Ο Τσίπρας, η Μέρκελ κι η Guardian

Ο Τσίπρας, η Μέρκελ κι η Guardian

Το newsletter της βρετανικής εφημερίδας, ανέδειξε σε κορυφαία είδηση τη φράση του Τσίπρα για τις γερμανικές αποζημιώσεις.

Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε ένας σπουδαίος Αμερικανός δημοσιογράφος που τον λέγανε Χάντερ Τόμπσον. Κι αυτός ο δημοσιογράφος είχε μια ειδίκευση στα αποφθέγματα που μένανε διαχρονικά. Ορίστε ένα απ’ τα καλά του:  «Όταν τελειώσεις μ’ αυτόν τον κόσμο κι ανέβεις στον ουρανό θα σε παραλάβει ο μεγάλος με το κιτάπι του. Κι εκεί πέρα πια δεν θα μετράει πόσα γκολ έφαγες και πόσα γκολ έβαλες, αλλά πως έπαιξες το παιχνίδι».

Πράγμα το οποίο μας φέρνει στην επίσκεψη Τσίπρα στο Βερολίνο. Όπου δεν είχε τόση σημασία αν πήρε λεφτά (δεν πήρε) ή αν κέρδισε χρόνο (τον κέρδισε) αλλά ότι στάθηκε απέναντι στον μεγάλο αφεντικό της γηραιάς ηπείρου ως πρωθυπουργός και όχι ως κοτοπουλάκι. Ότι έπαιξε το παιχνίδι όπως οφείλει να το παίζει ένας επικεφαλής κυβερνήσεως ανεξαρτήτου κράτους. Με τον μοναδικό τρόπο που μπορεί να το παίζει ένας επικεφαλής κυβερνήσεως ανεξαρτήτου κράτους. Όλες οι άλλες παραλλαγές είναι  για τα πανηγύρια.

Από πού μας προκύπτει αυτό; Θα μπορούσα να το χρεώσω ως εκτίμηση δική μου και να κάνω τον τρελό αλλά δεν είναι ανάγκη για χαζομαρίτσες. Θα αρκεστώ να παραθέσω το newsletter της Guardian που μου φτάνει κάθε πρωί στο κινητό. Πρώτη είδηση; Ο Κάμερον, που δήλωσε ότι οι δύο φορές είναι το όριό του για την πρωθυπουργία. Δεύτερη είδηση; «Ο Τσίπρας έθεσε ζήτημα γερμανικών αποζημιώσεων στην συνέντευξη Τύπου με την Μέρκελ».Έτσι ακριβώς και τίποτα παραπάνω.

 

Και δεν τα έγραψε τα ανωτέρω κανένα αργυρώνητο λαμόγιο, τα έγραψε ο επίσημος εκφραστής του βρετανικού έθνους. Της βρετανικής αυτοκρατορίας αν προτιμάτε, ανάλογα με την πολιτική σας τοποθέτηση. Αλλά δεν είναι εκεί το θέμα. Το θέμα είναι ότι οι Εγγλέζοι κατάλαβαν το νόημα της χειρονομίας. Της πρωθυπουργικής κίνησης που υπερβαίνει το καθημερινό τρεις το λάδι τρεις το ξίδι και  πάει μερικά βήματα πιο μπροστά. Μερικά σκαλιά πιο πάνω, όπως οφείλει να πράττει ένας πρωθυπουργός.

Γιατί απ’ αυτές τις χειρονομίες είναι που ξεχωρίζεις, από τον τρόπο που έπαιξες το παιχνίδι. Βλέπε Κωνσταντίνος Καραμανλής και ΝΑΤΟ, βλέπε Ανδρέας Παπανδρέου και Θάτσερ, βλέπε Κώστας Καραμανλής και βέτο στα Σκόπια. Έτσι παίζεται το παιχνίδι το πολιτικό κι έτσι γράφεται το όνομά σου στο κιτάπι . Τα υπόλοιπα είναι για μικρά παιδιά και για στατιστικολόγους του γλυκού νερού.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο