Ελληνική γραφειοκρατία... κλάφτα Χαράλαμπε

Ελληνική γραφειοκρατία... κλάφτα Χαράλαμπε

Τα στοιχεία σοκάρουν από μόνα τους. Από το 1974 (40 χρόνια) η ελληνική Βουλή και οι κυβερνώντες ψήφισαν 4.000 νόμους (250 φορολογικούς) και εξέδωσαν 115.000 υπουργικές αποφάσεις, όταν στις ΗΠΑ από την εποχή της ανεξαρτησίας τους (1775 μ.χ) ψηφίστηκαν μόλις 10 φορολογικοί νόμοι. Το κόστος του νομικού λαβύρινθου και της γραφειοκρατίας εκτιμάται για τη χώρα μας στα 12 δισ. ευρώ ετησίως.

Μιλάμε για πραγματική μπανανία-κράτος. Σήμερα στα Διοικητικά Πρωτοδικεία εκκρεμούν 400.000 υποθέσεις και στα Εφετεία άλλες 50.000 (οι 15.000 αυτές φορολογικές). Με τους ρυθμούς που απονέμεται σήμερα η δικαιοσύνη και με τη δικομανία ορισμένων συμπολιτών μας η εκδίκαση των υποθέσεων θα ολοκληρωθεί (καθώς στην πορεία του χρόνου προστίθενται και άλλες) τα επόμενα 20-50 χρόνια.

Γεγονός που σημαίνει ότι αρκετές θα ακολουθήσουν τους ενδιαφερόμενους στην άλλη ζωή. Αποτέλεσμα όλων αυτών μια απερίγραπτη και χαώδης για ευνομούμενο κράτος γραφειοκρατία που εκτός του κόστους (είπαμε 12 δισ. ευρώ ετησίως) οδηγεί σε κακοδικίες, ανομίες και αρνησιδικίες. Αν ρωτήσει κανείς πως φτάσαμε έως εδώ μια είναι η απάντηση. Το ελληνικό κοινοβούλιο νομοθετούσε με καθαρά πελατειακά κριτήρια συν ο αναρχίζων χαρακτήρας του Νεοέλληνα, απότοκος της Τουρκοκρατίας. 

Κάθε συντεχνία, κοινωνική ομαδούλα αλλά και μεμονωμένοι πολίτες είχαν σε αυτό τον τόπο τις διευκολύνσεις, τις χαριστικές ρυθμίσεις και τις πελατειακές εξυπηρετήσεις τους με σκοπό να προσδεθούν στο άρμα του κομματισμού και της ταύτισης τους με κάποιο από τα κυρίαρχα κόμματα. Πίσω τους ακολουθούσαν σε διευκολύνσεις δήμοι, νομαρχίες,η εκκλησία και ένα σωρό άλλοι θεσμοί. Πριν από λίγα χρόνια κάθε ισχυρή κοινωνική ομάδα είχε το δικό της ασφαλιστικό σύστημα και έτσι μέχρι το 2008 είχαμε φτάσει αισίως τα 224 κύρια ασφαλιστικά ταμεία και εκατοντάδες επικουρικά. 

Ενα πολυδαίδαλο γραφειοκρατικό σύστημα που, εκτός από δικηγόρους, εξυπηρετούσε τις συντεχνιακές επιδιώξεις κάθε κοινωνικής ομάδας..Οσο πιο ισχυρή κάποια κοινωνική ομάδα  τόσο πιο πολλές διατάξεις νόμων και υπουργικές αποφάσεις ψηφίζονταν η εκδίδονταν υπέρ της.

Συμπέρασμα. Αν δεν χτυπηθεί το τέρας της πολυνομίας (με νέα κωδικοποίηση και απλούστευση της νομοθεσίας ,εισαγωγή των νέων τεχνολογιών και περιορισμό αναβολών και προσφυγών στις δίκες) τότε κλάφτα Χαράλαμπε. Θα λέμε "Γραφειοκρατία πικρή μου αγάπη κι άγιος ο Θεός".

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο