Ο Τσίπρας κι ο Τζόνσον

Ο Τσίπρας κι ο Τζόνσον

Πως ο σημερινός  πρωθυπουργός της Ελλάδας θυμίζει έναν Αμερικάνο πρόεδρο απ’ το παρελθόν

Έγραψα χθες για τον Τσίπρα ότι στις δύσκολες στιγμές θυμίζει κάτι από Ομπάμα. Ότι διατηρεί την ψυχραιμία του δηλαδή και την αυτοσυγκράτησή του, όπως ο Αμερικανός πρόεδρος. Μια στάση που του είχε κοστίσει στην αρχή του Μπαράκ, όταν του την είχαν πέσει πολλοί και διάφοροι και τον αποκαλούσαν «φλώρο». Γιατί ήταν κουλ και ήρεμος και δεν έβγαινε κάθε τρεις και λίγο να ανεβάζει τους τόνους και να βγάζει λόγους πύρινους σαν τον προκάτοχό του τον Ντούμπιγια Μπους. Αυτό το “grace under pressure” που δεν φοβήθηκε διόλου να το διατηρήσει και έφτασε να του χαρίσει δεύτερη θητεία με άνεση. Διότι στο τέλος της μέρας, δεν μετράνε οι κραυγές των ανήλικων, μετράνε τα κουκιά των ψηφοφόρων.

Αλλά δεν θυμίζει μόνο τον Ομπάμα ο Τσίπρας. Υπάρχουν στιγμές που θυμίζει και έναν άλλον Αμερικανό πρόεδρο, τον Τζόνσον. Εκείνον εκεί τον βαρύμαγκα από το Τέξας, που δεν μάσαγε τίποτα και από κανέναν. Και είχε πάντοτε τα μάτια του ανοιχτά και τα αυτιά του τεντωμένα. Και καταλάβαινε καλύτερα απ’ όλους το ποιόν τόσο των αντιπάλων του όσο και των συμμάχων του. Γιατί μόνο έτσι επιζείς στην πολιτική. Ειδάλλως σε δένουν φιόγκο.

Ένα παράδειγμα; Ορίστε ένα καταπληκτικό παράδειγμα: Καταφτάνει μια μέρα στο Όβαλ Όφις ο υπεύθυνος εσωτερικών υποθέσεων της προεδρίας Τζόζεφ Καλιφάνο. Και τον πιάνει τον Πρόεδρο και του λέει «μια χαρά τα κατάφερα, έκλεισα μια σούπερ συμφωνία με τον γερουσιαστή ΜακΚλέλαν, τον δούλεψα και δεν κατάλαβε τίποτα». Το άκουσε αυτό ο Τζόνσον που ήξερε ότι ο ΜακΚλέλαν ήταν το μεγαλύτερο γατόνι της Γερουσίας όλης, αναστέναξε και γύρισε και είπε στον Καλιφάνο: «Ξεκούμπωσε το παντελόνι σου. Δεν έχει μείνει τίποτα μέσα. Μόλις στον έκοψε ο ΜακΚλέλαν με ένα ξυράφι τόσο κοφτερό, που δεν πήρες χαμπάρι τίποτα απολύτως…»

Κάπως έτσι κι ο Τσίπρας. Με το κοφτερό ξυράφι του δημοψηφίσματος αφαλόκοψε τους αντιπάλους του, τόσο εκτός και εντός ΣΥΡΙΖΑ. Την ώρα ακριβώς που νόμιζαν ότι το είχαν στριμώξει, ότι τον είχαν δουλέψει και δεν είχε καταλάβει τίποτα. Σαν τα πιτσιρίκια που έχουν την εντύπωση ότι κορόιδεψαν τον μπαμπά τους κι αυτός τα περιμένει στη γωνία ξεκαρδισμένος στα γέλια. Γνωρίζοντας από πριν τι θα κάνουν και πώς θα το κάνουν, σαν τον καλό σκακιστή που βλέπει τρεις κινήσεις μπροστά. Και πέντε και δέκα, ενίοτε…
 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο