Η δημοσιογραφία του... «όλοι έχουν δίκιο»

Η δημοσιογραφία του... «όλοι έχουν δίκιο»

Την κύρια ευθύνη για την κατάντια της χώρα μας έχουν κατά βάση οι πολιτικοί και οι δημοσιογράφοι. Πλειοδοτούσαν και πλειοδοτούσαμε χωρίς φρένο. Ιδιαίτερα στο κοντινό παρελθόν.

Ο κάθε χαροκαμένος αλλά και ο κάθε βολεμένος είχε πάντα-και έχει- να ακούει ένα καλό λόγο υποστήριξης και συμπάθειας από τους περισσότερους από εμάς. Πως αλλιώς αν δεν χαϊδέψεις αυτιά θα γίνεις αρεστός; Μερικά παραδείγματα.

* Κατέβαιναν ή κατεβαίνουν στο πεζοδρόμιο οι γνωστοί συμβασιούχοι έργου ή ορισμένου χρόνου ζητώντας μονιμοποίηση (κι ας προσελήφθησαν για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα) "κλαυθμός και οδυρμός" σε ορισμένες εφημερίδες και κανάλια.

*Μονιμοποιήθηκαν 33.000 το 2006. Εμείς ζητούσαμε να μονιμοποιηθούν και οι υπόλοιποι 35.000 που έμειναν εκτός νυμφώνος.

*Κόβονται οι πρόωρες συνταξιοδοτήσεις με 25 χρόνια εργασίας. Εμείς γράφουμε για "σφαγή" και "τσεκούρι" για χιλιάδες εργαζόμενους.

*Αυξάνονται οι συντελεστές ΦΠΑ σε πλούσια νησιά του Αιγαίου (για την ακρίβεια εξισώνονται με ότι ισχύει στην υπόλοιπη Ελλάδα) και έγινε το έλα να δεις για τους κακόμοιρους καταστηματάρχες της Μυκόνου και της Σαντορίνης ."Καπέλο" στο ΦΠΑ οι δημοσιογραφικοί τίτλοι.

*Απολύθηκαν ή τέθηκαν σε διαθεσιμότητα κάποιες εκατοντάδες δημόσιοι υπάλληλοι το 2014 (γύρισαν με επαναπρόσληψη στις υπηρεσίες τους το 2015 αφού στο μεταξύ λάμβαναν το 70% του βασικού τους μισθού) μιλούσαμε για "σφαγή" στο δημόσιο. Για το 1,5 εκατ. ανέργων του ιδιωτικού τομέα μόνον δακρύβρεχτα ρεπορτάζ συμπάθειας.

*Καλούνται να πληρώσουν φόρο αυτοί που δεν γνώριζαν κατά που πέφτει η εφορία τους (αυτοαπασχολούμενοι, αγρότες κλπ). "Βάζουν χέρι στους ελεύθερους επαγγελματίες" αρκετοί από τους τίτλους.

*Ετοιμάζονται να πωληθούν ζημιογόνοι δημόσιοι Οργανισμοί. "Ξεπουλούν την δημόσια περιουσία" η μόνιμη επωδός πολλών ΜΜΕ.

Υ.Γ Κι ύστερα αναρωτιόμαστε γιατί καταντήσαμε ανυπόληπτοι ή ότι μας διαβάζουν και μας εμπιστεύονται ολοένα και λιγότεροι. Ευτυχώς υπάρχουν ακόμη,όπως σε κάθε κλάδο ,φωτεινά παραδείγματα ορθοφροσύνης και αντικειμενικής αντιμετώπισης των πραγμάτων. Σήμερα,καθώς η κρίση έβαλε σε αρκετούς από εμάς μυαλό ,πολύ περισσότεροι. Μέχρι το 2009 ήταν μετρημένοι στα δάχτυλα οι δημοσιογράφοι που έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου για τη χώρα. Ποιος όμως τους άκουγε μες στην παραζάλη της πλαστής ευδαιμονίας;

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο