Ζωή... Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο

Ζωή... Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου​ είναι ένα κορίτσι που δεν ευτύχησε να γίνει το δικό του. Δεν θα ισχυριστώ ότι είναι κακομαθημένο, όπως ισχυρίστηκαν κάποιοι άλλοι, ούτε ότι πάσχει από ακατανίκητη έπαρση και αλαζονεία καθότι ευτύχησε να ανατραφεί σε ένα μεγαλοαστικό περιβάλλον. Ο σοφός λαός όμως ,όταν οι πολιτικοί αποδέχονται τις βουλές του, είπε όχι στα σχέδια τα δικά της και των συνοδοιπόρων της.

Δεν πείστηκε ότι οι ιδέες και η δράση τους μπορούν να ευδοκιμήσουν στο σημερινό παγκόσμιο συσχετισμό δυνάμεων και συμφερόντων όταν μάλιστα η χώρα μας δεν ευτύχησε να έχει ούτε ένα σύμμαχο κατά την επιχείρηση κατάληψης των "χειμερινών ανακτόρων" της Ευρωζώνης .Ετσι έχουν τα πράγματα. Κάποιοι ή κάποιες έχοντας την ιδεολογική επιφοίτηση του αριστερισμού (δια της πλαγίας οδού) πιστεύουν ότι αρκεί νά 'χουμε δίκαιο και αυτό θα το επιτύχουμε.

Στην περίπτωση της χώρα μας ούτε όλο το δίκαιο έχουμε με το μέρος μας, ούτε οι δανειστές μας είναι τα "αιμοβόρα" θηρία. Δόθηκε μια μάχη και ηττηθήκαμε κατά κράτος. Στην ιστορία οι μάχες για τους αδικημένους δεν είναι πάντα με το μέρος τους. Τουναντίον. Ο συμβιβασμός είναι και αυτός μια επιτυχία. Αν πας ξυπόλητος στα αγκάθια δεν φταίνε τα αγκάθια για τις πληγές σου.

Ωστόσο προκαλεί αλγεινή εντύπωση η ανοίκεια συμπεριφορά της στον Πρωθυπουργό διαρρέοντας προσωπικές τους κουβέντες ή επιλογές. Μοιάζει με τον απατημένο σύζυγο που αίφνης ανακαλύπτει ότι η σύζυγός του τον απατούσε πριν ακόμη παντρευτούν. Ούτε τιμά αυτόν που τιμήθηκε αλλά όταν αποτιμήθηκε από το λαό θα πρέπει κάποιος να την πληρώσει. Και μάλιστα αυτός με τον οποίο συνομίλησες ιδιωτικά και εμπιστευτικά. Μοιάζει με κατινιά αν μη τι άλλο.

Η φιλία ή η εμπιστοσύνη δεν δοκιμάζεται στα εύκολα αλλά στα δύσκολα. Ακόμη κι αν θεωρήσεις ότι ο άλλος σε εξαπάτησε. Από την άλλη οι τιμητές και υπερασπιστές των ιδεωδών του σοσιαλισμού και της κοινωνικής δικαιοσύνης έχουν την αφελή εντύπωση ότι όταν το "κάρο" δηλαδή η κοινωνία δεν προστρέχει στις ιδέες τους τότε τόσο το χειρότερο για την κοινωνία.

Το ευτύχημα είναι ότι στη σημερινή μας δημοκρατία δεν υπάρχουν οι δυνατότητες κάποιοι ιδεατοί ηγήτορες να επιβάλουν ετσιθελικά τις απόψεις τους ή δια της βίας (βλέπε μαύρες και κόκκινες δικτατορίες). Τουλάχιστον στην αστική δημοκρατία μας η γνώμη του καθενός είναι σεβαστή. Και είναι βαρύνουσα όταν πείθει για το ορθό της. Αν τώρα Ζωή, η ζωή τα φέρνει αντίθετα με τις επιθυμίες σου καλόν είναι κι αυτό να το αποδεχθείς. Είναι γνωστό άλλωστε ότι η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο