Στην Ελλάδα μπορείς να λες ό,τι θες…

Στην Ελλάδα μπορείς να λες ό,τι θες…

Στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας ορισμένα μίντια στο όνομα του «κάνουμε αντιπολίτευση» γράφουν ή ομιλούν  ως άλλοι προφήτες, βαφτίζοντας την πραγματικότητα σύμφωνα με την επιθυμία τους ασχέτως, εάν αυτή θα υπάρξει  3-4 χρόνια από σήμερα.

*Συμφωνήθηκε, γράφουν ή λένε ,από τώρα το  4ο Μνημόνιο το οποίο θα αφορά  δεσμευτικά μέτρα που θα λάβει η χώρα μας το 2019 εάν και εφόσον δεν πιαστεί ο στόχος για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ το 2018.Η αιρεσιμότητα των μέτρων τα λέει όλα από μόνη της.Θα ληφθούν εάν και εφόσον δεν πιαστεί ο στόχος. Τα γατόνια οι «δημοσιογράφοι», τύφλα νάχει ο Γκαλμπρέιθ, προδικάζουν την αποτυχία των μέτρων που συμφωνήθηκαν. Για την κατάντια των Μέσων Ενημέρωσης που κατέρρευσαν και καταρρέουν μήνα με το μήνα λόγω ανυποληψίας τι έχουν να πουν; Μήπως τα λεγόμενά τους απλώς αποτελούν ευσεβή πόθο και άρα πρέπει να απαξιωθεί Κυβέρνηση με προφητείες τύπου Ιωάννη του Βαπτιστή. Αλλά η δημοσιογραφία δεν κινείται με βάση την επιθυμία αλλά την πραγματικότητα ή τις επιφυλάξεις όσον αφορά τον μέλλοντα χρόνο. Η επιστήμη της μετεωρολογίας μπορεί να προβλέψει τον καιρό για 4 το πολύ ημέρες. Οι δημοσιογράφοι μέχρι και μια τριετία η τετραετία μετά; Να τους δοθεί το Πούλιτζερ της μελλοντολογίας.

*Στην οικονομία σημασία έχει το γενικότερο κλίμα.Το πως θα κινηθεί, ανοδικά ή καθοδικά, αποτελεί συνάρτηση δεκάδων παραγόντων. Είναι το γνωστό πέταγμα της πεταλούδας πλέον στην παγκοσμιοποιημένη οικονομία. Μια κρίση σε μια ισχυρή οικονομία μπορεί αύριο να μολύνει όλες τις οικονομίες του κόσμου. Άρα ποιος μπορεί να προδικάσει την επιτυχία η την αποτυχία της Κυβέρνησης για τα δημοσιονομικά αποτελέσματα του 2018; Όχι μόνο  το Δ.Ν.Τ ή οι δημοσιογράφοι αλλά ουδείς σώφρων οικονομολόγος σε αυτό τον πλανήτη.

*Πολλοί συνάδελφοι ξεχνούν ότι κανένα από τα Μνημόνια δεν εφαρμόστηκε κατά γράμμα στη χώρα μας. Το πρώτο και δεύτερο Μνημόνιο αναθεωρήθηκαν επί τω βελτίω ή τω χειρίστω αρκετές φορές και ουδέποτε εφαρμόστηκαν στην ολότητά τους. Το κείμενο μιας συμφωνίας, όπως ένα Μνημόνιο, δεν είναι Ευαγγέλιο. Ενα παράδειγμα: Πού πήγαν οι 15.000 απολύσεις στο δημόσιο; Ουδέποτε εφαρμόστηκε το μέτρο και οι όποιοι απολυμένοι επανήλθαν στην υπηρεσία τους χωρίς οι πιστωτές να θέσουν ζήτημα. Άρα είναι πολύ μακρύς ο χρόνος και οι αλλαγές που θα επέλθουν (θετικές ή αρνητικές )στην ελληνική και παγκόσμια οικονομία για να προδικάσεις την επιτυχία η αποτυχία ενός δημοσιονομικού στόχου για το 2018.Ουδείς προφήτης στον τόπο του.

*Από την άλλη η  Κυβέρνηση πανηγυρίζει για το πρωτογενές πλεόνασμα του 0,7% του ΑΕΠ. Πράγματι επιτυχία σε σχέση με τις προβλέψεις του ΔΝΤ για πρωτογενές έλλειμμα 0,6% ή τον συμφωνημένο στόχο για πρωτογενές έλλειμμα 0,25% το 2015.Για τα χρωστούμενα 5,5 δις ευρώ του δημοσίου στον ιδιωτικό τομέα τι γίνεται; Όταν  περιορίζεις τα έξοδα αυξάνεις τα έσοδα. Άρα έχεις θετικό αποτέλεσμα και αυτό αφορά  τη μία όψη του νομίσματος. Από την άλλη όμως δεν μπορείς να αποκρύβεις το γεγονός του χρεοστασίου στον ιδιωτικό τομέα που εάν πληρωνόταν από το δημόσιο το πρωτογενές πλεόνασμα του 0,7% του ΑΕΠ θα γίνονταν τεράστιο πρωτογενές έλλειμμα περίπου της τάξης του 2,5% του ΑΕΠ. Η αλήθεια αυτή είναι.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο