Mikis Sakis Thrylos

Mikis Sakis Thrylos

Ο Σάκης Ρουβάς στην Νέα Σμύρνη και ο Ολυμπιακός στο Καραϊσκάκη, μπλεχτήκανε ελαφρώς με τον Μίκη Θεοδωράκη

Δεν πήγα στη φιέστα του Σάκη στη νέα Σμύρνη. Και δεν είχα κανέναν λόγο να πάω. Ας το αναβιώσει όποιος θέλει το «Άξιον Εστί», εμένα θα μου επιτρέψετε να το διατηρήσω στις αναμνήσεις μου με την εκτέλεση του Γρηγόρη Μπιθικώτση. Όχι, δεν είναι κανενός είδους ιεροσυλία η συνάντηση του Ρουβά με το έργο του ποιητή. Κι ο σερ Μπιθί είχε πει ένα σωρό μπούρδες πριν τον ανυψώσει σε θεότητα του ελληνικού τραγουδιού ο Θεοδωράκης. Αφήστε που στην αρχή τις υποψιαζόταν σφόδρα τις προθέσεις του Μίκη, σε μια εποχή όπου όλα τα ‘σκιαζε η φοβέρα. Από εκεί και πέρα βέβαια, άλλαξε η μοίρα του αοιδού και μπήκε στον δρόμο των ημιθέων. Να δούμε αν θα ακολουθήσει ανάλογη οδό και ο Ρουβάς ή θα επιστρέψει στο χαϊλίκι του pop stardom.

Αλλά τέλος πάντων τον Σάκη και τις παραφυάδες του τις χωνεύεις. Το αφιέρωμα στον Μίκη Θεοδωράκη, στη φιέστα του Ολυμπιακού για την κατάκτηση του πρωταθλήματος πώς το καταπίνεις; Τι δουλειά είχε στο χορτάρι, παρεάκι με τα υβριστικά συνθήματα, τα καπνογόνα, τους γύρους του θριάμβου και ένα ακουστικό συνονθύλευμα που ξεκίναγε από τον Αντώνη τον Ρέμο και τελείωνε στον Μιχάλη τον Τζάκσον; Πώς χώραγε σε μια τέτοια διαδικασία τρελού χαβαλέ η βράβευση του μεγάλου μουσουργού, έστω άνευ της παρουσίας του. Γιατί πήγαν τα εγγόνια του να παραλάβουν το βραβείο και έπαιξε και βίντεο με την «πρώτη του... ολυμπιακή στιγμή όταν διάβασε μια εφημερίδα και είδε τους αδελφούς Ανδριανόπουλους». Ενδιαφέρον αναμφιβόλως, αλλά ελαφρώς τσίρκουλο.

Και μια στιγμή οπωσδήποτε όπου τα στερνά δεν τιμούν ιδιαιτέρως τα πρώτα. Όχι γιατί φταίνε οι φίλαθλοι που εκτονώθηκαν. Δουλειά τους είναι και εγώ αναλόγως συμπεριφέρομαι όταν πάω να δω ματσάκι. Αυτό είναι το γήπεδο, αυτή είναι η λειτουργία του. Όπως μπορεί να λειτουργήσει και από την πλευρά ως χώρος μουσικών ρεσιτάλ. Ακόμη κι εμείς που είμαστε πιτσιρίκια τότε, την θυμόμαστε την συναυλία του Θεοδωράκη στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας αμέσως μετά τη χούντα. Φαντασθείτε σε εκείνη την ύψιστη ώρα της μουσικής μέθεξης και της πολιτικής ανάτασης, να μπούκαρε μέσα η θύρα 13 και να άρχιζε τα συνθήματα για τον Ολυμπιακό, την ΑΕΚ, τον ΠΑΟΚ και όλες τέλος πάντων τις «εχθρικές ομάδες». Έχω την εντύπωση ότι ο αχταρμάς θα ελάμβανε πρωτοφανείς διατάσεις…

Ας μείνει λοιπόν ο καθένας στο πόστο του και ας αφήσει ήσυχα τα δευτέρας κατηγορίας μεγαλεία. Μερικές φορές πρέπει να λες και «όχι», όσο και αν ο εγωισμός σου σε πιέζει για το αντίθετο. Για να μη βρεθείς στο λάκκο των λεόντων, αναρωτώμενος που στο διάολο να κρύβεται η λύρα του Ορφέα.

 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο