Ποια σχέση μπορεί να έχει η δίκη για τη λίστα Λαγκάρντ με το σκάνδαλο Ιραν-Κόντρα;

Ποια σχέση μπορεί να έχει η δίκη για τη λίστα Λαγκάρντ με το σκάνδαλο Ιραν-Κόντρα;

Φουρτούνα σ’ ένα φλυτζάνι τσάι. Κάπως έτσι θα περιέγραφαν οι Εγγλέζοι όλη αυτή την ιστορία (ή μήπως να γράψω όλη αυτή την κωμωδία;) με τον Παπακωνσταντίνου και τη λίστα Λαγκάρντ. Την υπόθεση πουν ξεκίνησε πάνω κάτω ως εθνική προδοσία και κωλόκατσε χθες σε ένα απλό πλημμέλημα. Επειδή ο κατηγορούμενος αλλοίωσε στοιχεία αλλά δεν έβλαψε το δημόσιο και τέλος πάντων δεν είχε δόλο ρε παιδιά ο άνθρωπος, αμάν πια όλο στο κακό πάει ο νους σας; 

Στο κάτω της γραφής, ο πρώην Υπουργός δεν θυμόταν. Είχαν διαγραφεί κάποια πράγματα απ’ τη μνήμη του όπως διαγράφονται απ’ το σκληρό δίσκο του κομπιούτερ. Πετάγεσαι εσύ μέχρι την κουζίνα να φουλάρεις την κούπα με τον καφέ, χοροπηδάει ο γάτος στο πληκτρολόγιο, πάρ’ τον κάτω τον καμπούρη. Συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες… 

Να δώσω ένα παράδειγμα; Να δώσω ένα παράδειγμα κατευθείαν από τη δίκη. Όπως διαβάζω λοιπόν, η εισαγγελική λειτουργός Ξένη Δημητρίου είχε πει στην πρότασή της προς το δικαστήριο πως ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου «άλλα τα θυμάται και άλλα τα ξεχνά». Και πρόσθεσε χαρακτηριστικά: «Δεν ξέρω πώς επιλεκτικά θυμάται ο κατηγορούμενος μια και μας λέει τι έγινε με το CD της αρχικής λίστας, αλλά δεν θυμάται πού το έδωσε. Σε ποιά γραμματέα του το έδωσε για φύλαξη. Δεν μας λέει γιατί ξαφνικά σταματάει η μνήμη του.» Κι αν δεν κάνω κανά σοβαρό λάθος, δεν πρέπει να ήταν η πρώτη φορά σε αυτό το στόρι που λησμονήθηκαν πρόσωπα, πράγματα και καταστάσεις.  

Όλα αυτά εμένα μου θυμίζουν τον Ρόναλντ Ρήγκαν. Τον αείμνηστο πρόεδρο των ΗΠΑ που έκανε την πάπια για το σκάνδαλο Ιράν-Κόντρα κι όταν ήρθε η ώρα για να καταθέσει στο Κογκρέσο τι ήξερε, απαντούσε μονίμως με εκφράσεις του τύπου «το ξέχασα» και «δεν το θυμάμαι». Ηταν η ηλικία, ήταν το αξίωμα, ήταν και η γενική παραδοχή ανά τη χώρα ότι ο πρόεδρος βάδιζε αργά αλλά σταθερά στα μονοπάτια του Αλτσχάϊμερ, στο τέλος την έβγαλε καθαρή. Για να μην θιχθεί ο θεσμός… 

Κι αφού πέρασε η μπόρα κι έφτασε ο Ρόνυ στο τέλος και της δεύτερης θητείας του, αισθάνθηκε την ανάγκη ν’ ανοίξει το στόμα του. Κι εκεί στο σωτήριο έτος 1988, γύρισε και είπε στους ρεπόρτερ του Λευκού Οίκου ότι μόνο ένα αδίκημα είχε διαπράξει ο σύμβουλος εθνικής ασφαλείας Ρόμπερτ ΜακΦάρλεϊν κατά τη διάρκεια του σκανδάλου. Ότι «δεν είχε πει στο Κογκρέσο όλα αυτά που το Κογκρέσο ήθελε να μάθει». Για να συμπληρώσει εμπρός στους εμβρόντητους δημοσιογράφους: «Σιγά μωρέ κι εγώ τα ίδια έκανα1» 

Υ.Γ.: Έχω μια εντύπωση ότι ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου δεν θα ακολουθήσει το παράδειγμα του εκλειπώντος. Νομίζω επίσης ότι μεσομακροπρόθεσμα αυτό το «δεν θυμάμαι» θα κάνει θραύση σε σχέση με πολλούς «πρώην»… 

 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο