H μπανανία κι ο Μηλιός

H μπανανία κι ο Μηλιός

Όταν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ αφήνουν στην άκρη τη λογική και αρχίζουν τους εκκεντρισμού

Μπορεί να μοιάζει παράλογο, αλλά η σημερινή κατάσταση της Ελλάδας με τον ΣΥΡΙΖΑ μου θυμίζει την προεπαναστική Ρωσία. Που ήταν χώρα κολοσσιαίων αντιθέσεων, με αδιανόητη χλιδή από τη μία και εξαθλιωμένους μουζίκους από την άλλη. Που είχε μείνει κάμποσα χρόνια πίσω απ’ την υπόλοιπη Ευρώπη. Που σπαρασσόταν από τον εσωτερικό διχασμό. Και την προέκυψε επανάσταση, εκεί σε αυτόν τον στάβλο της γηραιάς ηπείρου, αντί να λάβει χώρα στη Γερμανία ή στην Αγγλία όπως το είχε σκεφτεί ο Κάρολος Μάρξ. Όπως θα το ήθελε μάλλον, για να προχωρήσει ο σοσιαλισμός και να μην πάει κατά διαόλου. Διότι στη Σοβιετία…

Δεν λέω ότι θα γίνει ο χαμός κι ο χαλασμός στην Ελλάδα. Λέω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κληρονόμησε μια μπανανία, όπως είχε κληρονομήσει ο Λένιν ένα κράτος ρημαδιό. Δεν θα πέσω στην ευκολία να μιλήσω για καμένη γη και τέτοιες ιστορίες, μιας και άλλοι τα παρέλαβαν τα ταμεία δεν τα παρέλαβα εγώ. Μπορώ να πω όμως, όσα γνωρίζουμε όλοι και όλες. Ότι οι δομές της χώρας είναι απαρχαιωμένες, ότι το παραγωγικό της δυναμικό είναι ελάχιστο, ότι θυμίζει περισσότερο οθωμανική επαρχία παρά κράτος ευρωπαϊκό. Επομένως, το καθήκον της κυβέρνησης είναι να οικοδομήσει όσο το δυνατόν ταχύτερα μια αστική δημοκρατία δυτικού τύπου. Μόνο έτσι θα μπορέσει ακολούθως, να κάνει και μερικά βηματάκια προς τον σοσιαλισμό.

Αυτά τα λέω εγώ, που είμαι απέξω. Κάποιοι άλλοι είναι που είναι από μέσα, διαφωνούν σφόδρα. Και θέλουν τώρα την επανάσταση. Εδώ και τώρα. Κάτι τέτοιο προτείνουν σε επιστολή τους οι Γιάννης Μηλιός, Αντώνης Νταβανέλος, Σόφη Παπαδογιάννη, Πάνος Λάμπρου και Γιώργος Σαπουνάς, μέλη της Κεντρικής Επιτροπής και της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ. Στην οποία πεντάδα στελεχών, προστέθηκε και ο θεός Μιχελογιαννάκης, ζητώντας από τη μία να βγει ο κόσμος στις πλατείες και από την άλλη να στηριχτεί η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ. Πράγμα που αποδεικνύει ότι η αγιά Βαρβάρα δεν τους προλαβαίνει όλους…

Ας μείνουμε όμως στα πέντε στελέχη. Αυτά λοιπόν μιλούν για ρήξη, στάση πληρωμών των δόσεων, μέτρα περιορισμού στην ελεύθερη φυγή κεφαλαίων, έλεγχο στις τράπεζες από το δημόσιο, φορολόγηση του κεφαλαίου και των πλούσιων για την χρηματοδότηση φιλολαϊκών μέτρων. Προτάσεις που ακούγονται κάπως σαν οδηγίες για κατάληψη των χειμερινών ανακτόρων και εγκαθίδρυση του σοσιαλισμού ατάκα κι επί τόπου. Για να μην πω ότι θυμίζουν εκείνο το αλήστου μνήμης «λεφτά υπάρχουν» του Γιώργου Παπανδρέου, για να μην πάω ακόμη παραπέρα και φέρω στη μνήμη το «μεγάλο άλμα προς τα εμπρός» του προέδρου Μάο.

Διότι στο χαρτί όλα ωραία είναι. Όταν έρθει όμως η ώρα η δύσκολη να πας στο σούπερ μάρκετ, να ταξιδέψεις ως το νοσοκομείο, να πληρώσεις το φροντιστήριο, τότε δεν σε νοιάζει αν η γάτα είναι άσπρη ή μαύρη, σε νοιάζει αν τα πιάνει τα ποντίκια ή της ξεφεύγουν. Ο Μάο το είχε πει κι αυτό, αν δεν κάνω κανένα σοβαρό λάθος. Αφού πρώτα έβαλε μυαλό, μετρώντας απώλειες της εκσυγχρονιστικής πολιτικής. Μερικά εκατομμύρια απώλειες, που δεν διακρίνονται εύκολα από το γραφείο…

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο