Η βαρουφακιάδα και τα γουρούνια

 Η βαρουφακιάδα και τα γουρούνια

Είτε αλήθεια ήταν είτε παραμύθι, η ιστορία με το υψωμένο δάχτυλο του Βαρουφάκη κορύφωσε για μία ακόμη φορά την πολιτική ανθρωποφαγία

Η τρολιά, της τρολιάς, την τρολιά, ω τρολιά! Για τη βαρουφακιάδα ο λόγος με το υψωμένο δάχτυλο του υπουργού, που άρχισε πριν από καμιά εβδομάδα και ακόμη δεν λέει να τελειώσει. Ξαναφούντωσε άλλωστε χθες το μυστήριο μετά από την «ομολογία» της σατιρικής εκπομπής ότι είχε «πειράξει» το επίμαχο βίντεο και τις συνακόλουθες διαψεύσεις και αρνήσεις. Στο τέλος, η μπουρδούκλα ξέφυγε από κάθε έλεγχο και κάθε όριο και κανείς πια δεν ξέρει τι είναι αλήθεια και τι είναι ψέμα. Όλα τρολιά, μέχρι νεωτέρας…

Πράγμα το οποίο μας φέρνει στον Λίντον Τζόνσον. Τον τελευταίο μεγάλο πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών και έναν από τους πλέον δαιμόνιους πολιτικούς του περασμένου αιώνα. Μια φορά κι έναν καιρό λοιπόν, αγωνιζόταν να εκλεγεί κόνγκρεσμαν στην πατρίδα του το Τέξας. Κι ο αντίπαλος ήταν δυνατός και δεν μάσαγε, σκούρα τα πράγματα. Ώσπου του κατέβηκε μια καταπληκτική ιδέα. Μάζεψε λοιπόν τους βοηθούς του, τους έκατσε σ’ ένα τραπέζι και τους είπε: «Παιδιά, θα διαδώσετε ότι ο αντίπαλος γαμάει γουρούνια!» Τον κοίταξαν αυτοί εμβρόντητοι, τον κοίταξαν άναυδοι, βρήκε το κουράγιο ένας να ψελλίσει: «Συγγνώμη, αλλά μιλάμε για άθλιο ψέμα…».  Και του απάντησε ο παμπόνηρος Τζόνσον: «Μη σε νοιάζει που είναι παραμύθι. Το μόνο που θέλω είναι να βγει να το διαψεύσει!»

Έτσι ακριβώς. Ένα lose lose situation που λένε οι Αμερικάνοι. Αν δεν βγει να το διαψεύσει ο θιγόμενος, μένουν η λάσπη και η ρετσινιά. Κι αν βγει να το διαψεύσει, πάλι την πάτησε. Διότι στο μυαλό του μέσου κρετίνου θα ενισχυθεί η διασύνδεση του ονόματός του με τη χυδαιότητα. Όπως είχε βγει ο Ρίτσαρντ Νίξον και είχε δηλώσει «Δεν είμαι απατεώνας» («I’m not a crook”) κι αντί να καθαρίσει το όνομά του, το διέπλεξε μια για πάντα με την απατεωνιά. Έπεσε στην παγίδα κι ύστερα αναρωτιόταν τι ακριβώς ήταν αυτό που του συνέβη.

Κάτι σαν τον Βαρουφάκη ένα πράγμα. Που μπήκε στον λαβύρινθο των διαψεύσεων και των διευκρινήσεων και με μοναδική αδεξιότητα έσκαψε το λάκκο του. Αυτό δεν τον αθωώνει βεβαίως, αλλά δεν θα έπρεπε να τον καταδικάζει κιόλας. Διότι στον κόσμο της πολιτικής ανθρωποφαγίας, ο αφελής ναρκισσισμός πληρώνεται πάντοτε με σκληρό νόμισμα. Κάτι σαν το ευρώ ένα πράγμα, αν το βρεις κι αν έχεις τη διάθεση να το διατηρήσεις…

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο