Διαβάζω ότι το ολοκληρωμένο πληροφοριακό σύστημα του ΟΑΕΔ βγήκε εκτός λειτουργίας λόγω των πολλών χρηστών που επιθυμούν να υποβάλλουν αιτήσεις συμμετοχής για δύο προγράμματα που μόλις ξεκίνησαν και ένα από αυτά  αφορά την πρόσληψη 4.000 συμβασιούχων στο χώρο της Υγείας.

Αν η υγεία είναι το σημαντικότερο για τον κάθε άνθρωπο, δεύτερο στη σειρά για τις παραγωγικές ηλικίες είναι η εργασία. Η ανεργία βρίσκεται σε ύψος-ρεκόρ στο 23,7% και από την άλλη σαρώνουν οι ευέλικτες μορφές εργασίας, οι κακοπληρωμένοι μισθωτοί και οι καθυστερήσεις στις πληρωμές χιλιάδων εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα. Κι όμως για όλους αυτούς τους ανθρώπους τσιμουδιά.

Μόνιμη φροντίδα από τους Κυβερνώντες οι συνταξιούχοι και το δημόσιο. Ευτυχώς τελευταία η νέα Υπουργός Εργασίας δίνει μάχη στις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές για  να επανέλθουν οι κλαδικές συμβάσεις εργασίας στα πλαίσια του καλώς εννοούμενου ευρωπαϊκού κεκτημένου. Η κατάσταση στην αγορά μοιάζει, με Φαρ Ουέστ όπου ο ισχυρότερος (και αυτός κατά κανόνα είναι ο εργοδότης) πληρώνει όποτε κι αν του καπνίσει. Οι εξαιρέσεις απλώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

Αν δεν αποκατασταθούν τα δικαιώματα των εργαζομένων στη χώρα μας δύσκολα αυτή θα νοείται Ευρωπαϊκή. Η μεγαλύτερη δυστυχία έρχεται από τους άνεργους νέους. Όσο κι αν κάποιοι επιχειρούν να χρυσώσουν το χάπι με διάφορα προγράμματα ελεημοσύνης. Σε λίγα ελάχιστοι από αυτούς (τα παιδιά μας) θα διαβιούν στη χώρα μας. Θα ‘χουν πάρει το δρόμο της ξενιτιάς. Αυτό θέλουμε;