε να καταγγείλει τα «εγκλήματα» εκείνης της κυβέρνησης, επανέφερε τα αιτήματά της εξεταστική των πραγμάτων επιτροπή «για να πέσει φως σε εκείνη τη σκοτεινή περίοδο» που «παίχτηκε το μέλλον της χώρας και των Ελλήνων», ζήτησε αυτεπάγγελτη παρέμβαση της δικαιοσύνης, μας προειδοποίησε για το χάος που θα είχε προκληθεί σε περίπτωση εφαρμογής του εν λόγω σχεδίου, επανέλαβε τις γνωστές (και αγαπημένες σε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ) συγκρίσεις με τη Λατινική Αμερική.

Στο ίδιο ύφος, δημοσιολόγοι, δημοσιογράφοι και σχολιαστές ζήταγαν μετ επιτάσεως την παραπομπή του Γιάνη Βαρουφάκη στο Ειδικό Δικαστήριο αποκαλώντας τον χωρίς καμία ντροπή «τσαρλατάνο» (μπορεί καλός πολιτικός να μην υπήρξε, αλλά τα πτυχιάκια του τα… έχει, όπως επίσης και τις περγαμηνές του), και διερωτούνται πως είναι δυνατόν να μπαίνει στο στόχαστρο ο πρώην ΥΠΟΙΚ και όχι ο ίδιος ο πρωθυπουργός που σε τελική ανάλυση ζήτησε την εκπόνηση του σχεδίου.

Ας μιλήσουμε όμως για εναλλακτικά σχέδια. Όλοι οι παραπάνω, έχουν βρεθεί στα κάγκελα διότι η τότε κυβέρνηση εκπόνησε ένα εναλλακτικό σχέδιο σε περίπτωση που για κάποιον λόγο καταρρεύσουν οι διαπραγματεύσεις. Μπορεί να μην ήταν δική της καν η ευθύνη, εξάλλου διαπραγματεύτηκε μέχρι τέλους και κάθε μήνα υποχωρούσε σημαντικά. Το πράγμα μπορεί να στράβωνε για χίλιους δυο λόγους, το πολιτικό ατύχημα δηλαδή μπορούσε να έρθει ανά πάσα ώρα και στιγμή: Είτε λόγω αδιαλλαξίας ενός εκ των μερών (στο παιχνίδι δεν ήταν ένας, ας μην το ξεχνάμε. Ήταν η Κομισιόν, το Eurogroup, η ΕΚΤ, και το ΔΝΤ), είτε ασυνεννοησίας, είτε πολιτικής απόφασης των πιστωτών να διώξουν την Ελλάδα από το ευρώ για να στείλουν μήνυμα στους υπόλοιπους λαούς των χωρών της ΕΕ και της ευρωζώνης.

Όσο για τα εναλλακτικά σχέδια; Δεν είναι… πρωτοτυπία της ελληνικής κυβέρνησης η εκπόνησή τους. Όλοι είχαν! Ας σταχολογήσουμε μερικά δημοσιεύματα από εκείνη την κρίσιμη περίοδο:

-Guardian, 26 Ιουνίου 2015. «Οι πιστωτές εκπονούν σχέδιο B», αναφέρει η βρετανική εφημερίδα και κάνει λόγο για τα σχέδια του Eurogroup σε περίπτωση που η Ελλάδα δεν δεχόταν την πρόταση των Ευρωπαίων.

-Γράφει το Politico (το οποίο θεωρείται ως το άτυπο γραφείο Τύπου του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος) στις 29 Ιουνίου του 2015: «Europe’s 4 Greek Plan B’s», ελληνιστί, «τα τέσσερα εναλλακτικά σχέδια της Ευρώπης για την Ελλάδα». Ήταν μία ημέρα μετά την ανακοίνωση του δημοψηφίσματος από τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και εκεί γινόταν λόγος για τις 4 εναλλακτικές που εξέταζε η ΕΕ, ως απάντηση στην κίνηση της Αθήνας και στην επερχόμενη χρεοκοπία.

-Η ίδια ιστοσελίδα στις 19 Ιουλίου μας πληροφορεί για τη «μυστική αναφορά του Γιουνκέρ για το Grexit», και έρχεται σε συνέχεια της ανακοίνωσης του προέδρου της Κομισιόν στη Σύνοδο της Ευρωζώνης της 7ης Ιουλίου, ότι υπάρχει έτοιμο εναλλακτικό σχέδιο για την έξοδο από το ευρώ.

-Το πασίγνωστο σχέδιο Β του Σόιμπλε, για το time out από το ευρώ. Το πενταετές σχέδιο για Grexit, με δάνειο προς την Ελλάδα και αναδιάρθρωση χρέους. Ένα σχέδιο που στο Eurogroup πριν τη Σύνοδο Κορυφής της 12ης Ιουλίου [τότε που συμφωνήθηκε το τρίτο μνημόνιο] φέρεται να συζητήθηκε εκτενώς.

Με άλλα λόγια, όπως φαίνεται όλοι εκπονούσαν εναλλακτικά σχέδια, είτε για πρακτικούς λόγους [ενδεχόμενο κατάρρευσης των διαπραγματεύσεων, όπως αναφέραμε πιο πάνω], είτε ως εκφοβισμό ή διαπραγματευτική τακτική.

Θα ήταν τρελό λοιπόν για την ελληνική κυβέρνηση, ή οποιαδήποτε κυβέρνηση εμπλεκόταν σε τέτοιου είδους διαπραγματεύσεις να μην εκπονήσει –έστω σε θεωρητικό επίπεδο- ένα εναλλακτικό σχέδιο, σε περίπτωση που πάνε τα πράγματα στραβά. Όχι πως και έτσι δεν πήγαν, ωστόσο ο Τσίπρας και ο Βαρουφάκης έκαναν το αυτονόητο.

Και οι δυο τους λοιπόν θα άξιζαν το Ειδικό Δικαστήριο, εάν δεν είχαν εναλλακτικό σχέδιο, όχι επειδή το εκπόνησαν. 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο