Κυβέρνηση συνεργασίας χωρίς ακραίους

Κυβέρνηση συνεργασίας χωρίς ακραίους

Κανείς δεν είπε ότι οι εταίροι μας συμπεριφέρθηκαν κατά τρόπο άψογο στην Ελλάδα από την εποχή που ο Γιώργος Παπανδρέου υπέγραψε το πρώτο μνημόνιο. Εκείνο όμως που οφείλουμε να πούμε είναι ότι κι εμείς ως λαός δεν συμπεριφερθήκαμε όπως θα έπρεπε στην Ελλάδα

Ξεκαθαρίζω ότι δεν θεωρώ ότι υπήρξε στην ιστορία της χώρας πρωθυπουργός που συνειδητά ήθελε να βλάψει την πατρίδα του. Προφανώς και ο τωρινός πρωθυπουργός, ο Αλέξης Τσίπρας, δεν έχει αυτό το σκοπό όπως και οι προκάτοχοί του. Προφανώς κι αν συνεχίσουμε έτσι όπως αρχίσαμε, δηλαδή να θεωρούμε ότι ο Καραμανλής ή ο Παπανδρέου, ο Σαμαράς ή ο Τσίπρας, ευθύνονται κατά κύριο και αποκλειστικό λόγο για τη κατάσταση στην οποία περιήλθε η χώρα δεν θα βρεθεί άκρη. Όπως δεν θα βρούμε άκρη αν συνεχίσουμε να πιστεύουμε ότι οι εταίροι μας συνωμοτούν σε βάρος της Ελλάδας. 

Ασφαλώς έγιναν λάθη και τα περισσότερα σε βάρος εκείνων που βρίσκονται ανάμεσα στους πολύ πλούσιους και στους φτωχούς. Αναμφισβήτητα τα κόμματα που συνθέτουν το πολιτικό σύστημα αιφνιδιάστηκαν και αντέδρασαν αρχικά με αμηχανία και στη συνέχεια με φόβο. Όλα αυτά όμως δεν έγιναν την πενταετία που η χώρα τελεί υπό καθεστώς μνημονίων. Το κράτος, που ήταν και παραμένει ο μεγάλος ασθενής, έχει την ευθύνη για τη μετάδοση όλων εκείνων των ασθενειών από τις οποίες πάσχει το πολιτικό σύστημα. Επομένως και της αρρωστημένης νοοτροπίας που διακατέχει σε όλα τα επίπεδα τη κοινωνία και με επιθετικό τρόπο μεταδίδεται και στην οικονομία. Όπως συμβαίνει σε όλους τους ζωντανούς οργανισμούς η ασθένεια δεν χτυπάει ξαφνικά. Υποβόσκει και εμφανίζεται όταν βρει τον οργανισμό αδύναμο. Αυτό συνέβη στην Ελλάδα. 

Η κρίση βρήκε την Ελλάδα αδύναμη, το κράτος ασθενές και το πολιτικό σύστημα χωρίς τα αναγκαία αντισώματα. Αν τα κόμματα διέθεταν αντισώματα, από την επομένη της υπογραφής του πρώτου μνημονίου, θα σχηματιζόταν κυβέρνηση εθνικής ενότητας ώστε η πλειονότητα των Ελλήνων να καταστούν συμμέτοχοι στην εθνική προσπάθεια. Κανείς δεν συμπεριφέρθηκε εκείνη την κρίσιμη ώρα όπως θα έπρεπε στην Ελλάδα. 

Ούτε οι ηγεσίες των κομμάτων ούτε οι πολίτες που διχάστηκαν σε "μνημονιακούς" και "αντιμνημονιακούς". Δεν ξέρω αν στη κατάσταση που βρίσκεται η χώρα υπάρχει θεραπεία. Αλλά δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα δοκιμάζοντας ως "αντίδοτο" την εθνική ενότητα. Δεν έγινε όταν ο Γιώργος Παπανδρέου ήταν πρωθυπουργός και ο Αντώνης Σαμαράς αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, με υπαιτιότητα των ακραίων δογματικών αντιλήψεων που επικράτησαν ένθεν και ένθεν.

Ας γίνει τώρα με τη συμμετοχή όλων των κομμάτων, καθώς και προσωπικοτήτων με ικανότητα και εμπειρία, στο πλαίσιο μιας κυβέρνησης εθνικής συνεργασίας.      
    

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο