Ματέο ή επί ματαίω;

Ματέο ή επί ματαίω;

Όταν κάποια στιγμή-ελπίζω σύντομα- η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα έλθει σε συμφωνία με τους εταίρους, κάτι που ειλικρινά κάθε συνετός πολίτης σ' αυτή τη χώρα εύχεται, ο πρωθυπουργός πέραν των άλλων οφείλει να σκεφθεί σοβαρά το ρόλο του στην Ευρώπη. Εν προκειμένω θα χρειαστεί να πάρει σημαντικές αποφάσεις από τις οποίες θα κριθεί το πολιτικό του αποτύπωμα στον υπό διαμόρφωση πολιτικό χάρτη της χώρας, κυρίως όμως στη διαμόρφωση του ευρωπαϊκού πολιτικού χάρτη.  

Ο Αλέξης Τσίπρας σύντομα θα πρέπει να αποφασίσει αν θα συνεχίσει να συμπορεύεται με τα λαϊκιστικά κινήματα της Δεξιάς και της Αριστεράς που επιδιώκουν-έστω από διαφορετικές οπτικές γωνίες- την ανατροπή της υφιστάμενης πολιτικής που ακολουθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση, ή θα αναζητήσει συμμάχους στο Νότο προκειμένου να ανατρέψει το σύστημα εκ των έσω.

Προσωπικά εκτιμώ ότι ο πρωθυπουργός, ο νεώτερος πρωθυπουργός στη μεταπολιτευτική ιστορία της χώρας, πρέπει να έχει καταλάβει ότι το κατεστημένο της Ευρώπης δεν αλλάζει με ασκήσεις επαναστατικής γυμναστικής. Το γεγονός ότι επί δύο και πλέον μήνες κυβερνά σε συνθήκες δημοσιονομικής ασφυξίας, ενώ ταυτόχρονα κάνει τον τερματοφύλακα ώστε να αποσοβεί τα αυτογκόλ των "ατζαμήδων" υπουργών του, δείχνει την κατεύθυνση που θα πρέπει να ακολουθήσει την επόμενη ημέρα. 

Η στροφή στο ρεαλισμό δεν σημαίνει κατ' ανάγκη "κωλοτούμπα" και σε καμία περίπτωση δεν ακυρώνει το εκλυτικό αίτιο που έστρεψε ένα μεγάλο μέρος των μετριοπαθών ψηφοφόρων στον Αλέξη Τσίπρα. Η αμφισβήτηση της λιτότητας, την οποία επιτυχώς πρόβαλε ο ΣΥΡΙΖΑ στα μεσαία στρώματα της κοινωνίας, έδωσε διέξοδο στη λαϊκή οργή. Ωστόσο τώρα η οργή οδηγεί σε αδιέξοδο κι αυτό οφείλει να το λάβει σοβαρά υπόψη του εφόσον τα σχέδια του δεν εξαντλήθηκαν την επομένη της εκλογικής του νίκης. Το παράδειγμα του Ματέο Ρέντσι, που ενώ αμφισβητεί ευθέως τη λιτότητα και συγκρούεται με τους εκφραστές της αποπνέει ρεαλισμό, θα πρέπει να αποτελέσει πρότυπο για τον Αλέξη Τσίπρα. Είναι τουλάχιστον αφελές να πιστεύει ότι η κυβέρνηση του θα αλλάξει την Ευρώπη. Όπως και χρήζει ψυχιατρικής παρακολούθησης όποιος πιστεύει ότι το ευρωπαϊκό κατεστημένο θα εξαιρέσει την Ελλάδα απ' τους κανόνες που ισχύουν για τους 18 της ευρωζώνης.

Γι αυτό ο Αλέξης Τσίπρας πρέπει να επιμείνει στην αποκατάσταση της κοινωνικής συνοχής αλλά ταυτόχρονα να προχωρήσει σε τολμηρές μεταρρυθμίσεις και στις αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές στο κράτος, που έπρεπε να είχαν γίνει πριν απαιτηθούν υπό μορφή μνημονίων από τους δανειστές μας.

Να κάνει ό,τι και ο Ρέντσι που αμφισβητεί τη σκληρή λιτότητα χωρίς ιδεολογικά στερεότυπα και πολιτικές αγκυλώσεις. Να αλλάξει την Ελλάδα μέσα στην Ευρώπη και να αγωνιστεί μαζί με τον Ιταλό ομόλογο του για να αλλάξει η Ευρώπη από μέσα. Τα λόγια του Βίκτωρ Ουγκώ, "Η πρόοδος δεν είναι παρά επανάσταση που γίνεται με φιλικό τρόπο", δείχνει το δρόμο που χρειάζεται να ακολουθήσει ο Αλέξης Τσίπρας. Σε αντίθετη περίπτωση θα χαθεί μια μεγάλη ευκαιρία για την Ελλάδα, τον ίδιο και το πολιτικό σύστημα. 

  

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο