Οίνος ευφραίνει τουρισμόν

Οίνος ευφραίνει τουρισμόν

Τα φτηνά ποτά στην Ελλάδα, και τα ακριβά στην Τουρκία, ωθούν τους τουρίστες να επιλέξουν τη χώρα μας.


Πριν από κάτι χρόνια είχαμε πάει Καρδαμύλη με εκείνη που κοιμάται πλάι μου. Κι επειδή το δωμάτιό μας διέθετε κουζινάκι, αποφασίσαμε να επισκεφθούμε διά τα περαιτέρω ένα από τα τοπικά σούπερ μάρκετ. Είχε δύο στην είσοδο του χωριού, μπήκαμε τυχαία στο ένα, αρχίσαμε τα ψώνια. Καλά οργανωμένο κατάστημα, καλά εξοπλισμένο, ράφια κομπλέ με προϊόντα από τις γύρω περιοχές. Αλλά εκεί που έσκιζε κυριολεκτικά, ήταν στην κάβα. Σούπερ φουλ και σούπερ κουλ, λες και βρισκόσουν στο κέντρο της Αθήνας ή της Θεσσαλονίκης. Τα είχε όλα!

Αρχίσαμε κι εμείς τα μπράβο και τα συγχαρητήρια στον μαγαζάτορα, άρχισε κι αυτός να λέει το στόρι του: «Αφήστε παιδιά, μέχρι προχθές άδεια ήταν η κάβα. Είχαν μπουκάρει κάτι Νορβηγοί και σηκώσανε το σύμπαν. Από λικέρ και βερμούτ ως ουίσκια και βότκες. Δεν είχε μείνει τίποτα σας λέω. Ευτυχώς είναι ήσυχοι άνθρωποι. Όλη μέρα στο μπαλκόνι του ξενοδοχείου με το ποτήρι στο χέρι. Γερά ποτήρια αλλά δεν ενοχλήσανε κανέναν…».

Και κάπου εκεί, κάπου ανάμεσα στο «γερά» και στο «ποτήρια» κρίθηκε η υγεία του ελληνικού τουρισμού. Σαφώς και μας βοήθησε το μπάχαλο στη Βόρεια Αφρική με την Αραβική Άνοιξη. Βεβαίως έπαιξε ρόλο η περίφημη εσωτερική υποτίμηση, που έσπρωξε προς τα κάτω τις τιμές. Μάλιστα, η απορρύθμιση των αγορών και των εργασιακών σχέσεων κατέστησαν φθηνότερο το προϊόν, έστω κι αν τσατάλιασαν τα νεύρα και τους τραπεζικούς λογαριασμούς των εργαζόμενων. Αλλά το νούμερο ένα δώρο, μας το έκανε ο Ταγίπ Ερντογάν. Ο πρόεδρος της Τουρκίας, που όλο τον κοσμικό άρχοντα παριστάνει κι όλο κλείνει το ματάκι στους ιμάμηδες.

Εξηγούμαι για να αποφύγουμε τις παρεξηγήσεις. Η διαμονή και η διατροφή των τουριστών στην Τουρκία, παραμένουν ένα 30 % με 50 % κάτω απ’ την Ελλάδα. Δίνει ας πούμε ο Γερμανός 30 ευρώ την ημέρα στους γείτονες για δωμάτιο, ενώ στην Ελλάδα θα πρέπει να ξηλωθεί 40 με 45 ευρώ. Του φεύγουν 10 ευρώ για φαΐ στην από εκεί ακτή του Αιγαίου;  Εδώ δεν θα την βγάλει εύκολα με λιγότερα από ένα εικοσαρικάκι. Είναι μια διαφορά και δεν μπορείς και τόσο εύκολα να την αγνοήσεις. Ακόμη κι αν μιλάμε για βραχιολάκηδες, που συμπιέζονται μέχρι τελικής πτώσεως τα κόστη.

Εκεί όμως που η Ελλάδα ρίχνει την Τουρκία στο καναβάτσο είναι το αλκοόλ. Κι εδώ είναι που μπαίνουν στην εικόνα ο Ερντογάν και οι ιμάμηδες. Για να τα έχει καλά ο πρώτος με τους δεύτερους, τους έχει αφήσει ελεύθερους να επιβάλουν δικούς τους νόμους στην κατανάλωση οινοπνευματωδών ποτών. Βλέπε διαρκείς εκδηλώσεις διαμαρτυρίας έξω από καταστήματα και μπαρ, βλέπε πιέσεις σε μαγαζάτορες και δυνάμεις της τάξεως, βλέπε παρενοχλήσεις σε καταναλωτές και μερακλήδες. Παραλλήλως, ανέβηκε τόσο πολύ η φορολογία που οι τιμές έγιναν σχεδόν απαγορευτικές.

Δεν έχει, σαν να λέμε, μπυρόνια απ’ το περίπτερο με ένα ευρώπουλο ή ουίσκια με δεκαπέντε ευρώ η φιάλη από το μίνι μάρκετ. Ούτε ποτάκι πέντε ευρώ, όλα τα σφάζω όλα τα μαχαιρώνω από το πρώτο μπαράκι που θα βρεις μπροστά σου. Πρέπει να χώσεις κανά δεκαπεντάρι για ένα ποτήρι τσουρούτικης μεζούρας σε μπαρ ξενοδοχείου ή να κάνεις χιλιόμετρα για να βρεις νορμάλ τιμές, νορμάλ ποτά και νορμάλ εξυπηρέτηση. Κι άμα θέλεις πέντε σκληρά ποτά ή δέκα μπυρόνια (αλλιώς γιατί πήγες διακοπές;), αρχίζει ο λογαριασμός να ανεβαίνει. Και αρχίζεις κι εσύ με τη σειρά σου να βλέπεις λίγο πιο θετικά τις διαφορές στις τιμές των δωματίων και των φαγητών. Και να σκέφτεσαι ότι στην Ελλάδα θα πιείς σαν κύριος επί ένα δεκαπενθήμερο χωρίς να το πουλήσεις εκείνο το οικοπεδάκι στο Ντίσελντορφ. Και το βγάζεις το ρημάδι το εισιτήριο, να πάει και το παλιάμπελο. Ιδίως το παλιάμπελο, εδώ που τα λέμε…
 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο