Το mea culpa που δεν είπε ο Σημίτης

Το mea culpa που δεν είπε ο Σημίτης

«Εξαιρετικά λυπηρό» βρήκε ο πρώην πρωθυπουργός ότι έγιναν αθλιότητες επί πρωθυπουργίας του.

Κάθομαι εγώ τώρα και διαβάζω όσα είπε ο Κώστας Σημίτης ενώπιον του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων στη δευτεροβάθμια δίκη του Άκη Τσοχατζόπουλου. Για τις δωροδοκίες, για το ΚΥΣΕΑ, για τον πρώην Υπουργό Αμύνης, όλο το πακέτο κομπλέ. Πώς δεν γνώριζε ένα σωρό πράγματα, πώς προέκυπταν διαρκώς πλείστα όσα τεχνικά θέματα, πώς μετά από τόσα χρόνια δεν μπορεί να θυμάται τις συγκεκριμένες συζητήσεις που έγιναν για τα συγκεκριμένα όπλα. Αναμενόμενα όλα τα ανωτέρω, δεν περίμενε κανείς και τίποτε διαφορετικό. Εκτός από μία και μοναδική περίπτωση. Εκεί όπου ο πρώην πρωθυπουργός μίλησε για τον εαυτό του. Και είπε τη μαγική φράση: «Είναι εξαιρετικά λυπηρό το γεγονός ότι αυτές οι αθλιότητες έγιναν επί πρωθυπουργίας μου».

Λες και μίλαγε για μια τρίχα στο ζυμάρι. Για έναν κόκκο σκόνης στη τζαμόπορτα. Για ένα κορνάρισμα ενοχλητικό, από ένα ημιφορτηγό που πέρναγε μέρα μεσημέρι κάτω απ’ το ανοιχτό παράθυρο. Συμβαίνουν κι αυτά ρε παιδάκι μου, τι ψάχνεις να βρεις τώρα. Έτσι είναι η ζωή και πώς να την αλλάξεις, αχ το σπιτάκι μας κι αυτό είχε ψυχή, τι να πούμε τι, τί να τραγουδήσουμε, έχω και άλλα άσματα αν ενδιαφέρεσθε, πλούσιο το ρεπερτόριο του ελληνικού πενταγράμμου. Όπως επίσης πλούσιο είναι το λεξιλόγιο της γλώσσας μας, άμα θέλει κανείς να ζητήσει συγγνώμη. Και στα λατινικά μπορεί να το πει, mea culpa, ενθυμούμενος τον αείμνηστο Ανδρέα Παπανδρέου.

Έλα όμως που ο Σημίτης, δεν διέγνωσε κανένα λάθος από την δική του την πλευρά. Όλα καλώς καμωμένα εκ μέρους του, όλα εντάξει, όλα ΟΚ και που να ήξερε ο άνθρωπος ότι από κάτω τα έκανε ρόιδο ο Τσοχατζόπουλος. Βέβαια εδώ παρεισφρέει η γνωστή απορία «δεν ήξερε, δεν ρώταγε;», αλλά άμα έχεις ένα σωρό δουλειές στην κεφάλα σου και πρέπει να τρέχεις από το πρωί ως το βράδυ μπας και μείνει εκτός ΟΝΕ η μαμάς Ελλάς, πώς να προλάβεις να ρωτήσεις και ποιόν να ρωτήσεις τέλος πάντων, όλοι εξαφανισμένοι ήντουσαν. Άλλος στο Μοριά, άλλος στη Ρούμελη, άλλος στο George V, χαμός Κυρίου, δεν μιλάμε για κυβέρνηση κύριε δικαστά, μιλάμε για μελίσσι πολύβουο.

Και κάπως έτσι συνέβησαν όσα συνέβησαν, όλα αυτά τα λυπηρά γεγονότα. Τα οποία αποτίμησε ο πρώην πρωθυπουργός, με τον τρόπο της οδού Αναγνωστοπούλου. Ως εάν να αντίκριζε τον Βούθουλα εκ του μακρόθεν και να εθλίβετο για την κατάντια της λουμπεναρίας. Άνθρωποι είναι και αυτοί, δεν λέγω, αλλά τι άνθρωποι όμως; Βίαιοι, βρώμικοι και κακοί, καθώς θα το διατύπωνε ο τίτλος της περίφημης ιταλικής ταινίας. Και πώς να τους κοιτάξεις, άραγε; Μερικές φορές, δεν μπορείς παρά να αποστρέψει το βλέμμα από τις πομπές τους. Και τότε είναι που κάνουν τα χειρότερα Σουσού μου, τότε είναι που κάνουν τα χειρότερα…



 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο