Η ομιλία του κ. Σαμαρά προχθές στην Θεσσαλονίκη, στο πλαίσιο του συνεδρίου της Ν.Δ- ήταν εξόχως σημαντική και παράλληλα διαφωτιστική από την άποψη ότι ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας ξεκαθάρισε με τον πιο σαφή τρόπο την τακτική την οποία έχει πρόθεση να ακολουθήσει το αμέσως προσεχές διάστημα το κόμμα του.

Είναι πασίδηλο ότι ο Πρωθυπουργός επιχείρησε «στροφή προς τα δεξιά». Πολλοί θεωρούν δικαιολογημένη την κίνηση αυτή εξ’ αφορμής των δημοκοπικών αποτελεσμάτων τα οποία καταδεικνύουν συνεχώς την ενίσχυση της «ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ».

Υπάρχουν, στο μεταξύ, και κορυφαία στελέχη τα οποία θεωρούν αρκετά ριψοκίνδυνη την κίνηση αυτή αφού εκτιμούν ότι το «κέντρο» - το οποίο και αποτελεί μια μεγάλη μερίδα του ελληνικού λαού- σε μια τέτοια περίπτωση θα μείνει ακάλυπτο και χωρίς ουσιαστικό πολιτικό εκφραστή.

Ο κ. Σαμαράς στο πλαίσιο αυτό δεν παρέλειψε να επαναφέρει την ιδεολογική πλατφόρμα της Νέας Δημοκρατίας εκεί ακριβώς που την είχε αφήσει ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Καραμανλής. Δεν ξεκαθαρίστηκε ωστόσο εάν πρόκειται για μια τακτική κίνηση εξ’ αφορμής του Συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας ή εν τέλει πρόκειται για τον βασικό στρατηγικό του στόχο με βάσει τον οποίο προτίθεται να πορευτεί από δω και πέρα η Νέα Δημοκρατία αλλά και ο ίδιος ο κ. Σαμαράς. 

Στην συνέχεια ο Πρωθυπουργός μίλησε ανοιχτά για τις συμμαχίες που θα επιχειρήσει στο άμεσο μέλλον. Θεωρεί ότι μπορεί να είναι η Ελλάδα ένας καλός σύμμαχος και φίλος τόσο με την Αμερική όσο και με την Ευρώπη, την Κίνα αλλά και με την Ρωσία. Δύσκολο εγχείρημα. Γιατί είναι σχεδόν αδύνατον να μπορεί  η χώρα να ικανοποιήσει ταυτόχρονα και με επιτυχία τα αντικρουόμενα συμφέροντα όλων αυτών των πλευρών. Και αυτό διεφάνη αμέσως με την εμπλοκή της αποκρατικοποίησης της ΔΕΣΦΑ. 

Το τέταρτο σημείο το οποίο παρατήρησα και έχει πολιτική σημασία κυρίως για την συνοχή της Κυβερνητικής Συμμαχίας ήταν η εκτενής αναφορά του κ. Σαμαρά στις προσπάθειες των κ.κ Βενιζέλου και Κουβέλη. Το παράδειγμα της… κωπηλασίας μάλλον δεν είναι αρκετό για να πείσει τον δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό. Γιατί οι πολίτες απαιτούν άμεσα αποτελέσματα ώστε να αρχίσουν να διαπιστώνουν -χειροπιαστά πάντα- ότι υπάρχει ελπίδα ουσιαστικών αλλαγών στην καθημερινή τους ζωή.