Το κύμα και το κρίμα της μετανάστευσης

Το κύμα και το κρίμα της μετανάστευσης

Πώς φτάσαμε σε μια ατέλειωτη μπουρδούκλα με τη μεταναστευτική πολιτική

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη δημοσιογραφική κοινοτοπία από το «χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου», αλλά πολύ φοβούμαι ότι είμαι αναγκασμένος να τη χρησιμοποιήσω. Ταιριάζει, βλέπετε, απόλυτα στην κατάσταση που έχει δημιουργηθεί με το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής και τη λειτουργία του. Μια ιστορία μικρή, πικρή και εξαιρετικά αντιπροσωπευτική αυτού του πράγματος που έχουμε να ονομάζουμε «ελληνικό μπάχαλο». Μόνο που έσκασε στο πιο δύσκολο καλοκαίρι τόσο για τους μετακινούμενους πληθυσμούς όσο και για την Ελλάδα που τους υποδέχεται…

Πάμε απ’ την αρχή να το δούμε το θέμα. Πρώτα πρώτα, αν τα θυμάστε καλά, η αναπληρώτρια Υπουργός Τασία Χριστοδουλοπούλου ορκίστηκε αργότερα από την υπόλοιπη κυβέρνηση, τον Μάρτιο, διότι το Υπουργείο ήταν καινούριο. Ακολούθως, ανακάλυψαν τόσο η ίδια όσο και οι συνεργάτες της ότι η προηγούμενη κυβέρνηση τα είχε φορτώσει στον κόκορα σε σχέση με τη συγκρότηση διαχειριστικής αρχής για τις μεταναστευτικές δράσεις. Μιλάμε τώρα για γεγονός όχι για πολιτικάντικη παραμύθα και δεν το αμφισβητεί ούτε η απέναντι πλευρά.

Εκείνο που λέει η αντιπολίτευση, και πιο έντονα απ’ όλους το Ποτάμι που ζητάει παραίτηση Χριστοδουλοπούλου, είναι ότι το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής θα έπρεπε να το τρέξει γρηγορότερα το ζήτημα της διαχειριστικής αρχής. Η απάντηση; Προσπάθησε με κάθε τρόπο, το συνέδεσε με το νομοσχέδιο για την ιθαγένεια, πήγε το Μάιο στη Βουλή το νομοσχέδιο και κόλλησε εκεί για εβδομάδες για λόγους που γνωρίζουμε όλοι. Κι όταν πια ψηφίστηκε και ζητήσαμε από τους Ευρωπαίους τα σχετικά κονδύλια, ήταν αργά για να τα λάβουμε εγκαίρως. Καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα τα λάβουμε τέλη Σεπτεμβρίου αρχές Οκτωβρίου και από εκεί πέρα θα στηθεί όπως πρέπει ο μηχανισμός. 

Ως τότε, το Υπουργείο είναι γυμνό. Δεν έχει ανθρώπους, δεν έχει λεφτά, δεν έχει μηχανήματα, δεν έχει υποδομές. Οπότε είναι αδύνατον να επιτελέσει έργο ή τουλάχιστον είναι αδύνατον να επιτελέσει το έργο που θα ήθελε. Τουλάχιστον συνεννοήθηκε η Χριστοδουλοπούλου με τον Πανούση και το δεκαοκτάμηνο της κράτησης για «διακρίβωση στοιχείων» έγινε εξάμηνο. Για να μην φάμε καμιά ηχηρή φάπα από διεθνείς οργανισμούς που τη βλέπανε αυτή την κατάσταση και τραβάγανε τα μαλλιά τους.

Την ίδια ώρα, έχουν πλημμυρίσει τα νησιά από κόσμο. Από ταλαίπωρους ανθρώπους που αγωνίζονται να γλυτώσουν από βέβαιο θάνατο. Διότι φέτος, περισσότεροι από 8 στους 10 νεοφερμένους δεν είναι μετανάστες είναι πρόσφυγες. Από χώρες όπως η Συρία και το Αφγανιστάν που τους έχουν ρημάξει οι εμφύλιοι. Και οι μαγκιές των Δυτικών φυσικά, αλλά ας το αφήσουμε αυτό για άλλη συζήτηση. Εξ ου και οι αρνήσεις των εισερχόμενων να υποβάλλουν αιτήματα για άσυλο. Να φύγουν θέλουν και να φύγουν όσο το δυνατόν πιο γρήγορα.

Υπό αυτές τις συνθήκες, μόνο ευπρόσδεκτη μπορεί να είναι η σημερινή πρωτοβουλία Τσίπρα για σύσκεψη σχετικά με το μεταναστευτικό. Για να σταλεί ένα μηνυματάκι στους Ευρωπαίους εταίρους (το τηλεφώνημα Τσίπρα στον Αβραμόπουλο λέει πολλά), για να καταλάβουν κάποιοι Υπουργοί που κάνανε έως τώρα την κορόιδα ότι πρέπει να βοηθήσουν την Χριστοδουλοπούλου, για να αναδειχθεί όπως πρέπει το πρόβλημα στη συνείδηση του κόσμου. Για να δείξει, αν θέλετε, η Αριστερά η επίσημη ότι νοιάζεται για τη δυστυχία την ανθρώπινη όσο και οι οργανώσεις οι εξωκοινοβουλευτικές. Καλό θα της κάνει και μόνο κέρδη θα αποκομίσει.

Υ.Γ.: Ας ενημερώσει κάποιος την αναπληρώτρια Υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής ότι είναι ανάγκη να φροντίσει την επικοινωνιακή της εικόνα. Χίλια δίκια να έχει, άμα συνεχίσει τις ατυχείς δηλώσεις στο τέλος μπορεί και να τα χάσει…
 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο