Να σωθούν οι συνταξιούχοι αλλά όχι σε βάρος των εργαζομένων

Να σωθούν οι συνταξιούχοι αλλά όχι σε βάρος των εργαζομένων

Τα ζήσαμε όλα χθες με το συμβούλιο πολιτικών αρχηγών. Η συνταξιολαγνεία χωρίς όρια. Να σώσουμε τις συντάξεις. Αυτών που δικαίως λαμβάνουν αυτά πού λαμβάνουν (κάποιες δεκάδες χιλιάδες συνταξιούχων που "μάτωσαν" επί 37-40 χρόνια πληρώνοντας εισφορές) αλλά και εκατοντάδων χιλιάδων άλλων συνταξιούχων που τις πήραν με χαριστικές διατάξεις, όπως πρόωρες συντάξεις, με εθελουσίες εξόδους, θυγατέρες ανύμφευτες, με πληρωμές ενσήμων για 15 χρόνια και πάει λέγοντας.

Ολοι θέλουν να μη μειωθούν οι κύριες συντάξεις λες και ο κρατικός προυπολογισμός μπορεί να δαπανά 15 δισ. το χρόνο για να συντηρεί το στράτευμα των τριών εκατομμυρίων συνταξιούχων. Θα βρούμε- λέγεται- τις υποχρεωτικές συνταξιοδοτικές περικοπές του 1,2 δισ. ευρώ που συμφωνήθηκαν με το μνημόνιο με άλλα μέτρα. 

Κι έπεσαν τα πρώτα. Πρώτο μέτρο η αύξηση των εισφορών εργοδοτών και εργαζομένων. Θα λιανιστεί και πάλι ο ιδιωτικός τομέας για να συντηρηθεί ο "στρατός" των πλουσιοπάροχα αμοιβόμενων συνταξιούχων των 1500-2000 ευρώ το μήνα (κυρίως κρατικοδίαιτων). Αν έχουν το θεό τους. Διαβάζω τις γκρίνιες των υψηλόμισθων συνταξιούχων κι ανατριχιάζω. Δεν νοιάζονται καθόλου αν η δική τους συντήρηση οδηγεί σε αφανισμό τα παιδιά τους και τα δικά μας παιδιά.

Αν αυξηθούν οι εισφορές εργοδοτών και εργαζομένων η ανεργία θα εκτιναχθεί στο 40%. Αυτό θέλουν; Θέλουν τα παιδιά τους άνεργα και να τα ταίζουν στο σπίτι τους; Στο πακέτο μέτρων ώστε να μην μειωθούν οι κύριες συντάξεις σχεδιάζονται κι άλλα μέτρα..Εισπράξεις-λέει- από αποκρατικοποιήσεις, εκμετάλλευση υδρογονανθράκων, καταπολέμηση φοροδιαφυγής. Αν πουν αυτά στους πιστωτές θα πέσει πολύ γέλιο. Ανέφικτα μέτρα και όλοι τους το ξέρουν..

Τι μένει λοιπόν; Να μειωθούν οι υψηλές συντάξεις και το κράτος να δαπανά λιγότερα κάθε χρόνο ως επιχορηγήσεις.Σήμερα φτάνουν τα 15 δισ. το χρόνο. Ας γίνουν 10 δισ. ευρώ. Τα υπόλοιπα όμως 5 δισ. που θα απομείνουν να κατευθυνθούν σε συνεργασία με ιδιώτες σε επενδύσεις. Να ανοίξουν δουλειές για τα νέα παιδιά, να παραχθεί πλούτος και έτσι να εισρεύσουν επιπλέον εισφορές στα ασφαλιστικά Ταμεία ώστε να ελπίζουν και αυτά ότι θα πάρουν σύνταξη.

Αποφασίστε κύριοι πολιτικοί. Τι προτιμάτε το άλογο (εργαζόμενοι) μπροστά από το κάρο (συνταξιούχοι) ή το κάρο μπροστά από το άλογο; Στην πρώτη περίπτωση θάχουμε μια ακμάζουσα οικονομία, ενώ στη δεύτερη μια οικονομία που θα τρώει τις σάρκες των παιδιών της. Αυτό είναι το δίλημμα. Δεν μπορεί νάχουμε εργαζόμενους με μεταπτυχιακά και αμοιβές 500 ευρώ το μήνα και συνταξιούχους 1500 ευρώ.

Σε μια ευνομούμενη οικονομία οι νέοι παράγουν πλούτο για να συντηρούν τους γονείς τους και όχι το αντίστροφο..Και η συντήρηση (συντάξεις) έχει να κάνει με την δυναμική και την αξία μιας οικονομίας. Αλλες συντάξεις μπορεί να δώσουν οικονομίες όπως των ΗΠΑ, του Καναδά, της Ιαπωνίας, της Γερμανίας. Το χρεωκοπημένο "Ζαίρ" της Ευρωζώνης μπορεί να υποστηρίξει τέτοια επίπεδα συντάξεων και τόσους συνταξιούχους; 

Δίνουν περισσότερα αυτοί που παράγουν περισσότερο πλούτο. Απλά πράγματα. Αν μέχρι το 2009 συνέβαινε αντιστρόφως αυτό οφειλόταν μόνο και μόνο στα δανεικά. Αλλά η φούσκα έσκασε. Να σωθούν-όσο αντέχει η οικονομία-οι συνταξιούχοι αλλά όχι σε βάρος των παιδιών μας...

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο