Σε πελάγη ευτυχίας πλέουν τα στελέχη της κυβέρνησης μετά το κλείσιμο της αξιολόγησης,που δίνει όπως ισχυρίζονται άλλη ώθηση στην ελληνική οικονομία. Μάλιστα σκέφτονται πλέον να βγουν και στις αγορές (για δανεισμό πάντα μην πάει ο νους σας στα ψώνια) και επικαλούνται για αυτό οίκους αξιολόγησης που μέχρι πριν μερικούς μήνες τους κατηγορούσαν για «χειραγώγηση» των αγορών.

Βέβαια θα ήταν ανώφελο να γράψουμε τι έλεγαν και τι πράττουν γιατί δεν θα μας έφτανε ο χώρος όλου του site για να φιλοξενήσουμε τις απίστευτες κυβιστήσεις που έχουν κάνει. Μέσα στο κατακαλόκαιρο ήρθε η ώρα για όλους εμάς (τους κοινούς θνητούς) να πληρώσουμε το τίμημα της «επιτυχίας» τους.

Τέλη του μήνα θα πρέπει να πληρωθεί η πρώτη δόση του φόρου εισοδήματος και ενώ ακόμη επικρατεί ένα αλαλούμ με τα ανασφάλιστα οχήματα και τα πρόστιμα που έχουν από κάποιους πληρωθεί , έρχεται τον Αύγουστο και ο ΕΝΦΙΑ για να «δέσει» η επιτυχία των διαπραγματεύσεων.

Και μπορεί να πανηγυρίζουν για την κατάκτηση του διαστήματος και άλλα τόσα φαιδρά όμως η καθημερινότητα των Ελλήνων έχει γίνει χειρότερη τα δυόμιση χρόνια που κυβερνάνε.

Βέβαια οι ίδιοι δεν «ανέχονται» τέτοιου είδους κριτικές και ήδη θα με έχουν κατατάξει σε όσους επιβουλεύονται μια κυβέρνηση που έχει πετύχει σπουδαία «επιτεύγματα» σε διάφορους τομείς.

Είναι η κυβέρνηση που έβαλε τάξη στο τηλεοπτικό τοπίο, που καταπολέμησε την φοροδιαφυγή, που τσάκισε το λαθρεμπόριο τσιγάρων, που έβαλε φυλακή τους βαρόνους των ναρκωτικών, που καταπολέμησε την εγκληματικότητα , που έβγαλε τις κουκούλες από όσους έκαιγαν επί δεκαετίες περιουσίες πολιτών στο κέντρο της πόλης.

Παράλληλα μείωσε την ανεργία , έφερε επενδύσεις στην χώρα μας, αύξησε τον τουρισμό με μαγικό τρόπο και δια της απραξίας της , και το κυριότερο δεν έκοψε συντάξεις!

Το επόμενο βήμα της είναι να φέρει την πολυπόθητη ανάπτυξη στον τόπο και να την εγκαταστήσει μόνιμα! Το ξέρω γελάτε κάθε φορά που κάποιο κυβερνητικό στέλεχος επικαλείται όλα τα παραπάνω και κάποιοι εξοργίζεστε.

Βλέπετε με τα ευχολόγια -γιατί τίποτα από τα παραπάνω δεν έχει γίνει-, δεν γεμίζει το καλάθι της νοικοκυράς. Ακούγεται ως λαϊκισμός, όπως και η ανάγκη μας να ζήσουμε!

Γιατί εάν είναι να δουλεύουμε επτά μήνες το χρόνο για να πληρώνουμε τους φόρους μας και να συντηρούμε ένα «αδηφάγο κράτος» στο τέλος θα καταλήξουμε να πεθάνουμε για αυτό.