Ο καλός, ο κακός κι ο Βαρουφάκης

Ο καλός, ο κακός κι ο Βαρουφάκης

Oι διεθνείς συναντήσεις της κυβέρνησης αυτή την εβδομάδα, θύμισαν κάτι από φιλμ μυστηρίου

Είναι όπως στις ταινίες, το κόλπο με τον “καλό μπάτσο” και τον “κακό μπάτσο”. Βάζουν τον κρατούμενο στο δωμάτιο με τους καθρέφτες, τον αφήνουν κάμποση ώρα να ξεστανιάρει και να μουλιάσει, ανοίγει ύστερα η πόρτα μπαίνει ο «καλός» αστυνομικός, τον αρχίζει στο παραμύθι: «Έλα ρε παιδάκι μου να τα βρούμε να μας πεις όλη την αλήθεια, να μη χάνουμε και χρόνο, πάρε κι ένα τσιγαράκι, νερό θες, ρε φέρτε ένα νερό στον άνθρωπο, τι κουμάσια είστε εσείς, άντε πουλάκι μου, βγάλτα από μέσα σου, μη μας δυσκολεύεις και μας αγχώνεις. Ελα να τα πεις τώρα, γιατί άμα δεν τα πεις σε μένα θα έρθει ο άλλος ο κακός και θα υποφέρεις…»

Αν τα πει ο κρατούμενος, τα είπε. Άμα δεν τα πει, μπαίνει ο «κακός» και τον πλακώνει στα σφαλιαρίδια πριν ακόμη ανοίξει το στόμα του. Πάρε κι ετούτη, πάρε και την άλλη, φάε και κανά μπουνίδι, και καμιά αγκωνιά, καμιά κλωτσιά αν σου λείπει να την προσθέσω και πάει λέγοντας. Ακολουθεί διάλειμμα ολίγων δευτερολέπτων, μισή αναπνοή και το μεγάλο ερώτημα: «Θα μιλήσεις ή θα ξαναρχίσω;» Αν μιλήσει, μίλησε. Αν δεν μιλήσει, δώσε απ’ την αρχή το ίδιο τροπάριο. Παφ, πουφ, παφ, ελπίζω ότι τους πετυχαίνω καλά τουw θορύβους αλλά τέλος πάντων καταλαβαινόμαστε. Άντε πάλι η ερώτηση, άντε πάλι το βιολί βιολάκι και δώσε χαβαδάκι.

Κάποια στιγμή τον αφήνει ήσυχο τον κρατούμενο ο «κακός». Και με το που βγαίνει απ’ την πόρτα, ξαναμπαίνει ο «καλός». Κάθεται απέναντι στον συλληφθέντα και του λέει: «Τον είδες; Κάτι τέτοιοι τύποι είναι που βγάζουν όνομα στην υπηρεσία. Αλλά τι να κάνω; Νομίζεις ότι εγώ κάνω κουμάντο εδώ μέσα; Έχεις την εντύπωση ότι μπορώ να τον συγκρατήσω; Ξέρεις γιατί έφυγε; Δεν έφυγε γιατί κουράστηκε, εργαλεία πήγε να πάρει. Αφού δεν του φτάνουν τα χέρια του, θα σε βάλει στα μηχανήματα. Τίποτα δεν ήταν αυτό που έπαθες ως τώρα. Κιμά θα σε κάνει κακομοίρη μου, ούτε η μανούλα σου δεν θα σε γνωρίζει. Κι όλα αυτά για να είσαι ξεροκέφαλος. Για να μην με ακούς. Πες τα ρε παιδάκι μου σε μένα, να παραγγείλουμε και καμιά πίτσα να ντερλικώσεις…»

Βάλτε στη θέση του «καλού μπάτσου» την Μέρκελ, βάλτε στη θέση του «κακού μπάτσου» τον Σόϊμπλε (και τον Ντάϊσλεμπλουμ, τον Ολάντ, τον Μοσκοβισί, συνωστίζεται κόσμος για τη θέση), βάλτε στη θέση του κρατούμενου την ελληνική κυβέρνηση. Με μια διαφορά. Όταν έρχεται η ώρα του «καλού μπάτσου» ο κρατούμενος είναι ο Τσίπρας. Τον «κακό μπάτσο» (όπως είδαμε σήμερα στο Eurogroup), είναι αναγκασμένος να τον αντιμετωπίσει ο Βαρουφάκης. Και υποθέτω ότι καταλαβαίνει τώρα, πώς αισθάνεται το δόλωμα την ώρα που το περνάνε στο αγκίστρι…

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο