Με βέβηλες παρομοιώσεις, με δήθεν προσπάθειες πολιτιστικών μεταλλαγών οι οποίες κατά κύριο λόγο αφορούν τους μετανάστες αλλά και με κηρυγματική ρητορεία εκ μέρους του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ, προκοπή δεν γίνεται.

Δυστυχώς η πολιτική καθημερινότητα δείχνει ότι πολλά από τα στελέχη των δυο αυτών κομμάτων δεν το έχουν καταλάβει καθόλου.

Άκουσα σήμερα το πρωί στην εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη τον κ. Θ. Μαργαρίτη της ΔΗΜΑΡ ο οποίος μεταξύ άλλων είπε ότι: «Εάν δεν καταλάβει ο κ. Σαμαράς ότι είναι πρωθυπουργός σε τρικομματική κυβέρνηση και όχι της Νέας Δημοκρατίας θα υπάρξει πρόβλημα». Μου φάνηκε σαν απειλή…

Και ρωτάω ευλόγως: Τι πρόβλημα δηλαδή; Θα ρίξουν την κυβέρνηση; Ποιοι άραγε θα τολμούσαν να σκεφτούν κάτι τέτοιο σήμερα;

Τέλος πάντων. Το ΠΑΣΟΚ «ξεπουπουλιασμένο» εντελώς δεν μπορεί να σταυρώσει ούτε 0,5% παραπάνω από το 6% που συγκεντρώνει σε κάθε δημοσκόπηση.

Η ΔΗΜΑΡ κρατάει βέβαια ένα αξιοπρεπές ποσοστό, αλλά αναρωτήθηκαν ποτέ οι ηγεσίες αυτών των δυο κομμάτων που απαρτίζουν μαζί με την Νέα Δημοκρατία τον κυβερνητικό συνασπισμό ποια είναι στ’ αλήθεια η πραγματική τους δύναμη; Και σε τελευταία ανάλυση αν φύγουν από τον κυβερνητικό σχήμα ποια τύχη θα έχουν στο μέλλον;

Νομίζω ότι το ξέρουν καλά το παιχνίδι. Ξέρουν ακόμα ότι μια τέτοια χειρονομία αποχώρησης θα τους στοιχήσει πολύ περισσότερο από ότι η παραμονή τους στην Κυβέρνηση.  

Δεν μπορεί συνεπώς ο κ. Μαργαρίτης να κουνάει το δάχτυλο δημοσίως στον πρωθυπουργό. Δεν νομιμοποιείται- πολιτικά τουλάχιστον- να δημιουργεί ανασφάλειες στην κοινή γνώμη την ώρα που όλοι θεωρούν ότι αν μη τι άλλο έχουμε ένα σταθερό πολιτικό περιβάλλον. Και αυτό το οφείλουν στον κ. Σαμαρά και την «επάρατο» δεξιά.