Διακόπτονται προς το παρόν οι διαδικασίες που αφορούν στα βραχυπρόθεσμα μέτρα για το ελληνικό χρέος, όπως ανακοίνωσε τόσο ο εκπρόσωπος του Γερούν Ντάισελμπλουμ όσο και αρμόδιες πηγές του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM), καθώς οι θεσμοί αποφάσισαν ότι οι εξαγγελίες του Αλέξη Τσίπρα για το επίδομα στους συνταξιούχους και το «πάγωμα» της αύξησης του ΦΠΑ σε ορισμένα νησιά του βορείου και ανατολικού Αιγαίου είναι εκτός συμφωνίας.

Θα μπορούσε η κυβέρνηση να βγει και πάλι «στα κάγκελα» και, μετά το «κακό» ΔΝΤ, να αισθανθεί τη φορά αυτή «προδομένη» και από τους συμμάχους της Ευρωπαίους δανειστές. Δεν θα το πράξει όμως. (Ή, αν το πράξει, θα γελοιοποιηθεί...)

Γιατί γνωρίζει πως η τελευταία της «πιρουέτα», με το εφάπαξ προνοιακό επιδομα στους χαμηλοσυνταξιούχους και την προσωρινή αναστολή της αύξησης του ΦΠΑ σε κάποια νησιά, ενώ ελάχιστους έπεισαν στην Ελλάδα, εξέθεσαν τον κ. Τσίπρα στους Ευρωπαίους συνομιλητές του.

* Στο μεν εσωτερικό της χώρας όλοι σχεδόν γνωρίζουν πως όσα έδωσε εφάπαξ, ως Χριστουγεννιάτικο μπουναμά στους πλέον αδύναμους συνταξιούχους, τους τα παίρνει πίσω με το παραπάνω (συνολικά 132 εκατομύρια αμέσως τον πρώτο χρόνο και εκατοντάδες εκατομμύρια στα επόμενα). Και γνωρίζουν επίσης πως το θέμα της αύξησης του ΦΠΑ έχει ολιγόμηνο ορίζοντα μη εφαρμογής, αφού υπολογίζεται ως έσοδο στον προϋπολογισμό του 2017. Συνεπώς η χειρονομία Τσίπρα αντιμετωπίζεται ως προφανής πολιτική ενέργεια σκοπιμότητας και εντυπώσεων και λιγότερο ή καθόλου ως προγραμματική κοινωνική πολιτική.

* Στο εξωτερικό θεωρείται μια ακόμα κίνηση στη «Θεωρία Παιχνίων» της οποίας εντατικά μαθήματα είχε πάρει ο πρωθυπουργός από τον πρώην εκλεκτό του υπουργό κ. Βαρουφάκη. Μόνο που αυτή η θεωρία απέτυχε οικτρά, έβλαψε τη χώρα και η υποψία έστω νεκρανάστασής της μόνο ως καρικατούρα πολιτικής μπορεί να ερμηνευτεί.

Ανεξάρτητα από την πρόσκαιρη και επιλεκτική εφάπαξ ανακούφιση ορισμένων ταλαιπωρημένων στρωμάτων της κοινωνίας, συμβαίνει οι παροχές αυτές του κ. Τσίπρα να επιφέρουν πλήγμα στις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές. Γιατί εκτείνονται εκτός του πλαισίου των υφιστάμενων συμφωνιών και βάζουν εμπόδια στην πορεία των συζητήσεων. Θεωρούνται ενέργειες που θέτουν σε σοβαρό κίνδυνο την εξέλιξη της αξιολόγησης, αλλά και τις ζυμώσεις για τη διευθέτηση του χρέους.

Με άλλα λόγια, ενώ ό,τι έδωσε, με διάγγελμα, ο πρωθυπουργός στην εν δυνάμει πολιτική πελατεία του δεν προσφέρουν κάτι ουσιαστικό και με προοπτική στο σύνολο της κοινωνίας, μπορεί να αποδειχτεί βαρίδι στην πορεία της χώρας για έξοδο από τα μνημόνια.

Πολλοί σήμερα στους Ευρωπαϊκούς θεσμούς αναρωτιούνται «που το πάει ο Τσίπρας». Άλλοτε τον υποδέχονται ως ικέτη στα Ευρωπαϊκά σαλόνια και άλλοτε τον αντιμετωπίζουν - όπως λένε - ως τυχοδιώκτη «καου μπόϊ» με άδεια εξάσφαιρα να απειλεί θεσμούς και ... δαίμονες.

Σε ό, τι όμως μας αφορά: ο πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του είχε όλο τον απαραίτητο χρόνο να σχεδιάσει και να εξελίξει ένα γενναίο αλλά και αναπτυξιακό πρόγραμμα διεξόδου από την κρίση, να συγκροτήσει μια δημιουργική στρατηγική απέναντι στους δανειστές, σε μια εποχή που είχε την εμπιστοσύνη ή την ανοχή των πολιτών.

Τώρα που η κυβέρνηση και τα κόμματα που τη στηρίζουν έχουν πάρει τον κατήφορο, τώρα που όποια μέτρα παίρνει στεγνώνουν ακόμα πιο πολύ αγορά και νοικοκυριά, τώρα που το ένα αδιέξοδο διαδέχεται το άλλο... τώρα που μια ιδεοληπτική «αριστερή» κυβέρνηση έχει υποστείλει τις σημαίες της και είναι εγκλωβισμένη στην πιό σκληρή λιτότητα, τώρα βέβαια δεν μπορεί να συσπειρώσει το λαό απέναντι στους «κακούς» δανειστές.

Γιατί αν «θεσμοί» είναι μια φορά «ιδιοτελείς» και «μονομανείς», η κυβέρνηση βρίσκεται διαρκώς εκτός τόπου και χρόνου. Και όλοι πλέον το αντιλαμβάνονται ...